Δελτίον Τυποῦ Ἱερᾶς Μητροπόλεως γιὰ τὸ δημοσίευμα στὸ "Ἐμπρός" 6-9-2002

Στην Εφημερίδα “Εμπρός” της 6-9-2002 δημοσιεύθηκε άρθρο του “Αρχιμ. Ιγνατίου Σταυροπούλου” με τίτλο “Εικοσιπέντε χρόνια δημιουργίας”.

Αυτή την στιγμή πρέπει να γίνουν τρείς παρατηρήσεις πάνω στο κείμενο αυτό.

1. Μέ το άρθρο αυτό γίνεται προσπάθεια μιάς επιφανειακής, νομικιστικής καλύψεως της Ιεράς Μονής Μεταμορφώσεως. Πρόκειται για μιά επιφανειακή εντελώς καταγραφή της εικοσιπενταετούς “δημιουργίας” της Ιεράς Μονής, απ’ όπου απουσιάζει εντελώς το ησυχαστικό πνεύμα, που είναι η πεμπτουσία του Ορθοδόξου μοναχισμού. Γιά τον Ορθόδοξο μοναχό ισχύει εντονώτατα ο λόγος του Κυρίου “όταν ποιήσητε πάντα τα διαταχθέντα υμίν, λέγετε ότι δούλοι αχρείοί εσμεν” και ο λόγος του Αποστόλου “ο δέ καυχώμενος εν Κυρίω καυχάσθω' ου γάρ ο εαυτόν συνιστών, εκείνός εστι δόκιμος, αλλ’ όν ο Κύριος συνίστησιν”. Η άκρατος καυχησιολογία του άρθρου δεν ταιριάζει σε μοναχούς. Κάνουμε λόγο για νομικίστικη κάλυψη, διότι με μιά προσεκτική ματιά και από έναν πρωτοετή φοιτητή της Νομικής διαπιστώνονται σοβαρές παρανομίες και παρατυπίες. “Μωραίνει Κύριος όν βούλεται απωλέσαι”.

Γίνεται φανερό ότι στην Ιερά Μονή υφίστανται ποικίλα νομικά προβλήματα, τόσο στο ιδιοκτησιακό καθεστώς, όσο και στον τρόπο λειτουργίας της, τα οποία η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος απεδοκίμασε έντονα ως παράνομα και αντικανονικά και απεφάσισε να λυθούν από δύο νομικούς συμβούλους που θα προταθούν από την Ιερά Μητρόπολη και από την Ιερά Μονή.

Επίσης κάτω από την επιφάνεια, την οποία περιγράφει το άρθρο, υπάρχει ένα βάθος το οποίο γνωρίζουν καλά όσοι ασχολήθηκαν με το θέμα, αλλά και όλοι οι Ναυπάκτιοι. Μεγάλο τμήμα του κτιριακού και “ποιμαντικού” έργου της Ιεράς Μονής έγινε και γίνεται άνευ ευλογίας των κατά καιρούς Μητροπολιτών. Πέρα λοιπόν από την επιφάνεια υπάρχει ένα βάθος, ήτοι η κατάρα του Μητροπολίτου Δαμασκηνού, η αγανάκτηση του Μητροπολίτου Αλεξάνδρου, οι πάνω από δεκαπέντε αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου, η καταγγελία του Πατριάρχου Ιεροσολύμων στην Ιερά Σύνοδο, γιατί εν αγνοία του φιλοξενήθηκαν παιδιά του Πατριαρχείου στις Κατασκηνώσεις της Μονής, η σχισματική δραστηριότητα της Ιεράς Μονής, οι κατάρες και οι κατά καιρούς “επιθέσεις” του Ηγουμένου εναντίον διαφόρων προσώπων κλπ. Επομένως πρόκειται για “εικοσιπέντε χρόνια δημιουργίας ενός παρεκκλησιαστικού έργου”. Η Ιερά Σύνοδος έχει αποφανθή σε έγγραφό της προς τον Ηγούμενο: “η αυτόθι κατάστασις έχει οπωσδήποτε εκτραπεί έκ τε της ευαγγελικής και της κανονικής οδού” και συντελείται μιά “διαρχία υπό των ιερών Κανόνων κατακρινομένη”.

2. Τό άρθρο αυτό –με όλη την αυτοκαυσιολογία που το χαρακτηρίζει και που δεν συνιστά ορθόδοξο μοναχικό ήθος– με τα όσα περιγράφει και όσα αποσιωπά παρουσιάζει την πραγματικότητα ότι η Ιερά Μονή έχει διαρθρωθή ως μιά παρεκκλησιαστική οργάνωση, ως ένα “κράτος εν κράτει”, με εμπορικές επιχειρήσεις, με σωματεία που φέρουν την ίδια επωνυμία της Μονής για παραπλάνηση των πιστών, με συνέδρια, με ουσιαστικώς ανύπαρκτο γηροκομείο, με ραδιοφωνικό σταθμό κλπ., και όλα αυτά χωρίς την έγκριση, την γνώση, και την άδεια της Εκκλησίας. Τό επιτίμιο της ακοινωνησίας που επέβαλε η Ιερά Σύνοδος συνδέεται με όλα αυτά και δεν ήταν αποτέλεσμα “μίσους”, αλλά προσπάθεια θεραπείας της ανταρσίας της Ιεράς Μονής έναντι του Επισκόπου και της Ιεράς Συνόδου.

Βεβαίως όλοι μπορούν να εργάζονται ιεραποστολικά μέσα στον χώρο της Εκκλησίας, αρκεί να γίνεται το έργο αυτό μέσα στα πλαίσια των ιερών Κανόνων και με την ευλογία των Επισκόπων, και όχι αυτοβούλως, αυθαιρέτως και ατομοκεντρικώς, καταργώντας την όλη κανονική δομή της Εκκλησίας. Είναι γνωστόν ότι στην Ναύπακτο οι τρείς Ενορίες επιτελούν, με το λατρευτικό, ποιμαντικό και κοινωνικό έργο, σπουδαιότατη κοινωνική και φιλανθρωπική προσφορά, με την ευλογία του Επισκόπου και την βοήθεια των εκατοντάδων Χριστιανών.

3. Ο αρθρογράφος χρησιμοποιεί τον τίτλο του Αρχιμανδρίτου, ενώ του έχει αφαιρεθή με απόφαση βάσει του νόμου “περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων”, καθώς επίσης δέχθηκε το επιτίμιο της ακοινωνησίας και έχει παραπεμφθή στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο της Ιεράς Συνόδου προς απόλυση, ύστερα από πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας. Αυτό δείχνει το ήθος του.

Επί τέλους, κάποτε πρέπει να αντιληφθούν ο Ηγούμενος, το Ηγουμενοσυμβούλιο και τα μέλη της Ιεράς Μονής ότι πρέπει να σέβονται την Εκκλησία, τις αποφάσεις της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, τον Επίσκοπό τους και να μή στηρίζονται σε κοσμικά στηρίγματα, ήτοι στην κοσμική προβολή, τις κοσμικές διασυνδέσεις, τούς νομικούς συμβούλους και δημοσιογράφους. Είναι λυπηρό ότι τα χρήματα τα οποία προσφέρουν οι ανυποψίαστοι πιστοί στην Ιερά Μονή και τα οποία στην ουσία διοχετεύονται σε άλλα ταμεία, τα οποία λειτουργούν στην Ιερά Μονή, δίδονται σε νομικούς συμβούλους και σε άλλα πρόσωπα, ώστε να συντηρήται η διαρχική και σχισματική αυτή κατάσταση, να πολεμάται ο Επίσκοπος και να προβάλλεται αυτή η αντιεκκλησιαστική, αντιμοναχική και ακτιβιστική αυτή νοοτροπία, ως ορθόδοξος μοναχισμός!

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

  • Προβολές: 1035

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance