Γεγονότα καὶ Σχόλια: Ο αγώνας της Εκκλησίας - Θυσία με σύνεση

Ο αγώνας της Εκκλησίας

Η παρέμβαση της Εκκλησίας σε θέματα που αφορούν την Ελληνική κοινωνία δημιουργεί σε πολλούς διανοουμένους μια ενστικτώδη αντίδραση, επειδή θεωρούν ότι ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της κρατικής διοίκησης. Παράδειγμα αποτελεί το θέμα των ταυτοτήτων, που δημιούργησε κρίση και ένταση ανάμεσα στην Κυβέρνηση και την ελληνική κοινωνία.

Πιστεύω ότι σε τέτοιες περιστάσεις -κρίσης και έντασης- υπάρχει ο κίνδυνος να δημιουργηθούν και να παγιωθούν παρεξηγήσεις, που παρεμποδίζουν την προσέγγιση της αλήθειας. Υπάρχει ο κίνδυνος να θολώση σε μερικούς η εικόνα της Εκκλησίας και του έθνους. Είναι πολύ εύκολο να κυριαρχήσουν προσωπικές εκτιμήσεις, γεννημένες από την τυφλή κίνηση μιας μορφής του ενστίκτου της αυτοσυντήρησης, δηλαδή από την ανασφάλεια που δημιουργεί ο κλονισμός των ερεισμάτων πάνω στα οποία στηρίζει ο καθένας το νόημα της ζωής του. Ορισμένοι -γιά παράδειγμα- δίνουν την εντύπωση ότι αισθάνονται την φωνή της Εκκλησίας σαν σεισμό στα θεμέλια της αξιοπρέπειάς τους, γι’ αυτό αντιδρούν παράλογα. Σε αυτούς πρέπει να υπογραμμισθή ότι, όταν η Εκκλησία αγωνίζεται εναντίον του θρησκευτικού και πολιτιστικού αποχρωματισμού του Κράτους, δεν το κάνει από φονταμενταλιστικό φανατισμό, από διάθεση να κόψη την επικοινωνία του ελληνικού λαού με την υπόλοιπη οικουμένη· το κάνει για να δώση στην σημερινή Ελλάδα ανοικτούς ορίζοντες, οι οποίοι, βέβαια, δεν έχουν σχέση με το Χρηματιστήριο και την ελευθερία της αγοράς, αλλά με την ανακαίνιση του προσώπου μέσα στο μυστήριο της Εκκλησίας, με την υπέρβαση του θανάτου και την κατάργηση της δεσποτείας των εξωτερικών συνθηκών ζωής πάνω στους λογισμούς καί, γενικότερα, πάνω στην ψυχή του ανθρώπου.

Η Ορθοδοξία δίνει τη δυνατότητα στον Έλληνα πολίτη να υπερβή τα στενά εθνοφυλετικά του όρια, χωρίς να απολέση την εθνική του συνείδηση, και να αγκαλιάση -ως συμπολίτης των αγίων και οικείος του Θεού- όλη την οικουμένη.

Θυσία με σύνεση

Αφορμή για αυτά που θα διατυπωθούν παρακάτω είναι ένα κείμενο που διαβάστηκε φέτος σε σχολική γιορτή για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Το κείμενο έδειχνε την αντίθεση υποσχέσεων και έργων των ισχυρών της τότε αντιναζιστικής συμμαχίας. Σταχυολογώ δύο από τις υποσχέσεις.

Ο στρατηγός Ντέ Γκώλλ την 28η Οκτωβρίου 1942 εμφαντικά δήλωσε: “Ο αγών της Ελλάδος, τα κατορθώματά της δημιουργούν δι’ αυτήν δικαιώματα αναμφισβήτητα”.

Ο πρωθυπουργός της Αγγλίας Ουΐνστων Τσώρτσιλ τον Φεβρουάριο του 1943 βεβαίωνε: “Ας μείνη ήσυχη η Ελλάδα: Θα πάρη όλα όσα της ανήκουν. Θα αποκτήση τα εδάφη της στο ακέραιο και θα ζήση περήφανη και ηρωϊκή μέσα στους νικητές”

Η εξέλιξη, βέβαια, έδειξε ότι δεν πρέπει να “κοιμώμαστε ήσυχοι” ούτε να είμαστε ευκολόπιστοι, για να μην αισθανόμαστε “πάντα προδομένοι”. Η σύνεση απαιτεί να λαμβάνουμε πάντα σοβαρά υπόψη τα συμφέροντα των ισχυροτέρων από εμάς. Αυτοί δεν πρόκειται να μας δώσουν τίποτε, αν δεν έχουν πεισθή, ότι από αυτό το δόσιμο έχουν να εισπράξουν πολλαπλάσιο κέρδος.

Η καλλιέργεια της ιδιοπροσωπίας μας, που είναι εμποτισμένη με την Ορθοδοξία, τις διδασκαλίες και τους βίους των αγίων, την αυταπάρνηση, την ανιδιοτέλεια και την αγάπη, πρέπει να συνδυασθή με την φρονιμάδα του φιδιού, που ξέρει να κτυπά, με τις απαραίτητες προφυλάξεις, καίρια τους στόχους του.

Η σύνεση δεν καταργεί την θυσιαστική αγάπη· την προστατεύει.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1203

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance