Γεγονός καὶ Σχόλιο: Big Brother ή Big Father;

Έληξε το «τηλεοπτικό παιχνίδι» που παιζόταν ως «ριάλιτι σόου» και θεωρήθηκε ένα ρίσκο του γνωστού τηλεοπτικού καναλιού. Έγιναν πολλές κριτικές από έγκυρους δημοσιογράφους και από άλλους μελετητές πάνω στο νέο φαινόμενο αυτό, τις οποίες, φυσικά, δεν πρόκειται να αναφέρουμε εδώ.

Πρίν αρχίσει το «παιχνίδι» αυτό, είχαμε επισημάνει μερικά σημεία που συνδέονται μαζί του. Τώρα όμως, από τις κριτικές που ακούστηκαν και τα διάφορα σχόλια, θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε και τα ακόλουθα, που είναι καταστάλαγμα των μηνυμάτων που μετέφερε το Big Brother στο ελληνικό τηλεοπτικό κοινό.

Κατ’ αρχάς, υπονόμευσε την ελληνική Ορθόδοξη οικογένεια, διότι έδωσε το μήνυμα της συνυπάρξεως στο ίδιο το σπίτι πολλών παιδιών αμφοτέρων των φύλων. Πρόκειται για ένα παράδειγμα - υπόδειγμα για το ότι είναι δυνατόν να συζήσουν πολλά ζευγάρια μεταξύ τους στον ίδιο χώρο και να περάσουν καλά, αφού και η κοινωνία το ανέχεται. Καταργείται έτσι η διαδυκότητα των σχέσεων.

Έπειτα, έδωσε ένα δείγμα απομόνωσης από την κοινωνία, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η ανθρώπινη σκέψη, μιά και δεν υπήρχε πληροφόρηση από τον έξω κόσμο, σε πολύ χαμηλές συζητήσεις με ανούσιο περιεχόμενο. Πρόκειται για μιά ιδιότυπη μορφή δικτατορίας, ώστε να κάνουν λόγο για «Μπιγκ - μπραδερική δημοκρατία» αφού «η ολοκληρωτική σκηνοθεσία της συμπεριφοράς και των αισθημάτων, ο βελούδινος στραγγαλισμός της κριτικής σκέψης, ο έλεγχος και η πλήξη είναι συστατικά στοιχεία αυτής της παρωδίας δημοκρατίας, που δεν επιβάλλεται διά ροπάλων, αλλά μοιάζει να αποτελεί προϊόν ελεύθερης επιλογής» (Μαριάννα Τζιαντζή, Καθημερινή 30-12-2001).

Ακόμη, μετέδωσε την νοοτροπία του να ζή κανείς με την αίσθηση ότι κάποιος ή κάποιοι τον παρακολουθούν ανά πάσαν στιγμή της ώρας. Αυτό συνεπάγεται ευτελισμό του προσώπου με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Γιατί σίγουρα αυτή η αίσθηση στην αρχή δημιουργεί φόβο πρό του αγνώστου τηλεοπτικού κοινού, αλλά στην συνέχεια δημιουργεί μιά θρασύτητα. Έτσι μαθαίνει κανείς να συμπεριφέρεται χωρίς την αιδώ στην προσωπική του ζωή. Καί ξέρουμε από διάφορες αναλύσεις ότι και αυτές οι προσωπικές, ιδιαίτερες σχέσεις μεταξύ των δύο φύλων, όταν εκτίθενται σε κοινή θέα, χάνουν τον προσωπικό χαρακτήρα και εκλαμβάνονται ως πορνικές σχέσεις.

Επί πλέον ανέπτυξε ακόμη και την ψυχολογική και πνευματική ασθένεια της ηδονοβλεψίας, με φοβερές συνέπειες και για εκείνους που έβλεπαν τις εικόνες αυτές και για εκείνους που «έπαιζαν».

Πέρα από αυτά καλλιέργησαν σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα του εύκολου πλουτισμού και του εύκολου κέρδους, καθώς επίσης και της γρήγορης και ανεξέλεκτης δημοσιότητας, βορά του μαζανθρώπου Μινώταυρου.

Σημαντική είναι η παρατήρηση ότι οι «πρωταγωνιστές» του είδους αυτών των εκπομπών «μπορούν να θεωρηθούν πρώτες δημόσιες επιδείξεις του "ανθρωποειδικού" τύπου που επιδιώκει να παράγει η εξουσία: Ανθρωποειδές ή μαζάνθρωπος» (Κλεάνθης Γρίβας, Ελευθεροτυπία, 7 Ιανουαρίου 2002).

Τέλος, από εκκλησιαστικής πλευράς, εκείνο που με προβλημάτισε είναι το φαινόμενο του αυτοαφορισμού. Ενώ όσοι συμμετείχαν στο «παιχνίδι» αυτό ήταν βαπτισμένοι Χριστιανοί, εν τούτοις αυτοαφορίσθηκαν από την εκκλησιαστική κοινότητα πάνω από τρείς μήνες και απέκοψαν τον εαυτό τους από την δυνατότητα του εκκλησιασμού, ακόμη και κατ’ αυτήν την ημέρα των Χριστουγέννων. Βέβαια μπορεί να πή κανείς ότι ούτως ή άλλως, όπως κάνουν και άλλοι, δεν θα πήγαιναν στην Εκκλησία. Τό πράγμα όμως δεν αμνηστεύεται για τον λόγο αυτόν. Κατά τούς ιερούς Κανόνας όποιος δεν εκκλησιάζεται χωρίς λόγο για τρείς συνεχείς Κυριακές είναι αποκεκομμένος από την Εκκλησία. Καί αυτό το γεγονός δείχνει το μεγάλο πρόβλημα της εκκοσμίκευσης της εκκλησιαστικής ζωής.

Τελικά πρέπει να μάς απασχολή όχι τόσο ο big brother όσο ο big Father, δηλαδή ο Πατέρας μας που κατοικεί τούς ουρανούς, που ελέγχει τα πάντα, βλέπει τα κρύφια της καρδίας μας, τα οποία θα αποκαλυφθούν ενώπιον όλων κατά την Δευτέρα παρουσία, καθώς επίσης πρέπει να μάς απασχολήση το πώς θα γίνουμε τέκνα κατά Χάριν αυτού του ουρανίου Πατρός. Καί αν θέτουμε τον εαυτό μας κάτω από πνευματική καθοδήγηση μεγάλων Πατέρων, που έχουν φωτισμό νού, τότε θα γίνουμε αδελφοί του μεγάλου αδελφού μας, του Χριστού και βέβαια «συμπολίται των αγίων και οικείοι του Θεού».

Ν. Ι.

Ετικέτες: Γεγονὸς καὶ σχόλιο

  • Προβολές: 1408

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance