Κύριο θέμα: Αντιδράσεις για το προσκύνημα του “αλάθητου” - Για μια προσκύνηση...

Πριν χίλια χρόνια ήταν ένας από τους πέντε Πατριάρχες της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.

Στις αρχές της δεύτερης χιλιετίας αποσπάσθηκε από το Σώμα της Εκκλησίας, ή, καλύτερα, ο θρόνος του Αρχιεπισκόπου της Ρώμης κατελήφθη από τους Φράγκους, οι οποίοι θέλησαν να χρησιμοποιήσουν την Εκκλησία της Ρώμης για να πραγματοποιήσουν τα επεκτατικά τους σχέδια.

Σήμερα είναι επικεφαλής, μάλλον δε κεφαλή “αλάθητη”, της θρησκείας του Παπισμού, καθώς επίσης και αρχηγός του πανίσχυρου κράτους του Βατικανού.

Πολλές αντιδράσεις δημιουργήθηκαν με την αναγγελία της έλευσής του στην Ελλάδα, στην Αθήνα, για πρώτη φορά στην ιστορία. Έγινε αφορμή να ανακινηθούν όλες οι διαφορές που χωρίζουν τον Παπισμό από την Εκκλησία. Διαφορές που ξεκινούν από την θεολογία και την εκκλησιολογία και φθάνουν έως την ηθική και την τέχνη. Διαφορές που έλαβαν δραματικές διαστάσεις μέσα και στην πρόσφατη ακόμη ιστορία.

Η επιθυμία του να έλθη στην Ελλάδα έφερε στην επιφάνεια και μια άλλη “συνομοταξία” προβλημάτων που έχουν να κάνουν με την αμβλυμένη δογματική συνείδηση των Χριστιανών.

Διότι από την μια μεριά έχουμε τα “θεολογικά” μορφώματα που μένουν ισχυρά στον δυτικό χώρο και τα οποία έχουν γεννήσει μια “συνοδεία” παρενεργειών, και από την άλλη παρατηρούμε την αδυναμία τμήματος του λαού, αλλά και μερικών κληρικών, να διακρίνουν μεταξύ Παπισμού και Εκκλησίας, λόγω της επιφανειακής θεώρησης της χριστιανικής ζωής και της ελλιπούς ιστορικής γνώσεως. Μη ξεχνούμε ότι πολλά επίθετα έχει διατηρήση ο Παπισμός κοινά με τα της Εκκλησίας (Χριστιανός, Ρωμαιο-καθολικός, Διάδοχος των Αποστόλων κ.ά.). Στο πρόσωπο δε των Ουνιτών έχει διατηρήση όλα τα εξωτερικά σχήματα κοινά, και ζητά μόνον την μνημόνευση - προσκύνηση· τα πάντα για μια προσκύνηση!

Χρειάζεται, λοιπόν, μια σαφή, ευκρινή και ομολογιακή καταγραφή των θεολογικών και ιστορικών πλαισίων απόσχισης του Παπισμού και συγχρόνως μια θεολογική και ποιμαντική θεμελίωση της ανιδιοτελούς αγάπης, και της αλήθειας, γιατί όταν συγχέεται η αγάπη με το συναίσθημα της αγάπης, τότε μετατρέπεται σε ανατριχιαστικό άλλοθι οποιουδήποτε “πολιτεύματος” και συμπεριφοράς.

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ

  • Προβολές: 1144

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance