«Η επίσκεψη του δεσπότη»

Ιερατικές αναμνήσεις από έναν λαϊκό

Πρίν από τριάντα χρόνια, τότε που αποφοιτούσα από το Εξατάξιο Γυμνάσιο, εκοιμήθη εν Κυρίω ο παππούς μου, ο παπα-Δημήτρης.

Μετά από τόσα χρόνια, πρόθεσή μου δεν είναι να καταγράψω το ορθόδοξο εκκλησιαστικό φρόνημά του και τή βαθύτατη πίστη του στον Χριστό και την Ελλάδα. Ούτε και ο ίδιος θα ήθελε να κάνω κάτι τέτοιο. Θά μού το απηγόρευε κατηγορηματικά. Επιδίωξή μου είναι να επισημάνω ορισμένα απλά περιστατικά της καθημερινότητας, που έζησα τότε κοντά του και τα οποία είχαν έντονα διδακτικό χαρακτήρα και σημάδεψαν τή ζωή μου. Πιστεύω ότι ήταν ποτισμένα από τα νάματα της ορθόδοξης ζωής και Παράδοσης της Εκκλησίας μας.

Κάποιος αξιόλογος συνάδελφός μου μάλιστα, με τον οποίο κατά καιρούς εμβαθύναμε και σ’ αυτά τα «περιστατικά», μού έλεγε χαρακτηριστικά: «Φίλε, αυτά είναι λευϊτικά βιώματα,.... δεν πρέπει να χαθούν» και κατέληγε πάντοτε επιγραμματικά: «Ιωάννη, SCRIPTa manent». Αυτό θα πρσπαθήσω να κάνω διά των στηλών της φιλόφρονης φιλοξενίας της «Εκκλησιαστικής Παρέμβασης», κυρίως όμως των ευχών και της ευλογίας του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιεροθέου.

Τήν 16/7/1967, ημέρα Κυριακή, το απόγευμα, στην πόλη της Έδεσσας έγινε η ενθρόνιση του αειμνήστου Μητροπολίτου Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κυρού ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ καταγομένου από τα Σιταράλωνα Αιτ/νίας. Πρωτόγνωρη και εντυπωσιακή όλη η τελετή. Επιστρέφοντας με το λεωφορείο στο χωριό, όλοι οι τοπικοί ιερείς μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για τον νέο Δεσπότη. Ήταν πανευτυχείς.

Τό μεσημέρι της επόμενης Τετάρτης χτύπησε το τηλέφωνο στο σπίτι μας. Από την Ιερά Μητρόπολη ο Αρχιερατικός Επίτροπος ανήγγειλε ότι ο Μητροπολίτης θα λειτουργούσε την επόμενη ημέρα στον πανηγυρίζοντα ιερό Ναό του Προφήτη Ηλία, όπου εφημέριος ήταν ο παππούς μου, ο παπα-Δημήτρης. Από τή στιγμή εκείνη σήμανε πραγματικός συναγερμός. Ο παπα-Δημήτρης ξεσήκωσε, στην κυριολεξία, όλους τούς ενορίτες του. Σέ κάθε γειτονιά είχε στείλει μήνυμα: «Η Εκκλησία πρέπει να πλημμυρίση αύριο από κόσμο». Θεώρησε μεγάλη τιμή το γεγονός ότι ο Δεσπότης θα λειτουργούσε για πρώτη φορά στή Μητρόπολη και στον πανηγυρίζοντα ιερό Ναό της Ενορίας του. Αυτό επεσήμανε συνεχώς και στούς ενορίτες του φοβούμενος μήπως αυτοί παρασυρθούν από τις αγροτικές δουλειές που λόγω του θέρους ήταν αυξημένες. Είχα νιώσει από κοντά αυτή την αγωνία του. Επιθυμούσε να γνωρίσουν όλοι οι ενορίτες του τον Ποιμενάρχη τους. Μού έλεγε χαρακτηριστικά: - Ο Καλός Ποιμήν εξέρχεται εις αναζήτησιν των λογικών προβάτων του!. Πρέπει να φέρουμε τούς πιστούς κοντά Του.

Ανήμερα της γιορτής οι πιστοί κατέκλυσαν τον ιερό Ναό και έμειναν έκπληκτοι από τον θείο Λόγο του Δεσπότη. Μετά την Απόλυση μάλιστα συγκεντρώθηκαν στον προαύλιο χώρο του Ναού. Κανείς δεν έλεγε να φύγη. Συζητούσε ο Μητροπολίτης με τούς απλοϊκούς ανθρώπους τα προβλήματά τους και τούς ενίσχυε πνευματικά. Πόσο διακριτικά και παρηγορητικά μιλούσε στον καθένα! Από τα εμπνευσμένα λόγια του Δεσπότη ξεδιψούσαν οι ψυχές των ενοριτών και «καιγότανε οι καρδιές» όλων!

Σέ κάποια χρονική στιγμή ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε και τον παρευρισκόμενο κ. Μέραρχο, επειδή του διέθεσε όχημα του Στρατού για να μπορέση να έλθη στο χωριό. Τότε παρενέβη ο παπα- Δημήτρης και με αγέρωχο ύφος, μπροστά στούς ενορίτες του και τις τοπικές Αρχές είπε: «Σεβασμιώτατε, πράγματι καλή είναι η ενέργεια του κ. Μεράρχου. Η Μητρόπολή μας όμως έχει 138 Ενορίες. Κάθε Ενορία θα βάλη 2000 δραχμές και θα πάρουμε ένα καλό αυτοκίνητο για τον Δεσπότη μας»! Οι ενορίτες συμφώνησαν. Ο Μητροπολίτης δεν απάντησε. Δάκρυσε....

Η παρέμβαση αυτή του παπα-Δημήτρη ήταν ξεχείλισμα της αγάπης του για τον Ποιμενάρχη του, στο πρόσωπο του οποίου έβλεπε τον «Μέγα Αρχιερέα».

Μέσα από το περιστατικό αυτό βλέπουμε την απλότητα του Μητροπολίτη και την αδιάκριτη αγάπη του για το ποίμνιό του, καθώς επίσης και την εκτίμηση με την οποία περιβάλλεται αυτή η αγάπη από τον Ιερέα και τούς ενορίτες. Από τή στάση του παπα-Δημήτρη προς τον Πομενάρχη του αντλούνται διαχρονικά μηνύματα για την σχέση αγάπης και υπακοής των Κληρικών προς τούς Αρχιερείς. Μηνύματα που και στή σύγχρονη εποχή μας είναι επίκαιρα.

Από το περιστατικό διαφαίνεται ο σωστός τρόπος λειτουργίας του Ιερέα μέσα στην ενορία του και η αντίληψη που έχει γι’ αυτήν. Μεριμνά αδιάκοπα για την πνευματική καλλιέργεια των ενοριτών του και επιδιώκει να τούς φέρη σε επικοινωνία με τον Επίσκοπό τους. Οι ενορίτες με τον εφημέριό τους εκδηλώνουν την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους στον Μητροπολίτη. Έτσι αναδεικνύεται η ενότητα της Εκκλησίας. Μέσα από την ενότητα αυτή η ενορία και ο πνευματικός φάρος της, η Μητρόπολη, λειτουργούν αρμονικά προς «δόξαν Θεού».

Ι.Α.Τσ.

* * *

Εις τους ποιμένας της Εκκλησίας έδόθη τοσούτον μεγάλη χάρις, ώστε, εάν ηδύναντο οι άνθρωποι να ίδουν το μεγαλείον της χάριτος αυτής, όλος ο κόσμος θα εξεπλήττετο δι’ αυτήν.

Οι πνευματικοί ημών ποιμένες πάσχουν υπέρ ημών, έστω και αν ημείς πολλάκις δεν αντιλαμβανόμεθα τας οδύνας αυτών.

Άγιος Σιλουανός Αθωνίτης

  • Προβολές: 838

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance