Ἐπίκαιροι Σχολιασμοί: Κίνδυνος Ἀπροσανατολισμοῦ

του Πρωτ. π. Θωμά Βαμβίνη

Οι σκέψεις που ακολουθούν γεννήθηκαν, αφενός από την προετοιμαζόμενη ένταξη της Ελλάδος στη συνθήκη του Σένγκεν, αφετέρου από τις αντιδράσεις που εκδηλώθηκαν. Υπάρχει πράγματι πρόβλημα που προκαλεί ανησυχίες, το οποίο όμως απαιτεί διορατική και νηφάλια αντιμετώπιση και όχι τυφλό φανατισμό, ο οποίος κάποιες φορές αποτελεί έκρηξη της ανασφάλειας που φωλιάζει μέσα μας.

Ο φανατισμός γενικά - αν δεν έχει άλλες ψυχολογικές αιτίες - μαρτυρεί την ύπαρξη ζήλου “ου κατ’ επίγνωσιν”. Ο άγιος Νεκτάριος στην Ποιμαντική του περιγράφει πολύ χαρακτηριστικά και με σαφήνεια τους “κατ’ επίγνωσιν” και τους “ου κατ’ επίγνωσιν” ζηλωτές. Αυτό που διακρίνει, κατά τον Άγιο Νεκτάριο, τον κατ’ επίγνωση ζηλωτή, είναι: “Αγάπη θερμή προς τον Θεό και τον πλησίον, πραότης, ανεξιθρησκεία, ανεξικακία, ευεργεσία και ευγένεια τρόπου”, ενώ τον “ου κατ’ επίγνωσιν” ζηλωτή: “Φθόνος, θυμός επίμονος και εμπαθής αντίστασις προς το αληθές πνεύμα του θείου νόμου, παράλογος ζέσις προς υπεράσπισιν ιδιοτύπων δογμάτων και αξιωμάτων, υποστήριξις παράφορος επουσιωδών θρησκευτικών υποθέσεων και διάθεσις φιλοτάραχος και φιλόνεικος εν πάσι τοις θρησκευτικοίς ζητήμασιν”. Και συνεχίζει ο Άγιος πολύ παραστατικά: ο “ου κατ’ επίγνωσιν” ζηλωτής μοιάζει “Προς τον κατακυλούντα λίθον επί πρανούς, όστις καταστρέφων καταφθάνει εις το τέλος του δρόμου του· ο τοιούτος διδάσκει πάντοτε τα εαυτού δόγματα εν παραφορά και βία και θρασύτητι”. Σε άλλο σημείο επισημαίνει, ότι τέτοιοι ζηλωτές “υπήρξαν και οι οπαδοί των αρχών της Δυτικής εκκλησίας, ών ο ζήλος εκκαυθείς πολλάς εξέκαυσε πυράς προς καύσιν των αιρετικών και των εναντιοφρονούντων ή αντιδοξούντων!”.

Στον “ου κατ’ επίγνωσιν” ζηλωτή συμβαίνει το παράλογο, εν ονόματι του θεού να παραβαίνη το θείο θέλημα, το οποίο συμπυκνώνεται στην άσκηση της ανιδιοτελούς αγάπης.

Είναι φανερό, ότι μέσα στα σύγχρονα περίπλοκα προβλήματα που μας πιέζουν και μας κάνουν να αγωνιούμε και να αντιδρούμε σε “μυστικώς τεκταινόμενα” - συνθήκη Σένγκεν, νέες ταυτότητες - υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποπροσανατολισθούμε και να χάσουμε το νόημα της ζωής μας. Γι’ αυτό χρειάζεται συνεχώς να ελέγχουμε το ήθος μας και τα κίνητρά μας με κριτήριο το λόγο του αγίου Νεκταρίου, που προαναφέραμε. Επίσης, έχουμε ανάγκη από την υπακοή στην Εκκλησία, ώστε να λαμβάνουμε εκκλησιαστική καθοδήγηση από αληθινούς θεολόγους Ποιμένες, που θα μας υποδεικνύουν σε κάθε περίσταση τη στενή πύλη και την τεθλιμμένη οδό του θελήματος του Θεού, που λίγοι, δυστυχώς, τη βρίσκουν.

Η ανάγκη να αφεθούμε στην καθοδήγηση των κανονικών Ποιμένων της Εκκλησίας και των φωτισμένων μελών της, φαίνεται από κάποιους προβληματισμούς που γεννούν οι σύγχρονες περιστάσεις. Για παράδειγμα: Ως πολίτης, που θέλω να απολαμβάνω όλες τις ελευθερίες που μου παρέχει το Σύνταγμα της πατρίδας μου, δεν μπορώ να δεχθώ τον φράγκικο ηλεκτρονικό ολοκληρωτισμό, ο οποίος τις φαλκιδεύει. Δεν εμπιστεύομαι σε κανένα ξένο την βιολογική, ιατρική, πνευματική ή πολιτική μου ιστορία, γιατί δεν ξέρω πώς θα τη χρησιμοποιήση. Από την άλλη μεριά, όμως, ως Χριστιανό, σε τί μπορεί να επηρεάση την εκκλησιαστική μου ζωή η ακριβής ή ανακριβής αναγραφή στην ειδική ταινία της ταυτότητάς μου όλων των φαινομένων στοιχείων της προσωπικότητας και ιστορίας μου; Και αν η συνθήκη του Σένγκεν οδηγεί κατευθείαν στο σφράγισμα του Αντιχρίστου, μήπως πρέπει να θεωρήσω προνομιούχους τους αιρετικούς Άγγλους, οι οποίοι για πολιτικούς λόγους δεν προσχωρούν σ’ αυτήν;

Οι απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά δεν είναι προφανείς, ούτε απλές. Το ότι είμαστε σε έσχατους καιρούς μας το έχουν πει σύγχρονοι θεόπτες. Το πώς όμως εκδηλώνεται το μυστήριο της ανομίας με συγκεκριμένα γεγονότα, δεν είναι στις δυνατότητες του καθενός να εξιχνιάση. Μόνον αυτοί που εν χάριτι γνώρισαν τα “βαθέα του σατανά” μπορούν να μας το πουν. Οι υπόλοιποι, έχοντας έντονο το φόβο της πλάνης, οφείλουμε να υπακούμε στους Ποιμένες της Εκκλησίας και να ζούμε το χριστιανικό μαρτύριο της καθημερινότητας με την προσευχή, την ταπείνωση, την ανοχή των άλλων και την αγάπη. Με ελευθερία και ειρήνη να ασχολούμαστε με το πώς θα αφομοιώσουμε την αγάπη και την ταπείνωση του Χριστού, που κατήργησε τον διάβολο και κατεπάτησε τον θάνατο και να μην επιδιδόμαστε με θρασύτητα στην ερμηνεία του νοήματος της ιστορίας, που είναι έργο μόνο των Προφητών.

Υπάρχει ο κίνδυνος να πολεμούμε το σφράγισμα του Αντιχρίστου στους μυστικούς κωδικούς των υπολογιστών και να το λαμβάνουμε στο μέτωπό μας με την απουσία του φωτός της προσευχής, η οποία αδυνατίζει και σβήνει μέσα σε κάποιους “θερμούς” εξωτερικούς αγώνες για την πίστη.

Ετικέτες: ΕΠΙΚΑΙΡΟΙ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΙ

  • Προβολές: 1398

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance