Γεώργιος Κούρογλου: Λόγος στην 28η Οκτωβρίου ’40

Απόσπασμα από τον πανηγυρικό λόγο που εξεφώνησε ο Εκπαιδευτικός κ. Γεώργιος Κούρογλου, στην πλατεία ηρώων Ναυπάκτου ενώπιον των Αρχών και του λαού της πόλεως, κατά τον επίσημο εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου ’40

***

...Όλοι παραδέχονται ότι οι Έλληνες του ’40, παραμέρισαν τις μέριμνές τους, τα μικροσυμφέροντά τους, τις μικροανέσεις τους, όλες τις φτωχές καθημερινότητες της ζωής, τους φόβους τους και καταδύθηκαν όσο γίνεται βαθύτερα στην ιστορία τους, στις παραδόσεις τους, κέρδισαν ακαριαία την αυτοσυνειδησία τους, το ανακάλυψαν ότι είναι λαός με ρίζες, λαός που τον διακρίνει η θεοσέβεια, η φιλοπατρία, η αγάπη στην Ελευθερία, η στοργή στην οικογένεια, η αξιοπρέπεια και το φιλότιμο. Αναβαπτίσθηκαν οι Έλληνες την κρίσιμη ώρα του κινδύνου στα νάματα της ιστορίας τους, είπαν: “μέσα μας τρέχει ηρώων αίμα, είμαστε απόγονοι ηρώων και μαρτύρων”...

Αυτές τις ημέρες η σκέψη μας γυρίζει σ’ εκείνη την εποχή... Τέτοιες πράξεις ηρωϊσμού, αυταπάρνησης, αδιαφορίας για την προσωπική ζωή και προτάξεως του καλού της πατρίδος και των αξιών της πίστεως, της ελευθερίας, της δημοκρατίας, έχει πολλές να παρουσιάση το έθνος μας...

Ας αναρωτηθούμε όμως, ποιά θα ήταν σήμερα η ανταπόκρισή μας σ’ ένα παρόμοιο κάλεσμα όπως αυτό του ’40; Θα είμασταν έτοιμοι να στερηθούμε τις ανέσεις μας, την ευδαιμονία μας, τον καταναλωτισμό μας, τον ατομισμό μας και να αγωνιστούμε για τις αξίες μας; Είναι πολλοί ίσως εκείνοι που θα αμφέβαλλαν γι’ αυτό. Και βεβαίως ίσως η πατρίδα μας να μην βρεθή ξανά στην ίδια θέση που βρέθηκε το ’40. Η χώρα μας έχει προοδεύσει οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά. Με τους τότε εισβολείς μας συνδέει σήμερα συμμαχία οικονομική και πολιτική. Βεβαίως, ο εξ Ανατολών κίνδυνος είναι πάντα υπαρκτός και η Κύπρος μια ανοικτή πληγή στην καρδιά μας.

Υπάρχουν όμως άλλοι κίνδυνοι που είναι πιο ύπουλοι και γι’ αυτό ίσως πιο επικίνδυνοι. Είναι οι κίνδυνοι που προκύπτουν από τον παγκοσμιοποίηση. Κίνδυνοι που έχουν να κάνουν όχι τόσο με την εδαφική όσο με την εθνική ακεραιότητα. Είναι ο κίνδυνος να χάσουμε την ταυτότητά μας ως έθνος, να αφομοιωθούμε πολιτισμικά, να πάψουμε να λειτουργούμε ως πρόσωπα με αυτοσυνειδησία, με γνώση της ιστορίας μας, με γνώση των παραδόσεων και του πολιτισμού μας. Και ποιά είναι αυτά τα στοιχεία που συνιστούν την ταυτότητά μας; Είναι πρώτα απ’ όλα η πίστη μας. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήση ότι η Ορθοδοξία είναι στοιχείο κυρίαρχο της ταυτότητός μας. Έπειτα είναι η συνεπής προσήλωσή μας στα ιδανικά της ελευθερίας και της δημοκρατίας. Ιδανικά ριζωμένα μέσα μας για περισσότερα από 2,5 χιλιάδες χρόνια.

Με τα στοιχεία αυτά οφείλει η παιδεία μας να γαλουχήση τις νέες γενιές, όχι για να τους οδηγήση σε μια στείρα παρελθοντολαγνεία, αλλά για να τους διδάξη ότι οι άλλοι θα τους σέβονται και θα τους υπολογίζουν, όταν δεν απεμπολούν την ιστορία τους και τις παραδόσεις τους, όταν δεν δέχονται να ομογενοποιηθούν και διατηρούν ατόφια την κληρονομιά των προγόνων τους...

...Ας ευχηθούμε οι Έλληνες εκείνης της γενιάς να βρουν μιμητές ενθουσιώδεις στις ημέρες μας, ώστε η εμπορική και τεχνολογική παγκοσμιοποίηση, να μην οδηγήση σε πολιτισμική ισοπέδωση, σε αλλοτρίωση της εθνικής μας ταυτότητας, αλλά σε οικουμενικότητα, σε πρόοδο κοινωνική και πολιτική αυτοσυνειδησία και εθνική ακεραιότητα.

  • Προβολές: 985

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance