Κύριο θέμα: Οι θέσεις της Εκκλησίας στο θέμα των ταυτοτήτων - Ὑπογραφὴ γιὰ μιὰ Δημοκρατικὴ καὶ Ἑλληνικὴ Λύση

Ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιερόθεος, ως γνωστόν, είναι Πρόεδρος της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής η οποία έχει επιφορτισθή με την ευθύνη της συλλογής υπογραφών Ελλήνων πολιτών, ώστε η Κυβέρνηση να εισηγηθή στο Κοινοβούλιο την ενεργοποίηση του άρθρου 44 παρ. 2 του Συντάγματος για διενέργεια δημοψηφίσματος με σκοπό την αναγραφή ή μη του θρησκεύματος στα Δελτία των νέων ταυτοτήτων.

Με την ιδιότητά του αυτή και με αφορμή την έναρξη της διαδικασίας, ο Σεβασμιώτατος έδωσε την 1η Σεπτεμβρίου ε.έ. συνέντευξη τύπου στα Μ.Μ.Ε., κατά την οποία παρουσίασε την όλη επιχειρηματολογία του εγχειρήματος της Ιεράς Συνόδου. Θα δημοσιεύσουμε το μεγαλύτερο μέρος από την σημαντική αυτή συνέντευξη, καθόσον οι επίσημες αυτές θέσεις της Εκκλησίας δεν προβλήθησαν τελικά από τα Μ.Μ.Ε, αλλά μάλλον υποβαθμίσθηκαν, ενώ δόθηκε μεγάλη σημασία σε λεπτομέρειες και αποσπάσματα, πολλές φορές παρερμηνευμένα, αν και η συνέντευξη όπως θα διαπιστώση ο αναγνώστης, ήταν σαφής και δεν άφηνε περιθώρια για παρερμηνείες.

1. Την συλλογή υπογραφών απεφάσισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ομοφώνως την 28-6-2000 και όρισε Επιτροπή υπό την Προεδρεία μου και μέλη τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιον, τον Σεβ. Μητροπολίτην Καισαριανής κ. Δανιήλ και τον Πανοσ. Αρχιμ. π. Θεολόγον Αποστολίδην, Αρχιγραμματέα της Ιεράς Συνόδου. Γραμματεύς ορίσθηκε ο Πανοσ. Αρχιμ. Θεόκλητος Σκλήφας...

Υπακούοντας στην Ιερά Σύνοδο, συνεδριάσαμε πολλές φορές, καλέσαμε στην Επιτροπή μας ειδικούς Καθηγητάς και άλλους επιστήμονας, ακούσαμε τις απόψεις πολλών ειδικών στο θέμα αυτό και καταλήξαμε ότι ο προσφερότερος τρόπος συλλογής υπογραφών Ελλήνων πολιτών είναι να ζητηθή από την Κυβέρνηση να ενεργοποιήση το άρθρο 44 παρ. 2 του ισχύοντος Συντάγματος, που προβλέπει τον τρόπο διενεργείας Δημοψηφίσματος για ένα κρίσιμο εθνικό και κοινωνικό θέμα. Θεωρούμε δε ότι η αναγραφή του θρησκεύματος στα Δελτία Ταυτοτήτων είναι ένα σοβαρό θέμα, όπως φάνηκε τον τελευταίο καιρό.

Η απόφασή μας αυτή ελήφθη με σοβαρότητα και νηφαλιότητα. Βέβαια, η Ιερά Σύνοδος είχε αποφασίσει την συλλογή υπογραφών, εμείς έπρεπε να επιλέξουμε τον τρόπο, με τον οποίον θα διενεργηθή αυτή η διαδικασία, και να εξετάσουμε τα νομικά πλαίσια αυτής της πράξεως.

Είχαμε τέσσερεις δυνατότητες να επιλέξουμε.

Η πρώτη να γίνη συλλογή υπογραφών ώστε η Κυβέρνηση να αναθεωρήση την απόφασή της στο θέμα αυτό και να αναγράφεται το θρήσκευμα στα Δελτία Ταυτοτήτων.

Η δεύτερη να αποφασίση η Εκκλησία την διοργάνωση επισήμου δημοψηφίσματος, αφού καθορίση δικές της επιτροπές και στηθούν κάλπες στους Ιερούς Ναούς, όπου θα προσέρχονται κανονικά οι Χριστιανοί να ρίπτουν το ψηφοδέλτιο της προτίμησής τους.

Η τρίτη δυνατότητα ήταν να εξατομικευθή η θέληση των πιστών που συμμετείχαν στις λαοσυνάξεις με το να δηλώση καθένας ότι στην δική του ταυτότητα θέλει να αναγράφεται το θρήσκευμα.

Η τέταρτη δυνατότητα ήταν να γίνη συλλογή των υπογραφών, ώστε η Κυβέρνηση με δική της πρωτοβουλία να ενεργοποιήση το άρθρο 44 παρ. 2 του Συντάγματος, ήτοι να προτείνη στο Κοινοβούλιο να ψηφίση την διενέργεια Δημοψηφίσματος, ώστε εκεί να διατυπωθούν οι επιλογές των Ελλήνων πολιτών, αρνητικές ή θετικές.

Από τις τέσσερεις αυτές δυνατότητες επιλέξαμε, κατόπιν πολλών συσκέψεων, την τετάρτη, διότι διαπιστώσαμε ότι κινείται μέσα σε θεσμικά πλαίσια, χωρίς να δημιουργή ιδιαίτερα προβλήματα, τα οποία έχουν οι άλλες δυνατότητες. Έτσι ούτε οι Ιεροί Ναοί μετατρέπονται σε εκλογικά κέντρα, ούτε ερχόμαστε σε αντιπαράθεση προς την Κυβέρνηση.

2. Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου για την συλλογή υπογραφών συντονιζόταν στις επιθυμίες πολλών μελών της Εκκλησίας.

Κατ’ αρχάς πρέπει να υπομνησθή ότι αυτή η πρόταση ανήκε στην εισήγηση που έκανε στην Ιεραρχία ο Σεβ. Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος και η οποία υιοθετήθηκε στο σύνολό της.

Έπειτα, ανακοινώθηκε κατά τον επισημότερο τρόπο στην λαοσύναξη των Αθηνών από τον Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Χριστόδουλο, και επιδοκιμάσθηκε από τους παρευρισκομένους πιστούς Χριστιανούς.

Στην συνέχεια ομοφώνως αποφασίσθηκε από τα μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά την Συνεδρίαση της 28-6-2000.

Και βέβαια πρέπει να λεχθή ότι αυτή η απόφαση της Ιεράς Συνόδου έχει σχέση με τα ψηφίσματα, τις διαμαρτυρίες, τα τηλεγραφήματα διαφόρων συνδικαλιστών οργανώσεων, ομάδων και μεμονωμένων προσώπων, οι οποίοι ζητούσαν από την Εκκλησία να δραστηριοποιηθή, διότι ένα τέτοιο μεγάλο θέμα αντιμετωπίσθηκε μονομερώς από την Πολιτεία και μάλιστα ρυθμίσθηκε χωρίς διάλογο, χωρίς να εισαχθή στο Κοινοβούλιο για την τροποποίηση του ισχύοντος Νόμου μετά από ψηφοφορία των εκπροσώπων του λαού, χωρίς να τεθή στο προεκλογικό πρόγραμμα κατά τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές. Είναι ένα θέμα όχι πολιτικό, αλλά συνειδησιακό, που αφορά την ελεύθερη θρησκευτική συνείδηση των Ελλήνων Πολιτών.

3. Μερικοί βρίσκουν την ευκαιρία να ειρωνευθούν αυτόν τον τρόπο της συλλογής υπογραφών, αντί να εκτιμήσουν την ψυχραιμία της Ιεράς Συνόδου, η οποία δεν επέλεξε άλλες λύσεις και αντί να σκεφθούν μήπως θα έπρεπε όλοι να συνδράμουν, ώστε να εισαχθή στο Σύνταγμα που αναθεωρείται από την Βουλή και ειδικό άρθρο για την δημοψηφισματική ή νομοθετική πρωτοβουλία πολιτών, όπως ακριβώς προβλέπεται στην νομοθεσία άλλων συγχρόνων δημοκρατικών κρατών, ώστε η δημοκρατία να λειτουργή κατά τον καλύτερο τρόπο.

Η όλη αυτή διαδικασία την οποία επέλεξε η Ιερά Σύνοδος λέγεται “πρωτοβουλία πολιτών”. Είναι μια διαδικασία που προβλέπεται σε σύγχρονα δημοκρατικά Κράτη.

Στο θέμα αυτό παραπέμπω στο εξαιρετικό βιβλίο του Καθηγητού του Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, κ. Ανδρέα Δημητροπούλου, με τίτλο “τό Δημοψήφισμα”... Σε ειδικό κεφάλαιο με τίτλο “οι θεσμοί άμεσης Δημοκρατίας” αναφέρεται στους μερικότερους θεσμούς που αποτελούν του θεσμούς της άμεσης δημοκρατίας, σε σχέση με τον θεσμό του αντιπροσωπευτικού κοινοβουλευτικού συστήματος. Θεωρεί ότι δύο είναι οι μερικοί θεσμοί, ήτοι το δημοψήφισμα και η πρωτοβουλία πολιτών. Η πρωτοβουλία πολιτών, όπως λειτουργεί σε πολλά Ευρωπαϊκά Κράτη, διακρίνεται στην δημοψηφισματική πρωτοβουλία, όταν ζητάται η διενέργεια δημοψηφίσματος, την νομοθετική πρωτοβουλία, “μέ την οποία προτείνεται η θέσπιση, τροποποίηση ή κατάργηση κανόνων δικαίου, νομοθετικού ή συνταγματικού περιεχομένου” και την ανακλητική πρωτοβουλία, που είναι “η απαίτηση πολιτών για την λήξη της θητείας των μελών της κυβέρνησης ή των βουλευτών”.

Βέβαια, τονίζεται ότι η δημοψηφισματική πρωτοβουλία πολιτών, καθώς και η νομοθετική πρωτοβουλία “παρέχει εισηγητική και όχι αποφασιστική αρμοδιότητα”. Επίσης και ένας μικρός αριθμός πολιτών μπορεί να προκαλέση την πρωτοβουλία. “Αντικείμενο της πρωτοβουλίας είναι αριθμός πολιτών, όχι το σύνολο των πολιτών”. Είναι χαρακτηριστικό ότι κατά την σύνταξη του Συντάγματος του 1975, η Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις και το ΠΑΣΟΚ πρότειναν την θέσπιση της νομοθετικής πρωτοβουλίας πολιτών. “Συγκεκριμένως εισηγήθηκαν: Το δικαίωμα προτάσεως νόμων ανήκει εις την Βουλήν, την Κυβέρνησιν και εις τον Λαόν. Κατά την τελευταίαν περίπτωσιν, νομοσχέδιον εισάγεται προς συζήτησιν αν φέρη τας υπογραφάς 20.000 εκλογέων”...

Για την δημοψηφισματική πρωτοβουλία πολιτών ο κ. Ανδρέας Δημητρόπουλος αναφερόμενος σε ξένη βιβλιογραφία λέγει ότι η δημοψηφισματική πρωτοβουλία πολιτών “δέν πρόκειται για δικαίωμα του λαού, αλλά για δικαίωμα της μειοψηφίας. Ο λαός ως σύνολο δεν μπορεί να θέσει ερωτήματα”. Σε άλλο σημείο υποστηρίζει: “Η δημοψηφισματική πρωτοβουλία πολιτών αποτελεί το “γνησιότερο” είδος πρωτοβουλίας”.

Τα Συντάγματα της Ιταλίας και της Ελβετίας υιοθετούν την δημοψηφισματική πρωτοβουλία πολιτών. Στο ιταλικό Σύνταγμα προβλέπεται να ζητήσουν 500.000 εκλογείς “τήν ολική ή μερική κατάργηση νόμου ή πράξεων με τυπική ισχύ νόμου”, καθώς επίσης 500.000 εκλογείς μπορούν να ζητούν και την αναθεώρηση του Συντάγματος. Στο Ελβετικό Σύνταγμα προβλεπόταν να ζητήσουν 50.000 εκλογείς για να τεθούν σε δημοψήφισμα νόμοι ομοσπονδιακοί, και 100.000 εκλογείς για ολική ή μερική αναθεώρηση.

Επίσης, η ανάκληση “είναι θεσμός άμεσης Δημοκρατίας όχι όμως και θεσμός άμεσης νομοθεσίας”. “Σύμφωνα με τον θεσμό της ανάκλησης καθένας εκλογέας ή συνηθέστερα ορισμένος ελάχιστος αριθμός πολιτών, μπορεί να ζητήση να αποφανθή ο λαός για την λήξη της θητείας των μελών της Κυβέρνησης ή των βουλευτών... Η ανάκληση είναι θεσμός, σύμφωνα με τον οποίον ανακαλείται, κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις, συγκεκριμένος φορέας αξιώματος, σε περιπτώσεις σύγκρουσης του ιδίου και των εκλογέων του. Η σημασία της ανάκλησης είναι μεγάλη. Αποτελεί συνταγματικό μηχανισμό που κατέχει τον ρόλο ασφαλιστικής δικλείδας για την άσκηση της εξουσίας, σύμφωνα με την εκφρασθείσα ή τεκμαιρόμενη λαϊκή θέληση”

Φαίνεται, λοιπόν, καθαρά ότι η διαδικασία συλλογής υπογραφών για την δημοψηφισματική πρωτοβουλία πολιτών είναι σοβαρό έργο που κάνει την δημοκρατία να λειτουργή σωστά, και βέβαια με αυτήν την πράξη αντιλαμβανόμαστε ότι το να εκσυγχρονίζωνται δημοκρατικοί θεσμοί είναι άθλημα, αγώνας, είναι μια δυναμική και όχι μια στατική κατάσταση.

Τον τελευταίο καιρό διερωτήθηκα πολλές φορές. Γιατί έχουν αξία μόνον οι υπογραφές μερικών επωνύμων καλλιτεχνών, πνευματικών ανθρώπων, ακαδημαϊκών, οι οποίες πολλές φορές συλλέγονται δια περιφοράς και δια τηλεφώνου, και δεν έχει αξία η προσωπική υπογραφή, με όλα τα στοιχεία του υπογράφοντος, των Ελλήνων πολιτών; Δηλαδή υπάρχουν πολλών ειδών και κατηγοριών πολίτες, πρώτης, δευτέρας, τρίτης, και τετάρτης κατηγορίας; Αν υπάρχει μια τέτοια αντίληψη, τότε ασφαλώς πρόκειται για μια νεοταξική αντίληψη, για αρχές της Νέας Τάξης, σύμφωνα με την οποία, όπως το διατυπώνει ο αμερικανός δημοσιογράφος Λίπμαν, υπάρχει “η ειδικευμένη τάξη” που κυβερνά και “τό ζαλισμένο κοπάδι” που πρέπει να κυβερνάται ή πρέπει να ανήκη στην “δημοκρατία του θεατή” το οποίο πρέπει συνεχώς να αποπροσανατολίζεται.

Επομένως, η συλλογή υπογραφών για να γίνη δημοψήφισμα είναι καθαρά μια δημοκρατική ενέργεια, που παρατηρείται στις σύγχρονες δημοκρατικές κοινωνίες που θέλουν τον πολίτη να συμμετέχη στην εξάσκηση της εξουσίας.

Δεν μπορεί κανείς να κατηγορήση μια τέτοια κίνηση, γιατί αυτό είναι αναφαίρετο δημοκρατικό δικαίωμα των Ελλήνων πολιτών. Άλλωστε, στο άρθρο 5 παρ. 1 του ισχύοντος Συντάγματος σαφώς λέγεται: “Έκαστος δικαιούται να αναπτύσση ελευθέρως την προσωπικότητά του και να συμμετέχη εις την κοινωνικήν, οικονομικήν και πολιτικήν ζωήν της Χώρας, εφ’ όσον δεν προσβάλλει το Σύνταγμα ή τα χρηστά ήθη”. Επομένως, η συμμετοχή των πολιτών στην κοινωνική και πολιτική ζωή της Χώρας είναι δημοκρατικό δικαίωμα.

4. Η Επιτροπή μας ανέλαβε την ευθύνη να εισηγηθή τον καταλληλότερο τρόπο για να γίνη αυτή η συλλογή υπογραφών, ώστε να εξασφαλίζεται το αδιάβλητο και το έγκυρο της όλης προσπαθείας.

Βέβαια, ο τρόπος με τον οποίον θα γίνη η συλλογή υπογραφών έχει μια ιδιαιτερότητα. Δεν γίνεται επισήμως από την Πολιτεία, η οποία καταναλώνει πολλά ποσά για να κάνη ένα δημοψήφισμα ή μια εκλογική αναμέτρηση. Όμως ο τρόπος με τον οποίον θα γίνη η συλλογή υπογραφών, αν και δεν βρίσκεται στο επίπεδο που το διοργανώνει η Πολιτεία, εν τούτοις είναι πολύ καλύτερος και εγκυρότερος και αδιαβλητότερος από την συλλογή υπογραφών που γίνεται για διάφορα άλλα θέματα από πολίτες και άλλους καλλιτέχνας και πνευματικούς ανθρώπους. Εννοώ ότι στις περιπτώσεις αυτές τίθεται η υπογραφή σε κατάσταση, πολλές φορές δια τηλεφωνικής συγκαταθέσεως, χωρίς να υπάρχουν άλλα στοιχεία, όπως ο αριθμός ταυτότητας.

Για την κατά το δυνατόν καλύτερο τρόπο συλλογή των υπογραφών έχουμε καταλήξει στα εξής:

α) Έχει καταρτισθή Επιτροπή Ελέγχου και Διαφανείας που απαρτίζεται από εγκύρους νομικούς και ειδικούς, οι οποίοι θα έχουν την κύρια ευθύνη για τον έλεγχο της όλης προσπάθειας...

β) Έχουμε λάβει υπ’ όψη μας την εκκλησιαστική διοικητική διάρθρωση. Γνωρίζετε ότι υπάρχει η Ιερά Σύνοδος, οι Ιερές Μητροπόλεις, οι Ενορίες και οι Ιερές Μονές. Οι κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις θα αναλάβουν την όλη διοργάνωση, αφού συστήσουν ειδικές επιτροπές, οι οποίες δια των Ενοριών και των Ιερών Μονών θα αναλαμβάνουν να διασφαλίσουν το αδιάβλητο, και το έγκυρο της προσπαθείας.

γ) Δόθηκαν ειδικές εντολές ώστε οι υπογραφές που θα τίθενται θα είναι προϊόν ελευθερίας και γνώσεως, γι’ αυτό άλλωστε και είναι ατομικά έντυπα.

δ) Η χρησιμοποίηση δε των συγχρόνων μέσων που διαθέτουμε ήτοι οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές, θα μας βοηθήσουν να εξακριβώσουμε αν υπάρξουν διπλοϋπογράψαντες.

Τελικά πιστεύω ότι αν υπάρξουν μερικοί που θα θελήσουν να σαμποτάρουν την όλη προσπάθεια η οποία κινείται σε δημοκρατικά και θεσμικά πλαίσια, τότε την ευθύνη θα την έχουν πλήρως αυτοί που θα κινήσουν αυτήν την διαδικασία υπονομεύσεως, και θα φανή ότι ενδεχομένως δεν σέβονται τον λαό, την λαϊκή βάση, και στο βάθος θα είναι μια κίνηση εναντίον αυτής της ίδιας της ανανέωσης των Δημοκρατικών μας θεσμών.

Παρακαλώ πολύ να δήτε το θέμα αυτό με νηφαλιότητα και ευαισθησία και να συμβάλλετε και σείς στην λύση ενός θέματος που απασχολεί τον λαό.

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ

  • Προβολές: 1257

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance