Γεγονός καὶ Σχόλιο: Συνάντηση με τον «πατέρα»

Η συνάντηση του ανθρώπου με τους γονείς του και ιδιαιτέρως με τον άγνωστο πατέρα του, είναι ένα από τα σύγχρονα προβλήματα που δημιουργεί η επιστήμη με τις λεγόμενες «αναπαραγωγικές τεχνολογίες». Καθημερινώς πληροφορούμαστε διάφορα γεγονότα που έχουν σχέση με το θέμα αυτό.

Από σχετικό δημοσίευμα σε εφημερίδα μαθαίνουμε ότι η Τράπεζα σπέρματος στην Καλιφόρνια, που λειτουργεί από το 1982, έλαβε απόφαση να ανακοινώνη στα παιδιά που συλλαμβάνονται με εξωσωματική γονιμοποίηση με σπέρμα που έλαβαν από την Τράπεζα αυτήν, μόλις εκείνα φθάσουν στην ηλικία των 18 ετών, εάν βεβαίως το επιθυμή και ο δότης. Αυτό ακριβώς έκανε και στην περίπτωση της Κλάρας, που είναι το πρώτο παιδί το οποίο γεννήθηκε με τεχνική γονιμοποίηση και θα γνωρίση τον πατέρα του. Έστειλε, λοιπόν, επιστολή στην Κλάρα και την ερώτησε εάν επιθυμή να γνωρίση τον άγνωστο πατέρα της, από τον οποίο η μητέρα της έλαβε το σπέρμα.

Η Κλάρα δήλωσε: «όταν έλαβα την έκθεση καταλήφθηκα από αμηχανία. Η τράπεζα με ρώτησε αν θέλω να συναντήσω τον δότη, κι εγώ απάντησα θετικά... Θέλω να τον συναντήσω, γιατί αποτελεί ένα κομμάτι της ζωής μου που δεν γνωρίζω». Μέχρι τότε γνώριζε όσα στοιχεία της είχε πει η μητέρα της, ότι δηλαδή ήταν ύψος 1,90 και είχε πράσινα μάτια (Εστία 22-5-2002).

Η σύγχρονη επιστήμη προσπαθεί να λύση μερικά προβλήματα, αλλά όμως δημιουργεί και άλλα, κυρίως ψυχολογικά, υπαρξιακά και βεβαίως θεολογικά. Έχει ο άνθρωπος προβλήματα με τον εαυτό του σε κανονικές συνθήκες γέννησης, δεν μπορεί να προσθέτη και άλλα. Όπως γνωρίζουμε από την παιδοψυχολογία, κάθε άνθρωπος όταν αρχίζη να γνωρίζη τον εαυτό του, αντιμετωπίζει το πρόβλημα κατά πόσον οι γονείς που ζουν μαζί του είναι πραγματικοί ή θετοί. Φαντασθήτε να δημιουργούνται και άλλα προβλήματα από την αίσθηση ότι προέρχεται από άγνωστο σπέρμα και ότι δεν είναι προϊόν αγάπης δύο ανθρώπων, αλλά καρπός επιθυμίας ενός ατόμου.

Νομίζω ότι η απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό και η λύση των υπαρξιακών προβλημάτων είναι εκείνα που θα αντιμετωπίσουν και άλλα προβλήματα που αναφύονται είτε από την γέννηση των παιδιών είτε από την έλλειψή τους. Διότι, όταν ο άνθρωπος δεν έχη πληρότητα ζωής, τότε δεν ικανοποιείται με τίποτε και το χειρότερο είναι ότι κάνει δυστυχισμένους και τους ανθρώπους που με τον οποιονδήποτε τρόπο συνδέονται μαζί του. Επομένως, χρειάζονται να τεθούν μερικές βιοηθικές αρχές, αλλά το κυριότερο πρέπει ο ίδιος ο άνθρωπος να θέση βιοθεολογικές αρχές, οι οποίες θα τον ικανοποιήσουν απόλυτα και θα του δώσουν πληρότητα ζωής.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1529

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance