Γεγονότα καὶ Σχόλια: Σταθερές αρχές απ’ το υπόστρωμα - Το βάρος των προγραμμάτων...

Σταθερές αρχές απ’ το υπόστρωμα

Ο Γάλλος Υπουργός των Εξωτερικών, όταν συζητούσαν στο Συμβούλιο Ασφαλείας το ενδεχόμενο επέμβασης στο Ιράκ, είπε κάτι πολύ χαρακτηριστικό. Είπε ότι εκπροσωπεί μια “γηραιά χώρα”, της οποίας η εξωτερική πολιτική δεν αλλάζει από τις διάφορες συγκυρίες, αλλά στηρίζεται σε σταθερές αρχές. Αυτή η τοποθέτηση του Γάλλου Υπουργού μπορεί να εξόργισε τον ομόλογό του Υπουργό των Η.Π.Α., έδωσε όμως στους Ευρωπαίους την αίσθηση ότι είναι θεματοφύλακες ενός πολιτικού πολιτισμού με βαθιές ρίζες.

Η κοινοτική επίτροπός μας κ. Άννα Διαμαντοπούλου είπε τα ίδια περίπου πράγματα, από μια διαφορετική σκοπιά, σε συνέντευξή της στην Καθημερινή. Συγκεκριμένα υπογράμμισε: “Οι Ηνωμένες Πολιτείες δείχνουν έναν “προτεσταντικό φονταμενταλισμό” και η μόνη αρχή είναι το δικό τους κοντόφθαλμο συμφέρον. Οι Ευρωπαίοι προσπαθούν να υποστηρίξουν ένα σύνολο αρχών της παγκόσμιας κοινότητας, αλλά κατά περίπτωση διαιρούνται και χάνονται. Η Ευρώπη είναι η μόνη ελπίδα για ένα κάπως ανθρώπινο μοντέλο παγκοσμιοποίησης”.

Οι επιλογές της κυβέρνησης των Η.Π.Α. κινούνται πράγματι μέσα στο πνεύμα του προτεσταντικού φονταμενταλισμού. Είναι δηλαδή γεννήματα της αιρετικής Ευρώπης. Σε κάποιες περιπτώσεις – όπως αυτή της επίθεσης στο Ιράκ– οι Ευρωπαίοι δυσανασχετούν, ίσως γιατί βλέπουν την δική τους νοοτροπία στις πιο ακραίες εκδηλώσεις της. Οι γονείς άλλωστε πάντα δυσανασχετούν, όταν βλέπουν στα παιδιά τους τα δικά τους πάθη μεγεθυμένα. Είναι, πάντως, ευχής έργον να κατανοήσουν οι Ευρωπαίοι ηγέτες, ότι στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού, παίρνουν ανησυχητικές διαστάσεις προβλήματα που προέκυψαν από την αποκοπή της Ευρώπης από τις αρχαίες ρίζες της αδιαίρετης Χριστιανικής Εκκλησίας. Η αίσθηση των Ευρωπαίων ότι κατοικούν μια “γηραιά” ήπειρο, και γι’ αυτό οι πολιτικές επιλογές τους γίνονται με βάση σταθερές αρχές, είναι αποτέλεσμα κάποιων απειροελάχιστων τριχοειδών ριζιδίων, που συνδέουν την σύγχρονη Ευρώπη με το ορθόδοξο πολιτισμικό υπόστρωμά της.

Η διαφορετική αντιμετώπιση της σύγχρονης κρίσης δημιουργεί στην Ευρώπη το χρέος να αναμνησθή το απώτερο παρελθόν της, πριν από την κατάληψη του Πατριαρχείου της Ρώμης από τους Φράγκους και πριν από τον Καρλομάγνο. Αυτή η ανάμνηση θα την βοηθήση να αρθρώση πολιτικό λόγο υψηλής πολιτισμικής στάθμης.

Το βάρος των προγραμμάτων...

Στο ευρωπαϊκό σχολείο του 21ου αιώνα το βάρος των αναλυτικών προγραμμάτων – σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής– πέφτει στους τομείς: Γλώσσα, Ανάγνωση-Μελέτη, Μαθηματικά, Φυσικές επιστήμες, Ηλεκτρονικοί υπολογιστές, Ξένες γλώσσες. Το σχολείο δηλαδή θα δίνη εργαλεία για δουλειά, αλλά θα αποφεύγη να μιλά για την ουσιαστική δουλειά που πρέπει να κάνη ο κάθε μαθητής στον εαυτό του.

Είναι γνωστό ότι υπάρχει μια προκατάληψη για το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία. Αυτό το μάθημα, όμως, είναι το μόνο που μπορεί να μιλήση προσωπικά στον κάθε μαθητή για την προοπτική της ύπαρξής του, καθώς και για τα προβλήματα που τον καίνε.

π.Θ.Α.Β.