Το κέντρο του κόσμου

Η επιβεβαίωση του Πατρός “ούτος εστίν ο υιός μου ο αγαπητός εν ω ευδόκησα” έδειχνε ότι η ενανθρώπηση ήταν το κατ’ ευδοκία θέλημα του Θεού, το οποίο λέγεται προηγούμενο θέλημα. Αυτό σημαίνει ότι η ενανθρώπηση του Χριστού “προγραμματίστηκε” από τον Θεό ανεξάρτητα από την πτώση του ανθρώπου, διότι μόνο δια της ενώσεως του κτιστού με το άκτιστο στην υπόσταση του Λόγου, μπορούσε το κτιστό να σωθή.

Έτσι, λοιπόν, όλα όσα έγιναν στην Παλαιά Διαθήκη, οι νομοθεσίες, οι επαγγελίες, επειδή ήταν αποτέλεσμα της πτώσεως του ανθρώπου, ήταν ατελή, δεν έγιναν σύμφωνα με το προηγούμενο θέλημα του Θεού και απέβλεπαν στην εναθρώπηση του Λόγου. Όχι μόνον οι προφητείες, οι νομοθεσίες κλπ. της Παλαιάς Διαθήκης απέβλεπαν στην ενανθρώπηση, αλλά και η θεμελίωση και το τέλος της δημιουργίας του κόσμου ήταν η ένωση θείας και ανθρωπίνης φύσεως, η ένωση κτιστού και ακτίστου. Ακόμη και η δημιουργία του ανθρώπου κατ’ εικόνα του Θεού έγινε για να μπορέση να χωρέση το αρχέτυπο...

Όλα αυτά δείχνουν την μεγάλη αξία και σπουδαιότητα της ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού. Χωρίς αυτήν ήταν αδύνατη η σωτηρία του ανθρώπου και η ανακαίνιση της κτίσεως. Ο Θεάνθρωπος Χριστός και όχι ο άνθρωπος είναι το κέντρο του κόσμου. Μπορεί να πη κανείς με βεβαιότητα ότι η όλη ασκητική προσπάθεια του Χριστιανού αποσκοπεί στην αποβολή της ανθρωποκεντρικής θεώρησης της ζωής και την απόκτηση της θεανθρωποκεντρικής θεώρησής της. Κέντρο πρέπει να είναι ο Θεάνθρωπος και όχι ο άνθρωπος.

(Μητροπολίτου Ναυπάκτου Ιεροθέου: “Δεσποτικές Εορτές”)

Ετικέτες: χωρίο

  • Προβολές: 1110

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance