Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Το μυστήριο του ανθρώπου και το μυστήριο της Εκκλησίας

Μικρό σχόλιο από στο βιβλίο «Οι γκουρού, ο νέος και ο Γέροντας Παΐσιος»

 

Η επιπεδοποίηση του ανθρώπου, όταν, δηλαδή, περιορίζεται απλώς στον βιολογικό τομέα και τον κοινωνικό χώρο, αλλά και η κοινωνικοποίηση της Εκκλησίας αποτελούν μεγάλα προβλήματα της εποχής μας. Ο άνθρωπος, όπως έλεγε θαυμάσια ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, είναι ένα όν που έχει ζωή και είναι ‘"ενταύθα οικονομούμενον και αλλαχού μεθιστάμενον και πέρας του μυστηρίου τή προς Θεόν νεύσει θεούμενον". Ο άνθρωπος δηλαδή δεν παραμένει στο ενταύθα, αλλά προχωρεί στο επέκεινα, όλη η πορεία του είναι μία πορεία μυστηρίου του οποίου το τέλος είναι η θέωση.

Αυτά σκέφθηκα διαβάζοντας τελευταία ένα βιβλίο με τίτλο "Οι γκουρού, ο νέος και ο Γέροντας Παΐσιος" που έγραψε ο Διονύσιος Φαρασιώτης, που προφανώς πρόκειται για ψευδώνυμο ενός ανθρώπου που πέρασε μέσα από τραγικές καταστάσεις και βρήκε τον δρόμο της σωτηρίας.

Καθώς διάβασα το βιβλίο αυτό και βέβαια με το που τελείωσα την ανάγνωση σκεφτόμουν συνέχεια το τί μυστήριο είναι ο άνθρωπος και τί μυστήριο κρύβει η Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού. Βέβαια έχω μερικές επιφυλάξεις για τον τρόπο που γράφηκαν μερικές σελίδες του βιβλίου, αλλά όμως τελικά σε όλο το βιβλίο φαίνεται το μυστήριο του ανθρώπου και της Εκκλησίας.

Πράγματι, ο άνθρωπος είναι ένα μυστήριο, έχει μέσα του πολλές δυνάμεις, είναι δημιουργημένος από τον Θεό κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, δηλαδή αντιμετωπίζεται οντολογικά και όχι ηθικολογικά και συναισθηματικά. Ο άνθρωπος δεν είναι αυτό που βλέπουμε, αλλά αυτό που είναι εσωτερικά. Έχει πολλές και μεγάλες κρυμμένες δυνάμεις μέσα του, που είναι αθέατες από τούς άλλους ανθρώπους.

Ο νέος αυτός είχε έντονες αναζητήσεις, τον απασχολούσαν πολλές απορίες και ερωτηματικά, κυρίως τον απασχολούσε η ύπαρξη του Θεού. Μέ αυτά τα δεδομένα δοκίμασε τον υπνωτισμό και είχε συνάντηση με τούς δαίμονες και μπόρεσε να δή την μανία του δαίμονος, γνώρισε την μέθοδο Σίλβα, το γνωστόν MαND άONεROά, μπήκε σε Άσραμ στην Ελλάδα και κυρίως στην Ινδία, γνώρισε Γιόγκι και πέρασε μέσα στον μυστηριώδη κόσμο του Ινδουϊσμού. Είναι συγκλονιστικές οι περιγραφές για τα όσα συνέβησαν στην Ινδία και για τον δαιμονισμό που υπέστη όταν προσκύνησε τα είδωλα, τον διάβολο.

Στην συνέχεια όμως περιγράφεται με έντονο και συγκινητικό τρόπο το μυστήριο της Εκκλησίας. Ταλαιπωρημένος από διάφορες περιπέτειες, γνώρισε το Άγιον Όρος σε δύο περιόδους της ζωής του, πρίν πάει στην Ινδία, αλλά κυρίως μετά την επιστροφή του από την Ινδία. Είχε δαιμονισθή και παρουσιάζει εκφραστικά την μεγάλη αξία του Αγίου Όρους, μέσα στο οποίον οι άνθρωποι αποκτούν προσωπική γνώση του Θεού.

Πρωταγωνιστική θέση στο βιβλίο έχει η μορφή και το βάθος του αειμνήστου Γέροντος Παϊσίου. Περιγράφεται έντονα η χαρισματική του προσωπικότητα, ότι ο Γέροντας Πα|σιος ήταν γεμάτος από την Χάρη του Παναγίου Πνεύματος και αυτό φαίνεται στον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τον δαιμονισμένο και ανήσυχο αυτόν νέο. Τόν περιέβαλε με πραγματική αρρενωπή αγάπη, με διάκριση και δύναμη Πνεύματος, τον ελευθέρωσε από το δαιμόνιο που υπήρχε μέσα του, του έκανε πνευματική "εγχείρηση", τον απάλλαξε από τον πόλεμο των λογισμών με πολύ ωραίο και χαριτωμένο τρόπο, τον βοήθησε να γνωρίση τα ενδότερα της πνευματικής ζωής, αλλά και το μυστήριο της Εκκλησίας.

Είναι συγκλονιστικές οι στιγμές εκείνες, που ο Γέροντας Παΐσιος του έβγαλε το δαιμόνιο, το οποίο μπήκε μέσα του όταν προσκύνησε τα είδωλα, καθώς επίσης είναι σημαντικές εκείνες οι σελίδες, που περιγράφουν την ευαισθησία και την καθαρότητα του Γέροντος Παϊσίου. Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό είδα πώς εργάζονται οι άγιοι για την σωτηρία του ανθρώπου, τί θα πή πνευματικός πατέρας. Άν και ο Γέροντας Πα|σιος δεν είχε ιερωσύνη, όμως ως άγιος μοναχός είχε το Άγιο Πνεύμα μέσα του και βοηθούσε τούς ανθρώπους.

Ο συγγραφεύς του βιβλίου αυτού, με την παράλληλη γνώση και του Ινδουϊσμού, και της Ορθοδόξου Παραδόσεως στην αυθεντική της έκφραση, αλλά γνωρίζοντας και τις διδασκαλίες των Γκουρού και του Γέροντα Παϊσίου, μάς δείχνει την διαφορά μεταξύ Ορθοδοξίας και Ινδουϊσμού, μεταξύ Χριστιανικού μυστηρίου και μαγικής πράξεως, μεταξύ του διαλογισμού και της νοεράς καρδιακής προσευχής. Στο βιβλίο αυτό παρουσιάζονται και τα συμπτώματα στην ψυχή και το σώμα του ανθρώπου, από τον διαλογισμό και την ενασχόλησή του με ανατολικές θρησκείες και παραδόσεις.

Δέν μπορεί να γράψη κανείς πολλά πράγματα σε ένα μικρό σχόλιο. Γενικά η ανάγνωση του βιβλίου δείχνει στον αναγνώστη και το μυστήριο του ανθρώπου, αλλά και το μυστήριο της Εκκλησίας. Η Εκκλησία δεν είναι αυτό που δείχνουν κάθε μέρα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, δεν είναι τα σχόλια των δημοσιογράφων και των αναλυτών, ακόμη δέ και αυτών των εκκλησιαστικών αναλυτών. Η Εκκλησία δεν μπορεί να περικλεισθή μέσα στα εκκλησιαστικά ρεπορτάζ. Καί ο άνθρωπος που αναζητά πληρότητα και ψάχνει να βρή τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε δεν μπορεί να ικανοποιηθή με ανόητα και δαιμονικά πράγματα.

Στο πρόσωπο του Γέροντα Παϊσίου φαίνεται όλο το μεγαλείο των πνευματικών πατέρων και της Ορθόδοξης ζωής. Γράφει για τον Γέροντα Παΐσιο ο ανήσυχος αυτός, αλλά θεραπευμένος νέος: "Ο Γέροντας είχε τόση ταπείνωση, ώστε κατάπιε όλη την μεγάλη μου υπερηφάνεια και περίσσεψε. Μέ έπιανε στα χέρια του με πολλή προσοχή σάν ένα πολύ εύθραυστο ξερό φύλλο. Μέ πολλή αγάπη με φρόντιζε σάν ένα ετοιμοθάνατο μωρό. Καί όντως ήμουν πολύ κοντά στην τρέλλα, στον ψυχικό, αλλά και τον πνευματικό θάνατο".

Σκέφθηκα την μεγάλη προσφορά του π. Παϊσίου στην Εκκλησία. Αρκούσε και μόνον η βοήθεια που πρόσφερε στον ανήσυχο αυτόν νέο για να φανή η εξαγιασμένη προσωπικότητά του. Πόσους άλλους ανθρώπους δεν βοήθησε να ζήσουν το μυστήριο της Εκκλησίας και το μυστήριο της σωτηρίας στα έγκατα της υπάρξεώς τους!

Όσο υπάρχουν Γέροντες σάν τον Γέροντα Πα|σιο και όντως υπάρχουν σήμερα, δεν χάνεται η Ορθοδοξία και δεν κλείνεται μέσα στα «γρανάζια» της κοινωνικής ζωής και των διαφόρων ιδεολογικών και κοινωνιολογικών συστημάτων.

  • Προβολές: 1005

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance