Η Αγία Γραφή καί οι Πατέρες γιά τούς ιερόσυλους

Παραθέτουμε κατωτέρω μερικά χωρία από τήν Αγία Γραφή καί από τούς ιερούς Κανόνες γιά νά φανή η μεγάλη αμαρτία τής ιεροσυλίας καί τά αποτελέσματά της στούς ιερόσυλους, αλλά καί σέ όσους συνδέονται μαζί τους.

Ιησούς τού Ναυή

«Καί αμάρτησαν μέ μεγάλη αμαρτία οι υιοί τού Ισραήλ επειδή έκλεψαν από τό αφιέρωμα. Καί έκλεψε από τό αφιέρωμα ο Άχαρ, ο γιός τού Χαρμί, πού ήταν γιός τού Ζαμβρί πού καί αυτός ήταν γιός τού Ζαρά από τήν φυλή τού Ιούδα. Καί οργίσθηκε πάρα πολύ ο Κύριος μέ τούς υιούς τού Ισραήλ.  Καί ο Ιησούς τού Ναυή απέστειλε άνδρες στήν Γαί, πού είναι πρός τήν ανατολική μεριά τής Βαιθήλ λέγοντας: Νά κατασκοπεύσετε τήν Γαί. Καί ανέβηκαν οι άνδρες καί κατασκόπευσαν τήν Γαί. Επέστρεψαν στόν Ιησού καί τού είπαν: Νά μήν ανεβή όλος ο λαός, αλλά νά ανεβούν 2-3 χιλιάδες άνδρες καί νά πολιορκήσουν τήν πόλη. Μήν οδηγήσης εκεί όλον τόν λαό, γιατί είναι λίγοι εκείνοι (οι υπερασπιστές της). Καί ανέβηκαν περίπου 3 χιλιάδες άνδρες καί τράπηκαν σέ φυγή μπροστά στούς άνδρες τής Γαί οι οποίοι τούς σκότωσαν τριάντα έξι άνδρες, τούς κατεδίωξαν από τήν πύλη καί τούς συνέτριψαν στήν κατηφόρα. Καί φοβήθηκε πάρα πολύ ο λαός καί η καρδιά του έλιωσε σάν νερό. Ο Ιησούς έσχισε τά ιμάτιά του καί έπεσε μέ τό πρόσωπο στή γή απέναντι στόν Κύριο μέχρι τό απόγευμα, αυτός καί οι πρεσβύτεροι τού Ισραήλ, καί έριχναν χώμα στίς κεφαλές τους.

Καί είπεν ο Ιησούς: Σέ παρακαλώ, Κύριε! Γιατί οδήγησες αυτόν τόν λαό πέρα από τόν Ιορδάνη νά παραδοθή στόν Αμορραίο καί νά μάς καταστρέψη; Αφού μέναμε καί κατοικούσαμε κοντά στόν Ιορδάνη; Τί θά πώ τώρα πού έκλινε τόν αυχένα ο Ισραήλ στόν εχθρό του; Καί άν ακούση ο Χαναναίος καί όλοι όσοι κατοικούν στήν περιοχή θά μάς περικυκλώσουν καί θά μάς καταδιώξουν από τήν γή. Καί τί θά κάνης μέ τό μέγα σου όνομα;

Καί είπεν ο Κύριος στόν Ιησού: Σήκω επάνω! Γιατί έπεσες μέ τό πρόσωπο στή γή; Αμάρτησε ο λαός σου καί παρέβη τήν συμφωνία πού έκανα μαζί του, επειδή έκλεψαν από τό αφιέρωμα καί τό έκρυψαν στά σκεύη τους. Καί δέν θά μπορούν οι υιοί τού Ισραήλ νά αντισταθούν στούς εχθρούς τους, αλλά θά κλίνουν τόν αυχένα σέ αυτούς, επειδή γεννήθηκαν ως κατάρα. Δέν θά είμαι πλέον μαζί σας, εάν δέν βγάλετε από πάνω σας τήν κατάρα. Σήκω επάνω καί εξάγνισε τόν λαό καί πές τους τήν επομένη ημέρα: Αυτά λέγει ο Κύριος, ο Θεός τού Ισραήλ: Η κατάρα είναι ανάμεσά σας καί δέν θά μπορέσετε νά αντισταθήτε στούς εχθρούς σας, μέχρις ότου βγάλετε τήν κατάρα από πάνω σας. Νά συναχθήτε όλοι τό πρωΐ κατά φυλές καί θά αποκαλυφθή η φυλή πού θά δείξη ο Κύριος, χωρισθήτε κατά δήμους καί από τόν δήμο πού θά δείξη ο Κύριος, παρουσιάστε τον οίκο του καί από τόν οίκο παρουσιάστε τόν άνδρα πού θά δείξη ο Κύριος. Καί όποιος αποκαλυφθή θά καή στήν φωτιά μέ όλα του τά υπάρχοντα, επειδή παρέβη τήν συμφωνία τού Κυρίου καί έκανε αμάρτημα απέναντι στόν Ισραήλ.

Καί ξημέρωσε καί χώρισε ο Ιησούς τόν λαό σέ φυλές καί αποκαλύφθηκε η φυλή τού Ιούδα. Καί χωρίστηκε σέ δήμους καί αποκαλύφθηκε ο δήμος Ζαραΐ καί χωρίστηκε κατά άνδρα καί αποκαλύφθηκε ο Άχαρ, ο γιός τού Ζαμβρί πού ήταν γιός τού Ζαρά.  Καί είπε ο Ιησούς στόν Άχαρ: Δόξασε σήμερα τόν Κύριο καί Θεό τού Ισραήλ, εξομολογήσου καί πές μου τί έκανες καί μή μού τό κρύψης. Καί αποκρίθηκε ο Άχαρ στόν Ιησού καί είπε: Στ’ αλήθεια αμάρτησα στόν Κύριο καί Θεό τού Ισραήλ. Έτσι καί έτσι έκανα. Κατά τήν λεηλασία είδα έναν ωραίο καί στολισμένο μανδύα καί διακόσια αργυρά δίδραχμα καί μία χρυσή σφήνα πενήντα δίδραχμων, τά επεθύμησα καί τά πήρα καί τώρα τά έκρυψα στήν σκηνή μου καί τό αργύριο κάτω από αυτά.

Καί ο Ιησούς έστειλε αγγελιοφόρους οι οποίοι έτρεξαν στήν σκηνή τού Άχαρ. Καί ήταν κρυμμένα στή σκηνή καί τό αργύριο κάτω από αυτά. Τά έβγαλαν από τήν σκηνή, τά έφεραν στόν Ιησού καί τούς πρεσβυτέρους τού Ισραήλ καί τά έβαλαν απέναντι στόν Κύριο. Καί πήρε ο Ιησούς τόν Άχαρ, τόν γιό τού Ζαρά, καί τόν οδήγησε στό φαράγγι Αχώρ μαζί μέ τούς γιούς καί τίς θυγατέρες του καί τά μοσχάρια καί τά υποζύγια καί όλα τά πρόβατά του καί τήν σκηνή μέ όλα τά υπάρχοντά του καί ακολουθούσε όλος ο λαός μαζί του. Τούς έφερε όλους στήν κοιλάδα Εμεκαχώρ. Καί είπεν ο Ιησούς στόν Άχαρ: Γιατί μάς κατέστρεψες; Θά σέ καταστρέψη καί σένα σήμερα ο Κύριος. Καί τόν λιθοβόλησε όλος ο λαός τού Ισραήλ καί έβαλαν από πάνω έναν μεγάλο σωρό από πέτρες. Καί έπαψε τότε η οργή τού Κυρίου. Γι’ αυτό επονομάσθηκε η κοιλάδα αυτή μέχρι σήμερα Εμεκαχώρ».


Μακαββαίων Β'


«Κατά τό 149 έτος επιτέθηκε ο Αντίοχος ο Ευπάτωρ σέ αυτούς πού ήταν μέ τόν Ιούδα μέ μεγάλο πλήθος στή Ιουδαία έχοντας μαζί του τόν Λυσία τόν επίτροπο (διευθύνοντα) όλων τών πραγμάτων καί κάθε ένας είχε ελληνική δύναμη από ένδεκα μυριάδες πεζών, 5.300 ιππείς, 22 ελέφαντες, καί 300 δρεπανηφόρα άρματα. Μαζί τους αναμείχθηκε ο Μενέλαος καί προκαλούσε μέ ειρωνεία τόν Αντίοχο, όχι γιά τήν σωτηρία τής πατρίδας, αλλά επειδή νόμιζε ότι θά γίνη αυτός αρχηγός. Ο βασιλεύς τών βασιλέων διήγειρε τόν θυμό τού Αντίοχου εναντίον τού πανούργου, καί όταν τού υπέδειξε ο Λυσίας ότι αυτός (ο Μενέλαος) είναι η αιτία όλων τών κακών, διέταξε, όπως είναι τοπική συνήθεια, νά τόν εξολοθρεύσουν πηγαίνοντάς τον στήν Βέροια.

Σέ εκείνον τόν τόπο υπήρχε ένας πύργος πενήντα πήχεων γεμάτος στάχτη. Καί είχε ο πύργος αυτός ένα κυκλικό όργανο πού έπεφτε απότομα στήν στάχτη. Εκεί έστελναν όλους τούς ιερόσυλους καί τούς κακούργους γιά νά πεθάνουν. Μέ τέτοιον θάνατο, καί πολύ δίκαια, πέθανε ο Μενέλαος, επειδή επετέλεσε πολλά αμαρτήματα γύρω από τόν βωμό, πάνω στόν οποίο βωμό ήταν αγνή η φωτιά καί η στάχτη, γι’ αυτό καί μέ θάνατο από στάχτη πέθανε.

Ιεροί Κανόνες Αγίων Αποστόλων

Κανών ΟΒ'

Εάν κάποιος Κληρικός ή λαϊκός κλέψη από τήν αγία εκκλησία κερί ή λάδι νά αφορίζεται καί αυτό πού θά επιστρέψη νά είναι μέ επιπλέον τό 1/5 αυτού πού έλαβε.

Ερμηνεία τού αγίου Νικοδήμου τού Αγιορείτου
Ο παρών Κανόνας ορίζει ότι, όποιος Κληρικός ή λαϊκός πάρη από τήν εκκλησία κερί ή λάδι καί μεταχειρισθή αυτά γιά χρήση ανίερη καί κοινή νά αφορίζεται. Καί αφού τά επιστρέψη πίσω στήν ίδια τήν εκκλησία σώα καί ολόκληρα, όπως τά πήρε, νά δίνη επιπλέον σέ αυτήν τό ένα από τά πέντε μερίδια πού αξίζει. Ο Αριστηνός ερμηνεύει πενταπλάσιο (νά τό επιστρέφη). Ώστε κατ’ αυτόν (τόν Αριστηνό) ο Κανόνας λέγει ότι ο ιερόσυλος νά επιστρέφη τό κερί ή τό λάδι πού πήρε καί ακόμη άλλα πέντε. Καί ο Ιωσήφ ο Αιγύπτιος πού μετέφρασε στά αραβικά τούς Κανόνες τό επίπεμπτον τό μετέφρασε πενταπλάσιο, αλλά η πρώτη ερμηνεία είναι η καλύτερη... Συμφωνία

Κανών Ι', Πρωτοδευτέρας Οικουμενικής Συνόδου

...Γι’ αυτό ακριβώς όρισε η Αγία Σύνοδος, όσοι τό Άγιο Ποτήριο ή τόν δίσκο ή τήν λαβίδα ή τήν σεβάσμια επένδυση καί τόν λεγόμενο αέρα ή γενικά όσα ιερά καί άγια σκεύη βρίσκονται στό ιερό Θυσιαστήριο ή ενδύματα (όσοι) τά αρπάζουν γιά προσωπικό κέρδος ή τά χρησιμοποιούν γιά ανίερη χρήση, νά υποβάλλωνται σέ παντελή καθαίρεση. Διότι τό ένα είναι βεβήλωση τών αγίων καί τό άλλο είναι σύληση τών αγίων. Αυτούς πού χρησιμοποιούν γιά ανίερη χρήση οι ίδιοι ή τά δίνουν σέ άλλους όσα αφιερωμένα σκεύη ή άμφια είναι έξω από τό θυσιαστήριο, αυτούς ο Κανόνας τούς αφορίζει καί εμείς επίσης τούς αφορίζομε. Αυτούς δέ πού τά αρπάζουν παντελώς τήν καταδίκη τών ιεροσύλων τούς υποβάλλομε.

Ερμηνεία

...Λοιπόν, όποιος ιερωμένος αρπάξη τά άγια σκεύη καί τά άμφια πού βρίσκονται στό άγιο Θυσιαστήριο ή τά μεταχειρισθή γιά ανίερη υπηρεσία, αυτός νά καθαιρείται παντελώς, επειδή η αρπαγή αυτή είναι (γιά νά τό πούμε έτσι) αγιοσυλία (η οποία είναι μεγαλύτερη από τήν απλή ιεροσυλία), η δέ ανίερη αυτή υπηρεσία είναι βεβήλωση καί μολυσμός τών αγίων. Αυτούς πού τά σκεύη ή τά άμφια πού βρίσκονται έξω από τό Άγιο Βήμα τά μεταχειρίζονται σέ υπηρεσία κοινή δική τους ή τά δίνουν σέ άλλους νά τά μεταχειρισθούν εκείνοι καί ο Κανόνας τών Αποστόλων καί εμείς τούς αφορίζουμε.

Εκείνους πού αρπάζουν κυριολεκτικά αυτά από τόν Ναό, αυτούς τούς υποβάλλουμε στό επιτίμιο τών ιεροσύλων.  Τό επιτίμιο τής ιεροσυλίας κατά τόν Η' Κανόνα τού αγίου Γρηγορίου Νύσσης, κοντά στήν Παλαιά Γραφή δέν ήταν ελαφρότερο από τό επιτίμιο τού φόνου. Επειδή τόσο ο φονιάς όσο καί ο ιερόσυλος τιμωρούνταν μέ τήν ίδια τιμωρία τού λιθοβολισμού (όπως φαίνεται αυτό από τό παράδειγμα τού Άχαρ, τού υιού τού Χαρμή).  Κοντά στήν εκκλησιαστική συνήθεια έγινε συγκατάβαση καί επιτιμάται η ιεροσυλία λιγότερο από τήν μοιχεία. [1] Ο δέ Πάπας Βονιφάτιος ο Ε' λέγει ότι οι ιερόσυλοι σέ κάθε καιρό πρέπει νά αναθεματίζονται.

[1]. Σημείωσε ότι ακόμη καί ο τόπος διακρίνει τόν κλέπτη από τόν ιερόσυλο, κατά τό ΙΣΤ' διάταγμα τού ΙΘ' τίτλ. τού ΜΗ'. βιβλ. όπως λέγει τό νομικό τού Φωτίου, τίτλ. Β' καί κεφ. Β'. ήτοι, άν τό τόπος από τόν οποίο κλεφτή τό πράγμα είναι ιερός Ναός λέγεται ιεροσυλία. Άν είναι τόπος κοινός λέγεται απλώς κλεψιά. Κυρίως όμως τήν ιεροσυλία τήν χαρακτηρίζει τό κλοπιμαίο πράγμα. Διότι αυτός πού κλέβει ιερό πράγμα κατακρίνεται ως ιερόσυλος, ενώ αυτός πού παίρνει ιδιωτική άγια εικόνα ή κάτι άλλο μόνον σάν κλέπτης τιμωρείται. (καί σημείωσε τούτο γιά αυτούς πού λένε ότι αυτός πού κλέβει εικόνα ή άγιο λείψανο ή βιβλίο ή άλλο τέτοιο πράγμα δέν είναι κλέπτης, επειδή κλέβει από ευλάβεια, νά λοιπόν αυτός κλέπτης εδώ ονομάζεται καί σάν κλέπτης τιμωρείται).  Επομένως, καί τό νά κλέψη κάποιος από Ιερό χρήματα κοινά καί ιδιωτικά δέν είναι ιεροσυλία αλλά απλώς κλεψιά. Τό νά κλέψη πράγματα αφιερωμένα στόν Θεό καί από τόπο κοινό αυτό είναι ιεροσυλία.

Πολλώ δέ μάλλον ιερόσυλος είναι αυτός πού κλέβει καί από τόπο ιερό καί πράγμα αφιερωμένο στόν Θεό. Ιερό πράγμα είναι αυτό πού αφιερώνει ο ιερέας στόν Θεό δημόσια. Διότι τά ιδιωτικά δέν είναι ιερά, αλλά κοινά καί ακαθιέρωτα. «Επομένως, τά άγια πού δέν είναι αφιερωμένα καί πωλούνται καί δωρίζονται καί γιά πολύ καιρό εξουσιάζονται, ενώ αυτά πού είναι οπωσδήποτε ιερά δέν εξουσιάζονται από άλλους παρά μόνον από τούς Εκκλησιαστικούς.  Σημείωσε δέ ότι, κατά τόν Αρμενόπουλο, βιβλ. ΣΤ' τιτλ. Ε' «εκείνος πού θά μπή μέσα στό Ιερό Βήμα καί θά κλέψη κάποιο σκεύος από αυτά πού βρίσκονται εκεί μέρα καί νύχτα, αυτός τυφλώνεται καί από τά δυό του μάτια. Εκείνος πού θά κλέψη κάτι από αυτά πού βρίσκονται έξω από τό Βήμα εις τόν άλλο ναό, αυτός αφού πιαστή δέρνεται, κουρεύεται καί εξορίζεται.  Εκείνοι, λοιπόν, πού κλέβουν από δημόσιους ναούς είναι ιερόσυλοι καί ως ιερόσυλοι τιμωρούνται.

Κανών ΟΓ'

Σκεύος χρυσό ή αργυρό ή ύφασμα τά οποία έχουν καθαγιασθή κανείς νά μήν τά παίρνη γιά προσωπική του χρήση γιατί είναι παράνομο. Εάν κάποιος φανερωθή νά κάνη κάτι τέτοιο νά τιμωρήται μέ αφορισμό.

Ερμηνεία.
Καί αυτός ο Κανόνας παρόμοια μέ τόν παραπάνω εμποδίζει τήν κοινή χρήση τών ιερών καί ορίζει:
Κανένας νά μήν παίρνη ούτε νά μεταχειρίζεται γιά δική του υπηρεσία σκεύη χρυσά καί αργυρά ή ποδιές ή άμφια τά οποία είναι καθαγιασμένα καί αφιερωμένα στόν Θεό, διότι τό πάρσιμο αυτό καί η μεταχείρισή τους είναι πράγμα θεομίσητο καί παράνομο. Εάν πιαστή κάποιος νά κάνη κάτι τέτοιο νά παίρνη τό επιτίμιο τού αφορισμού, δηλαδή νά αφορίζεται.  Ποιά παιδεία παίρνουν από τόν Θεό όσοι βεβηλώνουν τά πράγματα πού είναι αφιερωμένα σέ Εκείνον καί τά μεταχειρίζονται σέ κοινή χρήση, τό έδειξε περισσότερο από όλα ο Βαλτάσαρ ο Βασιλέας, ο οποίος επειδή βεβήλωσε τά χρυσά καί αργυρά πού κούρσεψε ο πατέρας του Ναβουχοδονόσορ από τόν Ναό τού Θεού στά Ιεροσόλυμα, πίνοντας τό κρασί μέσα σέ αυτά τόσο ο ίδιος όσο καί οι μεγιστάνες του καί οι παλλακίδες καί οι σύζυγοί του. Τήν ίδια νύκτα πού τό έκανε θανατώθηκε καί διαιρέθηκε η βασιλεία του σέ Μήδους καί Πέρσες. Ο δέ Πάπας Στέφανος, κατά τόν Πλάτινα, λέγει ότι τά ιερά άμφια ούτε ιερεύς μπορεί νά τά μεταχειρισθή γιά εξωτερικές ανάγκες. Διάβασε καί τήν ερμηνεία τού παραπάνω ΟΒ' Κανόνα.

 

  • Προβολές: 1242

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance