Ναυπάκτου κ. Ιεροθέου: Σωματική και ψυχική τρομοκρατία

Η τρομοκρατία απασχολεί την υπεύθυνη πολιτική Ηγεσία της Πατρίδας μας, τα κόμματα και τους πολίτες.Μας λυπεί κάθε φορά που βρισκόμαστε μπροστά σε θύματα από τέτοιες τρομοκρατικές δολοφονικές επιθέσεις, όμως αδιαφορούμε για άλλες όχι απλώς εξίσου, αλλά σοβαρότερες καταστάσεις.

Στην συνέχεια θα ήθελα να αναφερθώ σε μια προσπάθεια αντιμετωπίσεως της τρομοκρατίας, και να την συγκρίνω με μια άλλη τρομοκρατία, που καταστρέφει σώματα, αλλά και ψυχές.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Σταθόπουλος, σε εκδήλωση που οργάνωσε η “Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων” (22-2-2001), υπεραμύνθηκε του νομοθετήματος που καταρτίζει η “ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή για την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας”. Μεταξύ των άλλων τόνισε μερικά σημεία, όπως τα εξέθεσε η “Ελευθεροτυπία”.

Υποστήριξε ότι “άν φθάσουμε στο σημείο να θυσιάσουμε το κοινωνικό αγαθό της ασφάλειας υπέρ της ελευθερίας των προσωπικών δεδομένων, θα οδηγηθούμε στον ατομικισμό”. Τον ενδιαφέρει κυρίως η κοινωνική συνοχή, η οποία δεν πρέπει να διασαλεύεται από την ελευθερία των προσωπικών δεδομένων.

Επίσης, κατά την εφημερίδα, ο Υπουργός “διερωτήθηκε πώς είναι δυνατόν όλες οι χώρες να ανησυχούν με την αύξηση του οργανωμένου εγκλήματος και εμείς να είμαστε οι μόνοι που φοβόμαστε μήπως περιορισθούν οι ελευθερίες, ενώ υπερασπίσθηκε την ρύθμιση που θα επιτρέπει το έλεγχο υπόπτων και χωρίς την συγκατάθεσή τους, παραπέμποντας σε σχετικές διεθνείς συμβάσεις, αλλά και αποφάσεις συνταγματικών δικαστηρίων ξένων χωρών”. Επιδιώκει τον περιορισμό της ελευθερίας των υπόπτων, αλλά και τον έλεγχό τους, όπως προβλέπεται από τις διεθνείς συμβάσεις και την νομοθεσία ξένων χωρών.

Και πέρα από αυτά, προανήγγειλε την διενέργεια δημοσκοπήσεως για τα κυοφορούμενα μέτρα, ώστε “νά είμαστε πιο κοντά στο λαϊκό φρόνημα”. Ενδιαφέρεται να μάθη την άποψη του λαού και να προσαρμοσθή σε αυτήν.

Όμως, εκείνο που σκέφθηκα αμέσως μόλις διάβασα τις δηλώσεις αυτές του κ. Υπουργού ήταν ότι έκανε και είπε τα εντελώς αντίθετα από εκείνα που είπε στο θέμα της θρησκευτικής ελευθερίας, δηλαδή με την ευκαιρία της διαγραφής του θρησκεύματος από τις ταυτότητες έκανε δηλώσεις, οι οποίες είναι αντίθετες από όσα υποστήριξε για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας.

Οι δημοσκοπήσεις που έγιναν για το θρήσκευμα απέδειξαν ότι η συντριπτική πλειοψηφία του 80% περίπου ήθελε την αναγραφή του θρησκεύματος, προαιρετική ή υποχρεωτική. Όχι μόνον την περιφρόνησε και απέφυγε να είναι “πιό κοντά στο λαϊκό φρόνημα”, αλλά μίλησε απαξιωτικά για την πλειοψηφία και υπερασπίσθηκε τα δικαιώματα της μειοψηφίας. Στο θέμα της αναγραφής του θρησκεύματος ενδιαφέρθηκε για την ελευθερία των προσωπικών δεδομένων της μειοψηφίας σε βάρος της επιθυμίας της πλειοψηφίας, αν και είναι γνωστόν ότι η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που δεν έλαβε υπ’ όψη της καθόλου τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την καταγραφή και τον έλεγχο των σεκτών, των αιρέσεων που οργιάζουν στην Πατρίδα μας. Και για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του κ. Υπουργού, εμείς οι Έλληνες “είμαστε οι μόνοι που φοβόμαστε μήπως περιοριστούν οι ελευθερίες” και στο θέμα των θρησκευτικών μας ελευθεριών.

Και το γράφω αυτό, γιατί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε τρία ψηφίσματά του, ήτοι το 1984, το 1996 και το 1998 κάνει λόγο για πολλές παραθρησκευτικές οργανώσεις που “επιδίδονται σε παράνομες ή εγκληματικές δραστηριότητες και σε παραβάσεις των δικαιωμάτων του ανθρώπου” και καλεί τα Κράτη να συστήσουν ειδικές επιτροπές που να παρακολουθούν αυτές τις σέκτες. Μάλιστα δε πολλές Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Γαλλία, το Βέλγιο, η Ιταλία, συνεκρότησαν υπηρεσίες για την παρακολούθηση των διαφόρων θρησκευτικών ομάδων, καθώς επίσης συνετάγησαν καταστάσεις επικινδύνων αιρετικών ομάδων.

Στην Ελλάδα υπάρχει πλήρης ελευθερία, θέλω να πω ασυδοσία. Δεν έγινε ούτε μία ερώτηση στο Κοινοβούλιο για τέτοιες αιρετικές ομάδες, δεν έχει συσταθή καμμία Επιτροπή για να παρακολουθή το θέμα, και μάλιστα με την διαγραφή του θρησκεύματος διευκολύνονται όλες αυτές οι παραθρησκευτικές ομάδες στο ολέθριο έργο τους, καθώς επίσης η Ιερά Σύνοδος που ενδιαφέρεται για την προστασία των Χριστιανών, εφαρμόζοντας τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αντιμετωπίζει την καχυποψία της Πολιτείας.

Και μην νομίση κανείς ότι η τρομοκρατία είναι φοβερότερη από την δράση των παραθρησκευτικών ομάδων, γιατί οι διάφορες σέκτες σκοτώνουν την ψυχή του ανθρώπου αιώνια, αλλά εξασκούν και άλλες σωματικές κακοποιήσεις, όπως “κακομεταχειρίσεις, σεξουαλική βία, εγκλεισμούς, σωματεμπόριο, ενθάρρυνση επιθετικής συμπεριφοράς, μέχρι και σε προπαγάνδα ρατσιστικών ιδεολογιών, φορολογικές απάτες, μεταφορές κεφαλαίων, εμπόριο όπλων, διακίνηση ναρκωτικών” κατά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου την 29-2-1996.

Η αντιφατικότητα αυτή του κ. Υπουργού Δικαιοσύνης στην αντιμετώπιση τόσο της τρομοκρατίας όσο και των παραθρησκευτικών ομάδων μπορεί να αποδοθούν μόνον σε μια ιδιαίτερη ιδεολογία. Αν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, τότε ας σεβασθή ο κ. Υπουργός Δικαιοσύνης την πλειοψηφία του Ελληνικού Λαού, τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών οργάνων και ας ενδιαφερθή για την κοινωνική συνοχή την οποία καταστρατηγούν τα “προσωπικά δεδομένα” της θρησκευτικής ελευθερίας, αν όχι περισσότερο, τουλάχιστον εξίσου με την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Άλλωστε, η τρομοκρατία έχει δύο μορφές, είναι η σωματική και η ψυχική.

  • Προβολές: 987

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance