Κύριο θέμα: Συνέντευξη με μία Ιεραπόστολο - Η Εκκλησία στην Κεντρική Αφρική

Εβδομάδα εξωτερικής Ιεραποστολής για την Εκκλησία μας, η εβδομάδα από την Κυριακή της Ορθοδοξίας, και είχαμε την τύχη να συναντήσουμε εδώ στην Ναύπακτο μιά Ιεραπόστολο, την κ. Θεανώ Μουσδελεκίδου, και να την ρωτήσουμε να μάς καταθέση η ίδια τις εμπειρίες της από το έργο αυτό με τις μεγάλες σωτηριολογικές προεκτάσεις.

Συνέντευξη με μία Ιεραπόστολο - Η Εκκλησία στην Κεντρική ΑφρικήΩς ένα μικρό αφιέρωμα, λοιπόν, στην Ιεραποστολή παραθέτουμε τα όσα είχε την καλοσύνη να μάς πή η κ. Θεανώ, απαντώντας σε δικές μας ερωτήσεις.

Μπορούμε να διαβάσουμε την συνέντευξη αυτή όχι ως περίεργοι περιηγητές, αλλ’ ως μέλη του Ενός Σώματος της Εκκλησίας.

* * *

Σάς ευχαριστώ θερμότατα για το ενδιαφέρον που δείχνετε σχετικά με την πορεία και προσπάθεια της Ορθόδοξης Ιεραποστολής Κολουέζι Congo (Παλαιότερα ελέγετο Ζαΐρ).

Ανταποκρινόμενη στην επιθυμία σας και όλως ιδιαιτέρως στις ευλογίες του Μητροπολίτου σας, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου, αλλά και Ιεράρχου των Ορθοδόξων και ημών, σάς απαντώ από προσωπικές εμπειρίες κι όχι από κάποια άλλη έρευνα και μελέτη.

· Ποιοί είναι οι Ορθόδοξοι Ιεραπόστολοι σκαπανείς-πρωτοπόροι στην συγκεκριμένη Ιεραποστολή;

Ο πρώτος Ιεραπόστολος που ξεκίνησε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο από την Ελλάδα και πορεύτηκε προς την Αφρική Uganda-Kenya-Zambia-Zair (σημερινό Congo), ήταν ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος το 1960, ακούοντας σάν άλλος Παύλος το κάλεσμα «Διαβάς βοήθησον ημίν.....». Αφού πρώτα στην Έδεσσα, στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής από τούς Γερμανούς, μαζί με τον π. Χαρίτωνα Πνευματικάκη, ρίξανε το σπόρο της Ιεραποστολής των Εθνών εσωτερικώς και εξωτερικώς.

Τόν παππού, που άφησε την τελευταία του πνοή στην Κανάγκα του Ζαΐρ το 1972, τον διεδέχθη ο παλαιός φίλος και συνεργάτης του, Αρχιμ. Χαρίτων Πνευματικάκης, ο οποίος επίσης άφησε την τελευταία του πνοή στο Β. Ζαΐρ, στην Κανάγκα το 1998.

Σήμερα, συνεχίζοντας τα βήματά τους, τούς διαδέχθη ο π. Ιγνάτιος Μανδελίδης.

Ο π. Χρυσόστομος, προτού πάει προς το Βόρειο Ζαΐρ, πέρασε από το Κολουέζι-Κασέγκα, όπου υπήρχαν τότε Ελληνικές Κοινότητες. Μάλιστα ακόμη και σήμερα τον ενθυμούνται και τον αναφέρουν στο Κολουέζι.

Παρ’ ότι ήτο γέρων και μόνος και το φορτίο βαρύ στούς ασθενικούς του ώμους, εν τούτοις δεν ελύγιζε από την κακουχία και συνέχεια έκαμνε έκκληση για συνεργάτες, προέτρεπε κάθε δυνάμενον. «Εν τοίς Έθνεσιν ευαγγελίσασθαι τον ανεξιχνίαστον πλούτον του Χριστού και φωτίσαι πάντας» (Εφεσ.3,8). «Είμαι αποφασισμένος να μείνω εδώ.....», έγραφε.

Εν συνεχεία τον διαδέχθη ο π. Αμφιλόχιος Τσούκος, ο οποίος τώρα είναι Ηγούμενος σ’ ένα Μοναστήρι της Ρόδου και ο π. Σεραφείμ Παρχαρίδης, για λίγο διάστημα. Καί το 1975 ανέλαβε την Ιεραποστολική σκυτάλη ο π. Κοσμάς Γρηγοριάτης, σάν λαϊκός πρώτα με την καθοδήγηση του π. Αμφιλοχίου και εν συνεχεία με την ευλογία, καθοδήγηση και συμπαράσταση της Μονής Γρηγορίου και κατόπιν συστάσεως διακριτικών και σεβαστών Αγιορειτών Γερόντων γίνεται Μοναχός-Διάκονος και Πρεσβύτερος το 1977-1978 και αναχωρεί για το Κολουέζι του Ζαΐρ. (Ιεραποστολικό Κλιμάκιο Νότιο Congo). Τόν παπα-Κοσμά τον χαρακτήρισαν σκεύος εκλογής για Ιεραποστολικούς αγώνες. Έδωσε όλον του τον εαυτόν. Είχε γερή κράση και πολλές τεχνικές γνώσεις. Ο π. Κοσμάς δεν επεδίωκε τα αξιώματα. Τόν ενδιέφερε κυρίως η σωτηρία των ανθρώπων και η στερέωσις της Ορθοδοξίας στο Ζαΐρ. Εδίδασκε στούς Αφρικανούς την ευχή του Ιησού, που θεωρούσε αποτελεσματικό όπλο κατά της δαιμονοκρατίας των μάγων της Αφρικής. Αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις, παρ’ όλες τις αντιξοότητες και πολλές-πολλές δυσκολίες για τον Ευαγγελισμό των Αφρικανών αδελφών μας. Ανέγερση ναών, βαπτίσεις, φιλανθρωπικό έργο. Τούς ναούς ο ίδιος τούς επεμελείτο απ’ άκρου εις άκρον του Νοτίου Ζαΐρ, Κολουέζι, Λουμπουμπάσσι, Κανιάμα, Κάμινα, Λικάσι.

Όμως στις 27 Ιανουαρίου 1989, σε αυτοκινητικό δυστύχημα, σε μιά ιεραποστολική εξόρμηση, αφήνει την τελευταία του πνοή στην αφρικανική γή. Κι επαληθεύει αυτό που έλεγε: «Τί σημαίνει Ιεραποστολή; Νά πεθάνω στην Αφρική». Τό σκήνωμά του βρίσκεται στην αυλή του Αγίου Γεωργίου Κολουέζι, παγκόσμιος φάρος κι οδηγός. Σήμερα η Ιεραποστολική προσπάθεια περιοχής Κολουέζι, από το 1989, συνεχίζεται με τον αντάξιο συνεχιστή και εργάτη του Ευαγγελίου, Ιεραπόστολο, Πατέρα Μελέτιο Γρηγοριάτη.

· Ποιά η θέση της συγκεκριμένης Ιεραποστολής στην καθόλου Εκκλησία;

Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή και η Ορθόδοξη Εκκλησία της Αφρικής υπάγεται στο Πατριαρχείο Αλεξανδρείας με τούς κατά τόπους Μητροπολίτας. Μητροπολίτης Κεντρώας Αφρικής σήμερα είναι ο Σεβ. κ. Τιμόθεος Κοντομέρκος, με έδρα την Πρωτεύουσα του Congo Κινσάσα. Τήν ποιμαντική κάλυψη ανέλαβε, εν συνεργασία με τον οικείο Μητροπολίτη, η Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους, με τις ευλογίες του Γέροντος π. Γεωργίου Καψάνη.

· Ποιά είναι η δομή της κοινωνίας στην οποία εργάζεσθε; Ποιά τα σημεία επαφής με τούς ιθαγενείς; Ποιές οι ανησυχίες τους, τα ερωτήματά τους, τα προβλήματά τους πρίν από την Κατήχηση και την Βάπτιση;

Οι Congolaisi είναι λαός του Θεού. Μέ την παράδοσή τους, με το νόμο της συνειδήσεως και με τούς νόμους του Κράτους, που όμως υπολειτουργούν. Είναι λόγος κι αυτός που δέχονται καταιγισμό αιρέσεων. Σέ κάθε τετράγωνο λατρευτικοί χώροι, γκρούπ, θρησκείες , ομάδες, όλοι διαλαλούν και φωνασκούν για Θεό, για Χριστό. Ο λαός όμως ακούει και ψάχνει, πότε από εδώ και πότε απ’ εκεί πηγαίνουν απολωλότα πρόβατα, κάπου να ενταχθούν, ζητούν κάποιος να νοιάζεται αληθινά γι’ αυτούς. Είναι καλοπροαίρετοι και αισιόδοξοι. Αυτό, λοιπόν, προσπαθεί να καλύψη η Ορθόδοξη Ιεραποστολική Εκκλησία. Τούς έχει αγκαλιάσει με πόνο και αγάπη, τούς μιλά για τον Σταυρό και την Ανάσταση του Χριστού και Θεού μας. Ο μεγάλος Πατέρας, όπως αποκαλούν τον Ιεραπόστολο, τον π. Μελέτιο τώρα, προσπαθεί να ανταποκριθή στην κραυγή τους. Πείνα και δίψα πνευματική και υλική.

· Τό επίπεδο μόρφωσης;

Εκείνο που είναι έντονο είναι ότι έχουν λαχτάρα μεγάλη για μόρφωση. Τό θεωρούν καύχημα και υπερηφάνεια, όταν στέλνουν τα παιδιά τους στο Σχολείο.

Τά Σχολεία, ως επί το πλείστον είναι ιδιωτικά, των Ιεραποστολών και της Εταιρείας των Ορυχείων G.C.M., στις μεγάλες πόλεις είναι και τα Εκπαιδευτήρια των Βέλγων, όπως βέβαια κι όλων των Κοινοτήτων. Δωρεάν παιδεία δεν υπάρχει. Όλο και κάτι τούς στοιχίζει.

Στήν Ορθόδοξη Ιεραποστολή στο κέντρο, στο Κολουέζι, λειτουργούν 2 Σχολεία. Τό Δημοτικό με 300-350 παιδιά και το Τεχνικό-Αγροτικό, Μέση Εκπαίδευση πάλι με τόσους μαθητάς. (Λειτουργούν εδώ και 10 χρόνια. Άρχισαν να κτίζονται επί παπα- Κοσμά και υλοποιήθηκαν επί π. Μελετίου, με την συνδρομή και συνεργασία, τότε στην αρχή, της συνταξιούχου Λυκειάρχου κ. Ευτέρπης Ηλία.)

Σήμερα διευθύνονται από ντόπιους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Μπορούμε να πούμε ότι λειτουργούν άψογα. Όσα παιδιά αποφοίτησαν, όλα πέρασαν σε ανώτερες Σχολές, σε Πανεπιστήμια του άήnηή, αλλά και με υποτροφία στην Ελλάδα. Σέ αυτά τα Εκπαιδευτήρια υπάγονται και τα Σχολεία των Ορθοδόξων Ενοριών, που είναι διάσπαρτα σ’ όλη την περιοχή και αρμοδιότητα της Ορθόδοξης Ιεραποστολής Κολουέζι. Όλα δέχονται παιδιά ανεξάρτητα αν είναι Ορθόδοξα ή όχι. Βέβαια προτιμούνται στις εγγραφές πρώτα τα Ορθόδοξα. Οι περισσότεροι είναι αναλφάβητοι. Εδώ και τρία χρόνια άρχισε να λειτουργή και Σχολείο αναλφάβητων γυναικών, με πλήρες πρόγραμμα. Τά Εκπαιδευτήρια της Ορθοδόξου Ιεραποστολής φέρουν το όνομα «Φώς Χριστού».

· Σέ τί γλώσσα γίνεται η επικοινωνία και η λατρεία;

Η γλώσσα που διδάσκεται είναι τα Γαλλικά με μιά ξένη γλώσσα τα Αγγλικά. Η καθημερινή γλώσσα είναι τα Σουαχίλι, όπως επίσης και η Λατρεία. (Άλλα λέγονται Σουαχίλι, άλλα Γαλλικά και πολλά Ελληνικά.) Έχουν μεταφρασθή στην Μονή Γρηγορίου από τούς Πατέρες, και ιδιαιτέρως από τον Πατέρα Δαμασκηνό με συνεργασία ντόπιων αδελφών που γνωρίζουν τα ελληνικά, όπως ο Μωϋσής. Σχεδόν όλα τα εκκλησιαστικά βιβλία, οι ακολουθίες, θεία Λειτουργία, είναι στα Σουαχίλι. Επίσης μελοποιούνται. Η θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου έχει διανεμηθεί σε όλους τούς Ιερείς, Διακόνους και Κατηχητάς, όπως και άλλα εκκλησιαστικά βοηθήματα. Τά παιδιά του Οικοτροφείου στο αναλόγιο ψάλλουν όλες τις ακολουθίες, Εσπερινό, Όρθρο, θ. Λειτουργία, στα ελληνικά, σουαχίλι, γαλλικά. Τά Συναξάρια των Αγίων είναι μεταφρασμένα στα γαλλικά και στέλνονται από την Αποστολική Διακονία, όπως και άλλα εκκλησιαστικά εγχειρίδια.

· Τό περιεχόμενο του κηρύγματος;

Τό κήρυγμα της Κυριακής στην Εκκλησία γίνεται επάνω στην περικοπή του Ευαγγελίου με προτροπή την εφαρμογή στην ζωή μας. Τονίζοντας πάντοτε ότι η μόνη αληθινή Εκκλησία και η συνέχεια της Αποστολικής είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία του Χριστού. Τά μηνύματα όμως και η ζωή της Εκκλησίας μεταδίδεται αβίαστα και μέσα από την λατρεία. Οι νεώτεροι διαδέχονται τούς μεγαλυτέρους και έτσι συνεχίζεται η Παράδοση της Εκκλησιαστικής λατρείας.

· Ποιά βοηθήματα χρησιμοποιείτε στην Κατήχηση;

Σέ συνάξεις, Κατηχητικά και Σεμινάρια τα βοηθήματα που χρησιμοποιούνται είναι από Πατερικά βιβλία και σύγχρονων αγίων μορφών, Πατέρων, Ποιμένων και Ιεραρχών της Εκκλησίας μας. Συμπληρωματικά αναφέρω ότι ειδικά φέτος στα σεμινάρια Ιερέων και Ιεροψαλτών, διδάχτηκε η ευχή του Ιησού από τον π. Νικόλαο Γρηγοριάτη και από το βιβλίο «Μιά βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους» του Μητροπολίτου σας κ. Ιεροθέου και είχε μεγάλη απήχηση. Όλοι ζητούν το ευλογημένο κομποσχοίνι να το κρατούν στο χέρι.

· Υπάρχουν προβλήματα από την αντίδραση του παρελθόντος της κοινωνίας αυτής, από τούς φορείς της δικής τους παραδόσεως;

Βεβαίως υπάρχουν, αφού ζούμε στούς πρώτους χριστιανικούς χρόνους. Μέ τα μάγια είναι μπολιασμένοι, εύκολα δεν ξεριζώνονται, γιατί αναβιώνουν από καιρού εις καιρόν. Ζούμε και σήμερα τέτοια περιστατικά, άσχημες εμπειρίες. Επιθυμούν όμως να απαλλαγούν και προσπαθούν.

· Ποιά η εξέλιξη των Βαπτισμένων; Ποιά προβλήματα συνεχίζουν να υπάρχουν, ή ποιά τυχόν δημιουργούνται;

Απάντηση: «Θεού γεώργιον»!

Είναι ένα δίλημμα εδώ και 2000 χρόνια και σήμερα και παντού. Πιστεύουμε στην Παγκοσμιότητα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και ελπίζουμε.

Τό «Διαβάς βοήθησον ημίν....» το ακούμε στην Ιεραποστολή διαρκώς και από περισσότερες φωνές.

· Έχετε παραδείγματα εξαγιασμένων υπάρξεων; Βέβαια, είναι δύσκολη ερώτηση, διότι ο εξαγιασμός δεν είναι κάτι για διαφήμιση, αλλά νομίζω μπορεί να υπάρχουν περιπτώσεις ανάδειξης χαρισμάτων προς στηριγμό της Κοινότητας.

Συνεχίζεται η πορεία και η προσπάθεια του Ευαγγελισμού των Αφρικανών Κογκολέζων Αδελφών μας και με ντόπιους Ιερείς και Ποιμένες χαριτωμένους, γιατί όχι και εξαγιασμένους.

Όπως ο π. Θεόφιλος που πρόσφατα στο Σεμινάριο των Ιερέων, τον Ιούλιο του 2001, ο Σεβασμιώτατος τον έκανε και Αρχιερατικό. Επίσης ο π. Νεκτάριος, δάσκαλος και Ιερέας, γεμάτος αγάπη. Ο π. Ιάκωβος Α', ο οποίος γνωρίζει καλά και τα ελληνικά. Παλαιότερα είχε πάει και στο Άγιον Όρος και βοηθά και συμπαραστέκεται στην προσπάθεια που γίνεται από τον Σεβασμιώτατο Κεντρώας στην αναβάθμιση και αναστήλωση μιάς εγκαταλελειμμένης Ενορίας στο Μπρανζαβίλ του παλαιού Γαλλικού Congo (Πρόσφατα προσετέθη το κρατίδιο αυτό στην Μητρόπολη Κεντρώας Αφρικής).

Η καθημερινή ζωή μάς παρουσιάζει πολλές περιπτώσεις αγωνιζομένων και εξαγιασμένων ανθρώπων. Μπορώ να αναφέρω πολλά, περιορίζομαι όμως σε ένα: Ένας κατηχητής, ο Ιωάννης, της Ενορίας Αγίου Αθανασίου Μουσοκάντας, κάνοντας μιά διαδρομή από μονοπάτι, τουλάχιστον 40 χλμ. σε λάσπες και χαντάκια, έφτασε στο κέντρο της Ιεραποστολής, να καλέση Ιερέα για να λειτουργηθούν. Χαρακτηριστικά είπε ο π. Μελέτιος «Άν δεν έλθετε ή εάν δέ μάς στείλετε Ιερέα για θ. Λειτουργία θα πεθάνουμε χωρίς θεία Κοινωνία!».

· Σάς ευχαριστούμε πολύ, κ. Θεανώ, για την κατάθεση της εμπειρίας σας.

Εγώ σάς ευχαριστώ! Η αγάπη όλων των Ορθοδόξων Αδελφών μάς στηρίζει. Ευχαριστούμε θερμότατα εκ μέρους του Κλιμακίου.

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ

  • Προβολές: 1252

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance