Βιβλιοπαρουσίαση: Παναγιώτη Γ. Φούγια “Ισλάμ”

Τίς μέρες αυτές υπάρχει μιά μεγάλη κινητικότητα γύρω από το Κυπριακό. Τό κύριο ερώτημα είναι άν είναι δυνατόν νά συμβιώσουν Χριστιανοί καί μουσουλμάνοι στον ίδιο τόπο ειρηνικά. Στά 1400 χρόνια επαφής του Χριστιανισμού μέ τήν θρησκεία του Ισλάμ έχουν συμβή φρικαλεότητες, κυρίως από τήν πλευρά των μουσουλμάνων, όταν οι φονταμενταλιστές (ή αυτοί που τούς εκμεταλλεύονται) επικρατούν στίς τάξεις τους. Η ιστορία όμως έχει νά επιδείξη καί στιγμές πραγματικά ειρηνικής καί δημιουργικής συμβίωσης μεταξύ των δυό θρησκειών.

Τό βιβλίο του Παναγιώτη Φούγια “Ισλάμ” (Έκδοση “Μαλλιάρης Παιδεία”) αποτελεί μιά καταγραφή της γένεσης, της πορείας, της επικοινωνίας καί των διαλόγων του μουσουλμανισμού μέ τήν δύση. Ο συγραφέας παρουσιάζει πλήθος ατοιχείων.

Πώς αλήθεια είδαν οι προγονοί μας Βυζαντινοί το Ισλάμ όταν ήλθαν σέ επαφή μαζί του;

Ο πρώτος πού προχώρησε σέ ανασκευή της ισλαμικής διδασκαλίας είναι ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Γεννήθηκε το 650 μ.Χ. καί γιά κάποιο χρονικό διάστημα, υπηρέτησε στήν αυλή του χαλίφη της Δαμασκού, σέ υψηλόπόστο, όπου πρίν είχε υπηρετήσει καί ο πατέρας του.

Ο Άγιος Ιωάννης έχει εκλάβει το Ισλάμ ως μιά ακόμη αίρεση. Νά τί γράφει σχετικά: “Αφ’ ου χρόνου (του Ηρακλείου) καί δεύρο ψευδοπροφήτης ανεφύη, ός τή τέ Παλαιά καί τή Νέα Διαθήκη περιτυχών, ομοίως δήθεν Αρειανώ προσομιλήσας μοναχώ, ιδίαν συνέστησε αίρεσιν. Τινά ούν συντάγματα εν τώ πάρ αυτού βιβλίω χαράξας γέλωτος άξια, .. ”. Πώς είναι δυνατόν να μην είναι “γέλωτος άξια” τά “συντάγματα” του Κορανίου όταν εκεί γράφεται χαρακτηριστικά ότι, ο Θεός εμφανίσθηκε στον Μωάμεθ για να του πή ότι μπορεί νά παντρευθή τήν γυναίκα του υιού του, αφού ο συγκεκριμένος υιός του είναι θετός καί έτσι ο γάμος δέν έρχεται σέ αντίθεση μέ τον νόμο του.(σούρα ΛΓ, εδάφιο 37 καί 38)

Ο Άγιος Ιωάννης ερωτά τούς μουσουλμάνους νά ερμηνεύσουν το χωρίο του Κορανίου πού ο Χριστός καλείται “Λόγος του Θεού”. Επικεντρώνει τήν συζήτηση μέ τούς μουσουλμάνους στή θεότητα του προσώπου του Χριστού. (Αυτό θά κάνη καί ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς 7 αιώνες αργότερα στούς διαλόγους του μέ τούς διανοούμενους του Ισλάμ κατά τήν διάρκεια της αιχμαλωσίας του)

Στήν εποχή μας βεβαίως διάλογος γιά θέματα πίστεως δέν μπορεί νά γίνη. Μπορεί όμως νά γίνη γιά άλλα θέματα (πολιτιστικά, οικονομικής συνεργασίας κ,ά) Ο διάλογος πρέπει νά εμπνέεται από “τά προσόντα της συνέσεως της σταθερότητος της επιεικείας, της φιλανθρωπίας καί της δικαιοσύνης ώστε οι λαοί νά ημπορούν νά συνεργάζονται ως φίλοι”, όπως πίστευε καί ο Μέγας Φώτιος. Άλλωστε ο ελληνισμός ήταν πάντα ανοικτός στούς άλλους πολιτισμούς καί συνδιαλεγόταν μέ τούς γείτονές του. Οι Άραβες μάς έβλεπαν καί εξακολουθούν νά μάς βλέπουν ως γέφυρα γιά τήν Ευρώπη.

Χ.Α.Μ.

Ετικέτες: Βιβλιοπαρουσίαση