Γεγονός καὶ Σχόλιο: Ο φόβος ως συναισθηματικός αυτισμός

Η συνεργασία μεταξύ του συγγραφέα Θανάση Νιάρχου και του σκηνοθέτη Νίκου Καραγέωργου είχε ως αποτέλεσμα την παρουσίαση ενός θεατρικού έργου που μιλά για την αγάπη ως φόβο και τον συναισθηματικό αυτισμό.

Σε συνέντευξη του Νίκου Καραγέωργου αναλύονται αυτές οι έννοιες που αποτελούν την ουσία του θεατρικού έργου.

Ο φόβος παρουσιάζεται ως συνδεόμενος με την αγάπη. Ένα κυρίαρχο σημείο είναι ο στίχος του Αναγνωστάκη ότι «αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους».

Ασφαλώς αυτός ο φόβος είναι ο ψυχολογικός που έχει κυρίαρχο θέμα τον θάνατο. Όταν, λοιπόν, η αγάπη συνδέεται με τον φόβο αυτόν, τότε και η αγάπη αυτή είναι συναισθηματική και δεν μπορεί να ξεφύγη τον θάνατο. Μια αγάπη που κυριαρχείται από τον θάνατο δεν μπορεί να είναι αληθινή.

Η θρησκειολογία διδάσκει ότι δύο είναι οι πόλοι του θρησκευτικού βιώματος. Ο ένας είναι ο φόβος και ο άλλος είναι η αγάπη. Όποια θρησκεία κυριαρχείται από τον φόβο δείχνει ότι κινείται σε χαμηλά επίπεδα και όποια θρησκεία κυριαρχείται από την αγάπη σημαίνει ότι κινείται σε ανώτερα θρησκευτικά επίπεδα.

Ο Χριστιανισμός είναι υπέρβαση του θανάτου, βίωση της πραγματικής αγάπης, γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο συνεχώς λέγουν οι Απόστολοι ότι ο Θεός είναι αγάπη, καθώς επίσης και εκείνος που αγαπά τον Θεό αγαπά και όλη την κτίση, και ότι εκείνος που έφθασε στην αγάπη αποβάλλει τον φόβο, αφού η αγάπη έξω βάλλει τον φόβο.

Η αγάπη δεν μπορεί να θεωρηθή ως φόβος από την απειλή της ύπαρξης του άλλου. Ο άλλος δεν είναι απειλή για την ύπαρξή μας, αλλά ένα “προφητικό γεγονός”, έκφραση της αγάπης του Θεού.

Μια αγάπη που θεωρείται ως απειλή της ύπαρξης του άλλου είναι ένας «συναισθηματικός αυτισμός». Λέγει ο Καραγέωργου: «Εμένα μ’ αρέσει το έργο επειδή μιλά για τον συναισθηματικό αυτισμό. Είναι η Βαβέλ των συναισθημάτων μέσα σ’ ένα σαλόνι. Δηλαδή, κινούμαστε, αλλά δεν μιλάμε και δεν τα λέμε. Και μάλλον υπάρχει ένας φόβος για το αν μας αποδέχεται ο απέναντι» (Ελευθεροτυπία 16-9-2003).

Μια τέτοια αγάπη που λειτουργεί ως φόβος και ως «συναισθηματικός αυτισμός» είναι γνώρισμα του πεπτωκότος ανθρώπου, ενώ η αγάπη του αναγεννημένου από την Χάρη του Θεού ανθρώπου λειτουργεί ως αποβολή του φόβου και ως υπέρβαση του θανάτου, οπότε ο άλλος δεν είναι απειλή της ύπαρξής του, αλλά αιτία δοξολογίας του Θεού, «χαρά» του, κατά τον λόγο του αγίου Σεραφείμ του Σαρώφ.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1165

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance