Ἐντυπώσεις ἀπὸ τὸ βιβλίο "Κόσμημα τῆς Ἐκκλησίας"

Όπως έχουμε αναφέρει, ο Σεβασμιώτατος δέχεται πολλές επιστολές από αναγνώστες του νέου του βιβλίου “Κόσμημα της Εκκλησίας”, που αποτελεί μια βιογραφία του μακαριστού Μητροπολίτου Εδέσσης κυρού Καλλινίκου. Ήδη έχουμε δημοσιεύσει μερικές από τις επιστολές αυτές, οι οποίες είναι συγχαρητήριες, ευχαριστήριες, εξομολογητικές και επιβεβαιωτικές της αλήθειας των γραφομένων.

Παρουσιάζουμε σ’ αυτό το τεύχος την επιστολή του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Εν συνεχεία αναδημοσιεύουμε από την Εφημερίδα “Τύπος της Κυριακής” της 21 Μαρτίου 1999 ένα κείμενο του συγγραφέα Σαράντου Καργάκου, ο οποίος επιχειρεί μια παρουσίαση του εν λόγω βιβλίου.

Να σημειώσουμε για τους ενδιαφερόμενους ότι παραγγελίες του βιβλίου Κόσμημα της Εκκλησίας μπορούν να γίνωνται στην Ιερά Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας), Τ.Θ. 107, 32100 Λεβαδειά, τηλ. 22610 35135.

* * *

“Ιερώτατε Μητροπολίτα Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου, εν Αγίω Πνεύματι αγαπητέ αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών Μετριότητος κύριε Ιερόθεε, χάρις είη τη υμετέρα Ιερότητι και ειρήνη παρά Θεού.

Ασμένως ελάβομεν την τε από δ’ παρελθόντος μηνός επιστολήν της υμετέρας λίαν ημίν αγαπητής Ιερότητος και το προφρόνως συναποσταλέν ημίν νέον ογκώδες πόνημα αυτής επιγραφόμενον “Κόσμημα της Εκκλησίας”, όπερ και μετ’ ενδιαφέροντος και συγκινήσεως διεξερχόμεθα ολίγον κατ’ ολίγον κατά τον ελάχιστον ελεύθερον χρόνον ημών.

Ευχαριστούμεν θερμώς τη υμετέρα Ιερότητι επί τη αποστολή και του ευδώδους τούτου άνθους των αδιαλείπτων πνευματικών ενασχολήσεων αυτής, κομίζοντος το άρωμα της διαχρονικής αγιότητος εν τω κόσμω δια της επιτυχούς σκιαγραφήσεως της οσίας μορφής και του χριστομιμήτου έργου του αοιδίμου Γέροντος αυτής, Μητροπολίτου Εδέσσης και Πέλλης κυρού Καλλινίκου, παρά τω οποίω αύτη εμαθήτευσε και υπηρέτησεν επί σειράν ετών, και συγχαίροντες αδελφικώς, ευχόμεθα αυτή υγιείαν αστεμφή και δαψιλή την άνωθεν ενίσχυσιν έν τε τη ζωή, τη συγγραφή και εν τη ποιμαντική διακονία αυτής, ίνα μετ’ ευαγγελικής υπομονής αίρωμεν είς έκαστος τον σταυρόν της αρχιερωσύνης, όστις ανάστασιν εξαγγέλλει, και τούτο επ’ αγαθώ της Εκκλησίας και του ευλογημένου ποιμνίου αυτής.

Είησαν παρά του Δεσπότου Χριστού τα έτη της υμετέρας φίλης Ιερότητος ότι πλείστα, υγιεινά και σωτήρια.

Ο Κωνσταντινουπόλεως-Νέας Ρώμης

και Οικουμενικός Πατριάρχης

αγαπητός εν Χριστώ αδελφός Βαρθολομαίος”

* * *

“...Έχω συχνά αναφερθεί στον Μητροπολίτη Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεο Βλάχο. Είναι –νομίζω– ο πολυγραφότερος Ιεράρχης μας. Προσωπικά έχω μελετήσει πάνω από 15 βιβλία του. Μερικά μάλιστα έχω παρουσιάσει από τον “Οικονομικό” και από τις στήλες του “Τ.τ.Κ.”. Πρόσφατα έκανα και μια αναφορά στον τρόπο γραφής του ελλόγιμου Ιεράρχη, που έχει αναλάβει την διαποίμανση μιας περιοχής με βαρύ ιστορικό και πνευματικό περιεχόμενο. Η τελευταία του συγγραφή, ένα βιβλίο 770 σελίδων + παράρτημα 50 σελίδων και φωτογραφιών, μεγάλου σχήματος, έχει τίτλο “Κόσμημα της Εκκλησίας” κι έχει εκδοθεί από την Ι. Μ. Γενεθλίου της Θεοτόκου (Πελαγίας) της Λεβαδείας. Το βιβλίο, όπως όλα τα βιβλία του Σεβασμιωτάτου, είναι γραμμένο στο πολυτονικό. Έχει άξονα αναφοράς τον μακαριστό Μητροπολίτη Εδέσσης Καλλίνικο, μια θεσπέσια εκκλησιαστική φυσιογνωμία, γεμάτη πνευματική ακτινοβολία, ευγένια, προσήνεια και καλοσύνη που καταύγαζε ελληνοσύνη και χριστιανοσύνη. Είχα πολλά κι εγώ ακούσει γι’ αυτόν κατά τα συχνά περάσματά μου από την Έδεσσα στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας και στις αρχές της παρούσης. Είχε αφήσει μνήμη αγαθή ο απλός και εγκάρδιος άνθρωπος που ξεκίνησε από κάποιο χωριό του Αγρινίου καί, αφού διακρίθηκε για την επίδοσή του στα γράμματα, προτίμησε, αντί ευρυτέρων σπουδών που θα του επέτρεπαν ταχεία ανάδειξη, την άμεση κατάταξή του στον στρατό και μάλιστα σε μονάδες καταδρομών (ΛΟΚ) σε μια εποχή αδυσώπητου πολέμου. Δίνω έμφαση σ’ αυτό γιατί σήμερα ο “κουραμπιεδισμός” πάει να καταρρίψη κάθε είδους ρεκόρ. Όταν το 1967 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης στην ευρεία περιοχή Εδέσσης, Πέλλης, Αλμωπίας επιδόθηκε με ζήλο στην πνευματική ανόρθωση του ποιμνίου, στην παγίωση της θρησκευτικής αγαθότητας, στην προαγωγή του εφημεριακού κλήρου και σε έργα προνοίας και κοινωνικής ευποιίας. Πνευματικά του τέκνα, ιερείς, μοναχοί, αρχιμανδρίτες, ιεροψάλτες και ιεροκήρυκες, αποτελούν σήμερα αγλαΐσματα της ελληνικής Εκκλησίας.

Όμως ο Καλλίνικος ένιωσε από την πρώτη στιγμή πώς η περιοχή που είχε την αγαθή τύχη να διακονή, ήταν στο στόχαστρο της ιρρεντιστικής (αλυτρωτικής) πολιτικής των Σκοπιανών. Σε μια εποχή που η ελληνική πολιτεία εκοιμάτο τον νήδυμον υπό μανδραγόραν, ο Καλλίνικος αγρυπνούσε και χτυπούσε την καμπάνα του συναγερμού. Έκανε ό,τι μπορούσε να μην καρποφορήση και να μην ριζοβολήση η ύπουλη προπαγάνδα των Σκοπιανών, που εκδηλώθηκε έντονα μετά την πτώση της Δικτατορίας. Ελάχιστοι ήσαν οι πλανηθέντες, κυρίως εκ των περιτριμμάτων της περιοχής μ’ επικεφαλής τον διαβόητο παπα-Τσαρκνιά και τους ομοηθείς του.

Νέος, όπως πλείστοι όσοι θρησκευόμενοι νέοι, πέρασε και ο Καλλίνικος από την θρησκευτική οργάνωση “Ζωή”. Όμως δεν πήρε τίποτε το “οργανωσιακό” στην συμπεριφορά και τον χαρακτήρα του. Ο ηγούμενος της Μονής Ιβήρων αρχιμανδρίτης Βασίλειος, ένας άνθρωπος που εκτιμώ και βαθύτατα τιμώ, είπε κάποτε για τον Καλλίνικο στον βιογράφο του: “Είναι ωραίος! Δεν μπορούσε να κολλήση τίποτε οργανωσιακό επάνω του. Αυτός είχε το ήθος του παππού και της γιαγιάς του. Είχε ένα δυνατό υπόστρωμα” (σελ. 237). Σε μια εποχή που ο στρατός φρόντιζε για τα φρονήματα των αξιωματικών και δεν επέτρεπε γάμους μεταξύ αξιωματικών και κοριτσιών από αριστερές οικογένειες, ο Μητροπολίτης Καλλίνικος δεν εδίστασε κάποτε να παρέμβη στον αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ιω. Ντάβο για να εγκρίνη έναν τέτοιο γάμο, για να τεθή τέρμα σ’ ένα οικογενειακό δράμα (σ. 549). Ο Μητροπολίτης ήξερε να ενεργή ως “καταπαύτης” για τον κατευνασμό των πολιτικών παθών. Κοιμήθηκε, έπειτα από επτάμηνη ασθένεια στις 7 Αυγούστου 1984. Στην εξόδιο ακολουθία παρέστησαν 29 μητροπολίτες. Πέθανε πάμπτωχος σε ηλικία 64 ετών. Αυτή όμως η φτώχεια του ήταν ο μεγαλύτερος πλούτος του. Ήταν αέρινος, αθόρυβος, ανθρώπινος, αγγελικός. Μια περικοπή από την Διαθήκη του τα λέει όλα: “Ακίνητον περιουσίαν δεν έχω. Χρήματα δεν έχω. Αν ευρεθούν ολίγα χιλιόδραχμα να κατατεθούν εις το Γενικόν Φιλόπτωχον Ταμείον της Ιεράς Μητροπόλεως” (σ. 664).”