Πασχαλινή διαδρομή

Οι εκκλησιαστικές εορτές είναι και “πανδοχεία”, στα οποία ξεκουραζόμαστε από την βιοπάλη, αλλά κυρίως είναι σταθμοί της εκκλησιαστικής και της προσωπικής μας ιστορίας. Είναι γεγονότα καθαρτικά, φωτιστικά, θεωτικά, κατά την καρδία του καθενός. Είναι κάτοπτρα διαυγή και ευκρινή, στα οποία κατοπτρίζεται η κατάστασή μας η προσωπική, αλλά και η κατάσταση της εκκλησιαστικής κοινότητας.

Θα επιχειρήσουμε, λοιπόν, μια μικρή αναδρομή στα εορταστικά αυτά γεγονότα, μια σύντομη “εκκλησιαστική ανταπόκριση” από την Ναύπακτο.

Μεγάλη Τετάρτη. Ευχέλαιο. Μια ακολουθία, ένα μυστήριο, το οποίο προσελκύει όλο το πλήθος των Χριστιανών στους ιερούς Ναούς. Ως ρώγες από τσαμπί συνωθούνται τα παιδιά, οι γονείς με τα βρέφη και οι υπόλοιποι Χριστιανοί γύρω από το τραπεζάκι με τα επτά κεριά, μετρώντας πότε θα ανάψη και το τελευταίο, πότε θα τους αλείψη ο Ιερέας με το αγιασμένο λάδι, “εις ίασιν ψυχής τε και σώματος”.

Μεγάλη Πέμπτη, πρωί. Στο μικρό εκκλησάκι, στο μοναστήρι του πατρός Αρσενίου συνηθίζεται να τελείται η αρχιερατική θεία Λειτουργία του Μ. Βασιλείου. Χώρος στενός, ανεπαρκής ακόμη και για τις κινήσεις των Ιερέων, ευρύχωρος όμως και άνετος για τις κινήσεις της καρδιάς, αφού οι βυζαντινές αγιογραφίες, ο χαμηλός φωτισμός, η ησυχία και η φωνή των ιερουργών και των ψαλτών που έρχεται φυσική και ζωντανή στ’ αυτιά σου, δίχως την μεσολάβηση και τυχόν παραμόρφωση από τα μεγάφωνα, δημιουργούν τις προϋποθέσεις για κατανυκτική συμμετοχή στην λειτουργία της Εκκλησίας μας.

Μεγάλη Πέμπτη εσπέρας: Δώδεκα Ευαγγέλια, δώδεκα μαργαρίτες. Η ιστορία της αγάπης του Χριστού, η περιγραφή του μαρτυρίου του Μάρτυρος του Πρώτου, του Πρωτοτόκου. Δακρύζει ο Ιερέας βλέποντας το δάκρυ του λαού, που γονατίζη ενώπιον της πομπής του Εσταυρωμένου· συγκινείται η ψυχή βλέποντας δεκάδες παιδιά, νήπια ακόμη και βρέφη να ατενίζουν με δέος το παράξενο θέαμα· ελπίζει ο ποιμένας βλέποντας τα παπαδάκια στο ιερό να συναγωνίζονται να λάβουν μία φορά περισσότερο την λαμπάδα και να την κρατήσουν κατά την ανάγνωση των Ευαγγελίων· και προσεύχεται να ξεπεράση ο λαός το σκάνδαλο των φαινομένων και να κατανοήση ότι η ιστορία του Εσταυρωμένου δεν είναι ιστορία ενός αναξιοπαθούντος, αλλά το πρότυπο της προσωπικής ιστορίας κάθε Χριστιανού! Προσεύχεται να ’ταν η Μεγάλη Πέμπτη μέρα προφητική για τον καθένα μας και όχι ημέρα ένδειξης ευσπλαχνίας στον Εσταυρωμένο “Χριστούλη”.

Μεγάλη Παρασκευή. Αποκαθήλωση στον μεγαλοπρεπή Ι. Ναό της Αγίας Παρασκευής, όπου ο Σεβασμιώτατος ομιλή για την αγάπη του Υιού, που έχυσε το αίμα Του για να το προσφέρη στον πεπτωκότα άνθρωπο και όχι για να το κάνη μέσο νομικών συμψηφισμών και αντικείμενο εμπορικών συναλλαγών.

Οι γυναίκες ξενύχτησαν, για να στολίσουν τον Επιτάφιο. Πρέπει να του φορέσουν την πιο επίσημη στολή, πρέπει να είναι ο καλύτερος. Γύρω από αυτόν θα συναχθούν οι Ιερείς με τον Αρχιερέα, οι ψάλτες, όλος ο λαός και οι άρχοντες για να ψάλουν τα εγκώμια. Θα τον περιφέρουν στους ώμους τους την νύχτα της Μεγάλης Παρασκευής. Μεγάλη Παρασκευή! Και μόνον το όνομά της προκαλεί ρίγη συγκίνησης σε κάθε Έλληνα πιστό και “άπιστο”. Σε αρκετές Ενορίες τον Επιτάφιο πλαισιώνουν όλην την Μ. Παρασκευή κορίτσια ντυμένα μυροφόρες, καί, αν γνωρίζουν, ψάλλουν με την λεπτή τους φωνή τα “εγκώμια”.

Στην Ναύπακτο η Δημοτική Αρχή έχει εκμεταλλευτεί το θαυμάσιο σκηνικό του λιμανιού. Έτσι, ένα μεγάλο πλήθος συρρέει και από άλλα μέρη της Ελλάδος για να παρακολουθήση την περιφορά των δύο Επιταφίων, του Αγίου Δημητρίου και της Αγίας Παρασκευής, να ακούση το σύντομο αλλά περιεκτικό λόγο - μήνυμα του Σεβασμιωτάτου, καί, οι πλέον φιλοθεάμονες, να “χαζέψουν”, αυτοί και τα “κεχηνότα” τέκνα τους, την ρίψη των πυροτεχνημάτων. Πολύς λαός επιστρέφει στην Εκκλησία, για νά, ακούση το “άρατε πύλας...”, να περάση κάτω από τον Επιτάφιο για ευλογία και να μάθη από τον προφήτη Ιεζεκιήλ πώς τα οστά τα ξηρά έλαβαν νεύρα και σάρκα και ζωή.

Μέγα Σάββατο· πρώτη Ανάσταση· “Ανάστα ο Θεός...”. Στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου έχει αρχίση να αχνοφέγγη η “ημέρα η κλητή, η αγία”. Το νιώθη κανείς στα τροπάρια, τις προφητείες, τους ύμνους, το Ευαγγέλιο, το “Ανάστα ο Θεός...”, στις δάφνες που σκορπίζει ο Αρχιερέας σ’ όλον τον Ναό, στο “τόν Κύριον υμνείτε” των Τριών Παίδων. Πρώτη Ανάσταση. Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου. Λυκαυγές της Αναστάσεως! Όποιος δεν νιώθη την Λειτουργία αυτήν, την ατμόσφαιρά της, γρήγορα, πριν αλέκτωρ φωνήση, θα αρνηθή να προσέλθη στον μεταμεσονύκτιο Δείπνο, κατά το οποίον παρατίθεται ο “Άρτος ο ζών, ο εκ του ουρανού καταβάς”· θα αρνηθή να εισέλθη έστω και μόνον τοπικά και χρονικά στο αναστάσιμο Τραπέζι της Ορθοδόξου Εκκλησίας, το οποίο μας παραθέτει με κάθε λαμπρότητα το βράδυ της Αναστάσεως!

Λαμπρή! Ο Εσπερινός της Αγάπης αποτελεί μια από τις κορυφαίες εκδηλώσεις της Τοπικής Εκκλησίας με μοναδική μεγαλοπρέπεια. Η ένδυση του Αρχιερέως, το πλήθος των Ιερέων με τα αναστάσιμα άμφιά τους, οι αναστάσιμες λαμπάδες, το θυμιάτισμα όλου του μεγαλοπρεπή Ι. Ναού από το Αρχιερέα, πλαισιωμένο από τους Διακόνους, τα Ευαγγέλια σε πολλές γλώσσες, το “Πάσχα ιερόν...”, το “Αναστάσεως ημέρα...”, τα κόκκινα αυγά από το χέρι του δεσπότη, όλα αυτά δημιουργούν μια ατμόσφαιρα χαράς και θριάμβου και ειρήνης. Μια ατμόσφαιρα που διαρκεί όλη την Δικαινήσιμο Εβδομάδα.

Μεγάλη Εβδομάδα - Διακαινήσιμος Εβδομάδα· Σταυρός - Ανάσταση. Βιώματα αιώνια, βιώματα σωτήρια. Και όσοι τα έζησαν δημιούργησαν αυτές τις καθαρτικές και φωτιστικές ακολουθίες, για να μπορούμε και εμείς να γευόμαστε και να οσφραινόμαστε το μεγαλείο τους.

  • Προβολές: 1167

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance