Γεγονότα καὶ Σχόλια: Αξιολόγηση και στο τηλεοπτικό σχολείο - Τηλεοπτική κατήχηση περί πνευματικής πατρότητος

Αξιολόγηση και στο τηλεοπτικό σχολείο

Είτε το θέλουμε είτε όχι η τηλεόραση είναι σχολείο. Τό αν είναι καλό ή κακό σχολείο εξαρτάται από δύο κυρίως παράγοντες. Πρώτον, από την ποιότητα των προγραμμάτων που προβάλλει και δεύτερον, από την χρήση που κάνουν στο τηλεχειριστήριο οι τηλεθεατές.

Τό δεύτερο λέγεται από την άποψη ότι και τα καλά θεάματα, όταν απορροφήσουν επί πολλή ώρα τον τηλεθεατή, τον ακινητοποιούν σωματικά, τον αδρανοποιούν κοινωνικά, τον ναρκώνουν και τον καθιστούν παθητικό δέκτη των ποικίλων τηλεοπτικών μηνυμάτων, τα οποία ισχυροποιούν μέσα του τον εθισμό στην εικονική πραγματικότητα.

Η απτή καθημερινή πραγματικότητα χάνεται. Όταν ο νούς γεμίζη με εικόνες, τα μάτια δεν βλέπουν ορθά τα πράγματα. Τά βλέπουν μέσα από προλήψεις και φαντασίες.

Η φαντασία καλύπτει τον νού σάν σύννεφο, και η τηλεόραση την ισχυροποιεί γεμίζοντάς την με εικόνες. Η δύναμη της εικόνας καθιστά την τηλεόραση ένα από τα πιό εξελιγμένα ελεύθερα σχολεία.

Τώρα που γίνεται λόγος για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών λειτουργών και των εκπαιδευτικών μονάδων, –αν ενδιαφερόμαστε πράγματι για την παιδεία που παρέχεται στούς νεοέλληνες– θα πρέπη οπωσδήποτε να νομοθετηθή ένα σύστημα αξιολόγησης των τηλεοπτικών σταθμών και προγραμμάτων, το οποίο, βέβαια, δεν θα έχη ως βασικό κριτήριο την τηλεθέαση, αλλά την ποιότητα των εκπομπών και την παιδαγωγική τους αξία και αποτελεσματικότητα.

Τηλεοπτική κατήχηση περί πνευματικής πατρότητος

Από τις ειδήσεις της τηλεοράσεως, αλλά και από την αρθρογραφία των εφημερίδων, ο ελληνικός λαός «είδε και διάβασε πολλά» τελευταία για τον ιερό θεσμό της πνευματικής πατρότητος. Θά μπορούσε να ισχυρισθή κανείς ότι του έγινε μιά εκσυγχρονισμένη τηλεοπτική κατήχηση πάνω σε αυτήν την λεπτή και κρίσιμη πτυχή της εκκλησιαστικής ζωής.

Πρέπει να υπογραμμισθή, όμως, ότι τα Μ.Μ.Ε. λειτούργησαν σε αυτήν την περίπτωση σάν ένα πολύ κακό κατηχητικό σχολείο. Χωρίς να μπώ στην μελέτη των γεγονότων, που οδήγησαν στην προβολή της πνευματικής πατρότητος, θέλω να επισημάνω δυό πράγματα, με βάση αυτά που έχω διδαχθή: Πρώτον, ο ρόλος του πνευματικού πατρός είναι να απελευθερώνη τα πνευματικά του παιδιά από τις αιχμαλωσίες στούς διαφόρους σύνθετους και εμπαθείς λογισμούς, από την δούλωσή τους στις φαντασίες και τις «φανταστικές δόξες», δηλαδή τις αντιλήψεις που εδραιώνει μέσα τους η φαντασία, ώστε απρόσκοπτα, ελεύθερα να πορευθούν στην προσωπική συνάντησή τους με τον Θεό. Δεύτερον, η υπακοή στον πνευματικό πατέρα γίνεται με ελευθερία, από αγάπη και πίστη ότι είναι εκφραστής της αποστολικής και πατερικής παραδόσεως. Δέν απαιτείται, δηλαδή, δυναστικά από τον πνευματικό πατέρα. Καί φυσικά ο πνευματικός δεν υπεισέρχεται στις διοικητικές ευθύνες των πνευματικών του παιδιών, απαιτώντας υπακοή, γιατί ο ρόλος του δεν είναι να κατακυριεύη τις θελήσεις τους, αλλά να ενεργοποιή και απελευθερώνη τις υποστάσεις τους.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: Γεγονότα καὶ Σχόλια

  • Προβολές: 1114

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance