Χαραλάμπους Δ. Χαραλαμποπούλου: Το Επισκοπείο Ναυπάκτου

του Χαραλάμπους Δ. Χαραλαμποπούλου

Μετά την απελευθέρωση και την οργάνωση του νέου ελληνικού κράτους, ως είναι φυσικό, επήλθαν και ανακατατάξεις στα εκκλησιαστικά πράγματα.

Στα 1833 ιδρύεται η Επισκοπή Ακαρνανίας με έδρα το Μεσολόγγι, την οποία ανέλαβε, μέχρι το 1838 που απεβίωσε, ο Ναυπάκτου και Μεσολογγίου Πορφύριος.

Στα 1852 ιδρύεται η Επισκοπή Ναυπακτίας και Ευρυτανίας με έδρα την Ναύπακτο και Επίσκοπο τον Άνθιμο Ολύμπιο (1852-1881). Στο διάστημα χηρείας της Επισκοπής (1881-1884) υπήρχε “Επισκοπική Επιτροπή”. Από το έτος 1899-1909 η Ναυπακτία συγχωνεύθηκε στην Αρχιεπισκοπή Αιτωλίας και Ακαρνανίας, η οποία έλαβε τον τίτλο Επισκοπή Ακαρνανίας και Ναυπακτίας με έδρα το Μεσολόγγι.

Το 1910 επανιδρύεται η Επισκοπή Ναυπακτίας και Ευρυτανίας με Επίσκοπο τον από Ευρυτανίας Σεραφείμ Δομβοΐτη (1910-1914). Τον διαδέχθηκε ο Αμβρόσιος Νικολαΐδης (1914-1923) ως Επίσκοπος και 1923-1932 ως Μητροπολίτης.

Χαραλάμπους Δ. Χαραλαμποπούλου: Το Επισκοπείο ΝαυπάκτουΠου όμως στεγαζόταν η Επισκοπή;

Δύο σχετικές πηγές υπάρχουν, που μας βοηθούν να κάνουμε ορισμένους συλλογισμούς.

α. Η ανακοίνωση του Ξενοδοχείου “Ποσειδώνιον”, που έχει ως εξής:

“Ποσειδώνιον”, είνε ξενοδοχείον ύπνου!

Το σπίτι του ξένου που βρίσκεται μπροστά του στη Ναύπακτο.

Το “ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΟΝ”

Δεσμεύει τον ξένον όταν το επισκεφθή.

Μεγαλοπρεπές οίκημα, άλλοτε Επισκοπή, γωνιαίον, στην Πλατεία του λιμένος.

Το “ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΟΝ”

Αφίνει να ομιλήσουν τα πράγματα, η καθαριότης, η επίπλωσίς του κλπ. και τα κατά παραγγελίαν γεύματά του.

Και ο κ. Κάσσανδρος Φιλιππόπουλος διευθυντής και ιδιοκτήτης αυτού, αρκείται εις μίαν επίσκεψιν μόνον” (ΒΗΜΑ, Ιωάν. Καλλιαμβάκου, 45/31-7-1916).

Συνεπώς το Ξενοδοχείο ήταν άλλοτε Επισκοπή και ταυτίζεται με το σημερινό Επισκοπείο. Δεν γνωρίζουμε πότε άρχισε την λειτουργία του το “Ποσειδώνιο”, αλλά δεν μπορεί να είναι μακριά από το έτος 1916.

Επομένως, εάν λάβουμε υπόψη μας ότι από το 1899-1909 η Επισκοπή Ναυπακτίας είχε καταργηθή, γεννάται το ερώτημα: Μετά το 1909 ήταν το “Ποσειδώνιο” Επισκοπή ή προ του 1899;

Δυστυχώς, προς το παρόν δεν έχουμε στοιχεία για να δώσουμε κατηγορηματική απάντηση.

β. Το συμβόλαιο 29493/25 Μαΐου 1921

1. Σύμφωνα με αυτό ο Κάσσανδρος Γ. Φιλιππόπουλος, “διαχειριστής της εν Αθήναις εκδιδομένης εφημερίδος “Ελεύθερος Τύπος”, κάτοικος Αθηνών” πωλεί στον Επίσκοπο Αμβρόσιο Νικολαΐδη, ως εκπρόσωπο της Επισκοπής “οικίαν διόροφον κειμένην εντός του φρουρίου της πόλεως Ναυπάκτου και παρά την πλατείαν του λιμένος, μετά της προς μεσημβρίαν περιοχής της, όσης εκτάσεως και αν ή οροθετουμένην ανατολικώς με οδόν και πλατείαν λιμένος, δυτικώς με εφαπτομένην οικίαν Σπυρίδωνος Κοκίνη, αρκτικώς με δημοσίαν οδόν και μεσημβρινώς με γειτονικήν τοιαύτην”. Η οικία είχε περιέλθει στην κυριότητα του Κασσάνδρου από κληρονομιά του πατέρα του Γιώργου που πέθανε στα 1894.

2. Η οικία ανακαινίσθηκε και το 1923 εγκαταστάθηκε ο Επίσκοπος Αμβρόσιος, που έλαβε πλέον τον τίτλο του Μητροπολίτη. Η εντοιχισμένη πλάκα στη βόρεια είσοδο του Επισκοπείου έχει ως εξής:

***

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ

ΝΑΥΠΑΚΤΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΥΤΑΝΙΑΣ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΕΥΟΝΤΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΥ Α. ΝΙΚΟΛΑΪΔΟΥ

1923

3. Από το ίδιο συμβόλαιο (1921) πληροφορούμαστε ότι τούτο καταρτίσθηκε “εν τη εντός του φρουρίου Ναυπάκτου κειμένη οικία των κληρονόμων Ιωάννου Πλαστήρα ένθα κατοικεί ο Επίσκοπος Ναυπακτίας και Ευρυτανίας”. Προφανώς η οικία εστέγαζε και τα γραφεία της Επισκοπής. Κατά πληροφορίες ήταν το οίκημα πίσω από την οικία των λογοτεχνών Αδελφών Γ. Σταματίου.

(Ευχαριστώ από την θέση αυτή τον Γ. Παραλίκα και τον Θ. Παναγιωτόπουλο για την προθυμία τους να μου δώσουν στοιχεία για την συγγραφή αυτής της επιφυλλίδας).

  • Προβολές: 1133

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance