Χειροτονία εις Πρεσβύτερον του π. Γαβριήλ Πλάκα

Την Τετάρτη 11 Αυγούστου, τελέσθηκε η εις Πρεσβύτερον χειροτονία του π. Γαβριήλ Πλάκα. Ο Ιερομόναχος π. Γαβριήλ κατάγεται από την Αράχωβα, είναι θεολόγος, διετέλεσε επί τρία περίπου έτη Διάκονος στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Δημητρίου Ναυπάκτου και πρόκειται να υπηρετήση την Εκκλησία ιερουργώντας στην Ενορία της γενετείρας του.

Χειροτονία εις Πρεσβύτερον του π. Γαβριήλ ΠλάκαΗ χειροτονία έγινε μέσα σε πανηγυρικό και συγκινητικό κλίμα, στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Αραχώβης με συμμετοχή πολλών Ιερέων απ' την περιοχή και την Ναύπακτο. Δημοσιεύουμε παραπλεύρως τον λόγο του Σεβασμιωτάτου, καθώς και αποσπάσματα από τους χαιρετισμούς του Αρχιερατικού Επιτρόπου Πλατάνου π. Νικολάου Μασγάλα, του Δημάρχου Πλατάνου κ. Λεωνίδα Κωλέττα και του εκπροσώπου του Συλλόγου Αραχωβιτών Δικηγόρου κ. Γεωργίου Γαλανόπουλου.

* * *

του Πρωτοπρ. π. Νικολάου Μασγάλα

Σεβασμιώτατε,

Άγιοι πατέρες, αγαπητοί μου αδελφοί,

Η σημερινή μέρα είναι μια ξεχωριστή και σημαντική μέρα για την ορεινή Ναυπακτία και ιδιαίτερα για την ενορία της Αράχωβας, γιατί ένα νέο αστέρι λαμπερό ανατέλλει στον ορίζοντα και μας δίνει κουράγιο και ελπίδα να αγωνιούμε και να αγωνιζόμαστε γι αυτόν τον έρημο τόπο να τον κρατήσουμε ακόμα ζωντανό.

΄Ενας νέος άνθρωπος της περιοχής μας, ένας νέος Θεολόγος, ένας νέος άξιος κληρικός ξεκινάει από σήμερα, εδώ από την ιδιαίτερη πατρίδα του, από το χωριό του, τον σκληρό αγώνα της προσφοράς και της θυσίας, όχι μόνο στους χωριανούς του, αλλά πιστεύω και στους κατοίκους της γύρω ορεινής μας περιοχής.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας, ο οποίος μας τιμά ιδιαιτέρως σήμερα και κάθε φορά που βρίσκεται κοντά μας εδώ στα ορεινά και απομακρυσμένα χωριά μας, όλους εμάς τους εφημερίους των ορεινών χωριών μας μας έχει αποκαλέσει κατά καιρούς ήρωες. Σ αυτούς τους ήρωες προστέθηκε από σήμερα και ο καθ όλα άξιος, αγαπητός και σεβαστός π. Γαβριήλ με την χάρη του Παναγίου Πνεύματος, εισερχόμενος εις τα ενδότερα του Καταπετάσματος, όπου επισκοπεί το φως του Προσώπου του Κυρίου…

* * *

του Λεωνίδα Κωλέττα, Δημάρχου Πλατάνου

Βλέποντας, Σεβασμιώτατε, το πλήθος του ιερατείου, έφερα στη μνήμη μου τον υμνωδό που ψάλλει: “Απόστολοι εκ περάτων...” με μόνη τη διαφορά πώς σήμερα συναθροισθέντες ήλθαν να παραστούν σαν μάρτυρες του μεγάλου μυστηρίου της χειροτονίας του π. Γαβριήλ.

Σεβασμιώτατε,

Χειροτονία εις Πρεσβύτερον του π. Γαβριήλ ΠλάκαΓια μια ακόμα φορά ανηφορήσατε στις εσχατιές του ορεινού όγκου της Μητρόπολής Σας. Όμως τούτη η πορεία Σας έχει κάτι ξεχωριστό, κάτι το θείο, αφού στην πορεία αυτή επιτελέσατε το ιερό μυστήριο της χειροτονίας, που μόνον Εσείς έχετε τη δυνατότητα να τελέσετε. Σημειώνουμε το γεγονός, Σεβασμιώτατε, γιατί αυτό ξεφεύγει από τον ορυμαγδό των ημερών. Τον ορυμαγδό του ανελέητου βομβαρδισμού από τα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας. Τον βομβαρδισμό, που ίσως σ έναν βαθμό είναι δικαιολογημένος, αλλά όταν γίνεται ανελέητος έρχεστε εσείς και γίνεστε η ασπίδα που θα μας προστατεύση.

Δεν αντιλέγουμε, Σεβασμιώτατε, ότι οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι γιορτή πολιτισμού και γιορτή αθλητισμού, ίσως η μεγαλύτερη. Όταν όμως της Ολυμπιακής Φλόγας προηγείται η Κόκα-Κόλα, τότε τα συναισθήματα αλλάζουν και κάθε σκεπτόμενος προβληματίζεται γιατί με τον μηδενισμό των πάντων διαφωνεί. Όμως υπάρχει και η γιορτή της Παναγίας μας. Η Θεοτόκος, που ο Ελληνισμός ιδιαίτερα τιμά, γιατί Εκείνη τον συνοδεύει και τον προστατεύει σ όλους τους δύσκολους αγώνες του. Η Οδηγήτρια είναι του Ελληνισμού και χωρίς να υπερβάλλουμε, η Μητέρα όλων των Ελλήνων.

Τις ημέρες αυτές που ο Ελληνισμός τιμά την Υπερένδοξο Θεοτόκο, επιλέξατε, Σεβασμιώτατε, να τελέσετε το μυστήριο της χειροτονίας συνεχίζοντας την ιερή παράδοση των Αποστόλων. Και είναι το σημερινό γεγονός η όαση στην απέραντη έρημο που μας κατακλύζει. Είναι το σημερινό γεγονός, πού, θεία εμπνεύσει, Σείς το μεταβάλλετε για το δικό μας χώρο, σε θείο δώρο. Σε μας τους πιστούς δε μένει παρά να ενώσουμε τις προσευχές μας για υγεία και μακροημέρευσή Σας, ώστε απρόσκοπτα να συνεχίζετε το θεάρεστο και ελπιδοφόρο έργο Σας.

Πατέρα Γαβριήλ,

Τύχη αγαθή για μένα ήταν να παρευρίσκομαι στη σημερινή χειροτονία σου στο βαθμό του Πρεσβυτέρου, όπως παραβρέθηκα και στη χειροτονία σου στο βαθμό του Διακόνου. Τότε με τη φτωχή μου πέννα είχα γράψει ένα κειμενάκι σε τοπική εφημερίδα με τίτλο: “Άξιος ο Γαβριήλ”, το ίδιο αναφώνησα και σήμερα και θέλω να πιστεύω ότι αυτό θα αναφωνώ διαπαντός.

Πατέρα Γαβριήλ,

Λέει ο Απόστολος των Εθνών στην προς Ρωμαίους επιστολή του: “Δόξα και τιμή παντί τω εργαζομένω το αγαθόν”. Αυτό το αγαθόν εκλήθης να πράττης στη ζωή σου. Του αγαθού την έννοια μόνος σου εννοείς και κατανοείς. Το ποίμνιό σου προσδοκά πολλά από εσένα. Γι αυτό εγώ θα σού θυμίσω τα λόγια του Κυρίου προς τους μαθητάς Του: “Ιδού αναβαίνομεν εις Ιεροσόλυμα και παραδοθήσεται ο υιός του ανθρώπου τοις έθνεσι....” και απαρίθμησε στη συνέχεια τα “μέλλοντα Αυτώ συμβαίνειν”.

Εσύ σήμερα ανεβαίνεις στη δική σου Ιερουσαλήμ. Ετοιμάσου και οπλίσου να υποστής τα πλείστα όσα, για να φέρης σε πέρας το βαρύ φορτίο, που επί της κεφαλής σου ο Σεβασμιώτατος εναπόθεσε πριν από λίγο. Δεν γνωρίζω, πατέρα Γαβριήλ, αν θα συναντήσης κάποιον Σίμωνα Κυρηναίο να σε βοηθήση στο δρόμο σου προς τον Γολγοθά. Αλλά ο θείος Παύλος πάλι προς Ρωμαίους λέγει: “Προσέχετε ουν εαυτοίς και παντί τω ποιμνίω”. Το ποίμνιο θα αποτελή τη μεγάλη σου φροντίδα. Κι αν έτσι γίνη θα βρεθούν εκείνοι που θα σε στηρίζουν και θα σε βοηθούν.

Ο πατέρας Νικόλαος και οι άλλοι ιερείς ας αποτελούν για σένα τρανό παράδειγμα για μίμηση, γιατί αυτοί τον κόπο αγνόησαν και την εντολή του Κυρίου “πορευθέντες μαθητεύσατε” βίωμά τους έκαναν.

Οι δεήσεις οι δικές μας θ αποτελούν το αντίδωρο σε όσα εσύ για μας θα πράττης.

Αγαπητοί συνδημότες

Φίλοι Αραχωβίτες

Ακούγεται, κι αυτή είναι η αλήθεια, ότι για μια ακόμα φορά είστε οι τυχεροί. Προσωπικά εγώ πιστεύω πώς όλη η περιοχή είναι τυχερή. Περιττεύει νομίζω να σάς συμβουλεύσω, αφού και νού και γνώση έχετε. Απλά θα σάς πω ότι τον ιερέα, που ο Θεός σάς έστειλε, να τον διαφυλάττετε ως κόρην οφθαλμού και την βοήθειά σας απλόχερα να του την παρέχετε. Έτσι θα πάμε μπροστά και θα είμαστε ο φάρος για άλλους συμπατριώτες.

Σήμερα ας ενώσουμε όλοι την προσευχή μας και ας παρακαλέσουμε την Παναγιά, την Παναγιά της Ορθοδοξίας, την Παναγιά του Ελληνισμού, να οδηγή και να κατευθύνη τα βήματα του άξιου πατέρα Γαβριήλ.

* * *

του Γεωργίου Γαλανόπουλου, Δικηγόρου παρ' Αρείω Πάγω

Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας, Μητροπολίτα Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου κ.κ.Ιερόθεε, διάδοχε και συνεχιστά των πάλαι ποτε διαλαμψάντων σοφών και λογίων προκατόχων Σας, των κοσμησάντων λαμπρώς τον θρόνον της Ιεράς Μητροπόλεως Ναυπάκτου. “Τί σοι δώρον προσάξω της ευχαριστίας, ανθ ώνπερ απήλαυσα, των Σών δωρημάτων, της χειροτονίας και της Σής αγαπήσεως;” αναφωνώ έκθαμβος, ορών υμάς έμπροσθεν της Ωραίας Πύλης, ιστάμενον ιεροπρεπεστάτως εις τύπον και τόπον Χριστού. “Τοιγαρούν, δοξάζω, υμνολογώ και μεγαλύνω, προσκυνών έναν Θεόν Τρισυπόστατον”.

Σάς καλωσορίζουμε με ιδιαίτερη χαρά και αισθήματα αγάπης στο όμορφο χωριό μας μετά της συνοδείας του Τιμίου Πρεσβυτερίου και της Διακονίας Χριστού και Σάς υποδεχόμαστε με τιμή και σεβασμό, ως αρμόζει στον Επισκοπούντα άγρυπνο φύλακα του εμπεπιστευμένου ποιμνίου των λογικών του Κυρίου μας προβάτων. Και Εσείς έχετε πλήρως αποδείξει τον ειρημένον λόγον. Η πανορθόδοξος και πανθομολογουμένη φήμη Σας προτρέχει Υμών, το ήθος, η αγιότης του βίου Σας και η ορθότης της πίστεώς Σας είναι γνωστή οικουμενικώς, το συγγραφικό Σας πλούσιο θεολογικό έργο ευρύτατα διαδεδομένο και ψυχικώς ωφέλιμο. Η χαρά μας σήμερον είναι διπλή και η ευγνωμοσύνη όλων ανέκφραστη, διότι χειροτονήσατε δια των αγίων χειρών και ευχών Σας εις Πρεσβύτερον τον ευλαβέστατον Ιερομόναχον π. Γαβριήλ Πλάκα και τον καταστήσατε Ιερέα της ενορίας μας στην Αράχωβα…

Στη σημερινή χειροτονία δεν είμασταν μόνον ημείς όλοι παρόντες. Συμμετείχε ο ουράνιος αγγελικός κόσμος και οι χοροί των Αγίων. Καί, τολμώ να είπω, υπερίπταντο νοερώς ως λευκαί περιστεραί και οι ψυχές των αειδοίμων προκατόχων και διατελεσάντων ιερέων μας του αγίου τούτου ναού: παπα-Δημήτρη Παπαδημητρίου, παπα-Νίκου Παπακώστα και παπα-Γιώργη Κατσαντώνη, συγχορεύουσαι και συγχαίρουσαι συνάμα τούτες τις ευλογημένες ώρες! Δόξα τω εν Τριάδι Θεώ δι όσα απολαύσαμεν. Ευχαριστούμεν επίσης τον οσιώτατον Καθηγούμενον της Ιεράς Θεομητορικής Μονής Παναγίας της Αμπελακιωτίσσης, πατέρα Πολύκαρπο, δια την ενταύθα παρουσία του και την καλωσύνη που είχε να μας φέρη προς προσκύνηση το χαριτόβρυτο και θαυματουργό λείψανο της χειρός του Αγίου Πολυκάρπου, Επισκόπου Σμύρνης…

Να ευχαριστήσουμε θερμώς τους άχρι τούδε ιερατεύσαντας εις τον ιερό μας ναό του Αγ. Νικολάου Αιδεσιμωτάτους, Πρωτοπρεσβύτερο Παπα-Νίκο Μασγάλα και ιερέα Παπα-Χρήστο Δανιά, καθώς και όλους τους τιμίους Πρεσβυτέρους και τον Διάκονο για την ενταύθα παρουσία τους, που μας τιμά ιδιαιτέρως και διήνυσαν προς τούτο πολλά χιλιόμετρα. Να ευχαριστήσουμε τον Δήμαρχό μας και όλους τους φιλεόρτους Χριστιανούς. Να συγχαρούμε τους ευσεβείς γονείς του π. Γαβριήλ, που είναι η καλή ρίζα και ο π. Γαβριήλ, που φέρει Αρχαγγελικό όνομα και το Αγγελικό Σχήμα, ο βλαστός ο ώριμος που εύχομαι ολοψύχως να γίνη δένδρο αειθαλές, ελαία κατάκαρπος με πολλούς γλυκείς και ευχύμους πνευματικούς καρπούς και να ζήση με υγεία πολλά έτη. Να συγχαρούμε και τα αδέλφια του που παρευρίσκονται στην πνευματική χαρά του, διότι όλες οι άλλες χαρές είναι εφήμερες, πρόσκαιρες κι εύκολα εξατμίζονται, σε αντίθεση με τις πνευματικές χαρές, που είναι έντονες και διαρκούν.

Τέλος, να ευχηθώ από καρδίας και χειλέων και να ευχηθούμε όλοι μας στον Ιερομόναχο Πρεσβύτερό μας π. Γαβριήλ όσια ιερωσύνη, πολλές υπομονές, παραδείσιες χαρές, να αποκτήση όλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και να ευαρεστήση το Θεό με τη ζωή, τις πράξεις και τις αρετές του, αλλά και να χαροποιή πάντοτε και Εσάς Σεβασμιώτατε Ποιμενάρχα μας, ως τέκνον υπακοής, ως αγαθός λευΐτης, ως απλός εργάτης του Ευαγγελίου του Χριστού μας στην ενταύθα παρούσα ζωή και συγχρόνως να σάς διαβεβαιώσουμε ότι θα τον αγαπούμε, διότι είναι λίαν αγαπητός παιδιόθεν εις όλους μας και θα τον ευλαβούμαστε ένεκα της εναρέτου διαγωγής του, να είναι άξιος ιερουργός των Θείων Μυστηρίων και να προκόπτη πνευματικώς κατά Χριστόν, απολαύων, όπως και όλοι μας, δια των αγίων ευχών και σεπτών ευλογιών Σας της επουρανίου Βασιλείας και της Αγιότητος. Αμήν.

* * *

“κέλευσον, κελεύσατε...”

Προσφώνηση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου

στην χειροτονία σε Πρεσβύτερο του π. Γαβριήλ Πλάκα

(στον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Αραχώβης Ναυπακτίας, Τετάρτη 11 Αυγούστου 2004)

Αγαπητέ π. Γαβριήλ,

Στον Ιερό Ναό του αγίου Νικολάου του ιστορικού και παραδοσιακού αυτού χωριού σου, την Αράχωβα της Ορεινής Ναυπακτίας, στην οποία ανεβήκαμε όλοι εμείς, Κληρικοί και λαϊκοί μετά σπουδής και πολλής αγάπης, γίνεται σήμερα η χειροτονία σου στον βαθμό του Πρεσβυτέρου, για να διακονήσης το ιερό θυσιαστήριο, και έχοντας κέντρο το ιερό αυτό Θυσιαστήριο να διακονήσης τον λαό του Θεού.

Ήδη σε έχουν προσαγάγει έμπροσθέν μου οι Πρεσβύτεροι, σφραγίσθηκες με το όνομα του Τριαδικού Θεού και στην συνέχεια θα ανέλθης τις βαθμίδες του ιερού θυσιαστηρίου και θα παρακαλέσω την θεία Χάρη, η οποία θεραπεύει τα ασθενή και αναπληρώνει τα ελλείποντα, να σε προχειρίση από Διάκονον σε Πρεσβύτερον.

Θα ήθελα αυτήν την μεγάλη στιγμή της ζωής σου να σού υπογραμμίσω μερικές αλήθειες που είναι σημαντικές για την ιερατική σου ζωή.

Μέχρι την ώρα αυτήν έγιναν τα προπαρασκευαστικά του μυστηρίου. Σύμφωνα με το τυπικό της χειροτονίας του Πρεσβυτέρου, δύο Διάκονοι, όταν υπάρχουν, λαμβάνουν τον Διάκονον που πρόκειται να χειροτονηθή σε Πρεσβύτερο και τον οδηγούν στον Σολέα. Στην συνέχεια τον αφήνουν οι Διάκονοι και τον λαμβάνουν οι δύο αρχαιότεροι Πρεσβύτεροι, οι οποίοι τον προσφέρουν στον Αρχιερέα, ιστάμενο προ της Ωραίας Πύλης. Ο πρώτος των Πρεσβυτέρων εκφωνεί το “κέλευσον”, ο δεύτερος εκφωνεί το “κελεύσατε” και ο πρώτος πάλι εκφωνεί το “κέλευσον, Δέσποτα άγιε, τον νυν προσφερόμενόν σοι”. Ο Αρχιερεύς υποδέχεται τον προσφερόμενον και τον σφραγίζει τρεις φορές λέγοντας “εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος”. Οπότε στην συνέχεια οι Πρεσβύτεροι τον εισάγουν στο ιερό Θυσιαστήριο, κυκλούντες αυτό τρεις φορές, ψάλλοντες τα σχετικά τροπάρια, ήτοι “άγιοι Μάρτυρες”, “δόξα σοι, Χριστέ ο Θεός”, “Ησαΐα χόρευε”.

Τον προσφέρουν κατ’ αρχάς οι Διάκονοι και έπειτα τον παραλαμβάνουν και τον οδηγούν - τον κελεύουν στον Αρχιερέα οι Πρεσβύτεροι, διότι προηγουμένως υπηρέτησε στην τάξη των Διακόνων και τώρα έρχεται για να εισέλθη στην τάξη των Πρεσβυτέρων. Κάθε τάξη δεν έχει εξουσία κοσμική, αλλά διακονική, αφού διαφορετική είναι η αποστολή και η υπηρεσία που προσφέρουν στην Εκκλησία οι Διάκονοι, Πρεσβύτεροι και Επίσκοποι.

Τα τρία “κέλευσον”, σύμφωνα με μια ερμηνεία έχουν βαθειά σημασία, δηλαδή δεν λέγονται εική και ως έτυχε.

Κατ’ αρχάς, όπως είναι γνωστόν, το “κέλευσον” είναι προστακτική του ρήματος κελεύω που σημαίνει δίδω εντολή, παραγγέλλω, διατάζω. Το ακούμε και στον ενικό αριθμό “κέλευσον” και στον πληθυντικό αριθμό “κελεύσατε”. Λέγεται δε τρεις φορές γιατί, κατά την ερμηνεία αυτή, υπάρχει ένας ειδικός λόγος.

Το πρώτο “κέλευσον” αναφέρεται στον παριστάμενο λαό, τους λαϊκούς. Καλούνται να δώσουν την συγκατάθεσή τους προκειμένου ο υποψήφιος να ανεβή τις βαθμίδες του ιερού Θυσιαστηρίου και να λάβη τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης. Πρόκειται για την μαρτυρία την οποία πρέπει να δώσουν οι λαϊκοί, οι οποίοι θα αποδεχθούν τον Ποιμένα τους στην Ενορία. Ο Πρεσβύτερος θα ποιμάνη το ποίμνιο με την εντολή του Επισκόπου, και ο Επίσκοπος τον αποστέλλει με εντολή του Χριστού, που είναι η Κεφαλή της Εκκλησίας. Η μαρτυρία του λαού αναφέρεται στο ότι ο προσφερόμενος έχει τα εξωτερικά προσόντα που απαιτούνται από τους ιερούς Κανόνες της Εκκλησίας, διαθέτει την λεγομένη “έξωθεν καλήν μαρτυρίαν”.

Το δεύτερο “κελεύσατε” αναφέρεται στους παρισταμένους Πρεσβυτέρους και γενικότερα τους Κληρικούς, οι οποίοι πρέπει και αυτοί να δώσουν την μαρτυρία τους, γιατί την ώρα εκείνη παρίστανται ως μάρτυρες ενώπιον του Επισκόπου, για την χειροτονία που θα ακολουθήση, επιβεβαιώνοντας την καταλληλότητα του προσφερομένου. Οι Κληρικοί έχουν και εσωτερική μαρτυρία, ακόμη πιο ολοκληρωμένη από τους λαϊκούς, γιατί ήδη γνωρίζουν την φύση, το έργο και την αποστολή του Κληρικού, και γνωρίζουν την θυσιαστική προσφορά της ιερατικής διακονίας.

Το τρίτο κελευστικό, ήτοι “κέλευσον, Δέσποτα άγιε, το νυν προσφερόμενόν σοι”, αναφέρεται, όπως το δείχνει καθαρά η φράση, στον Επίσκοπο, που είναι έτοιμος να προβή, με την Χάρη του Θεού στην συγκεκριμένη χειροτονία. Ο Επίσκοπος είναι ο πλέον αρμόδιος να δεχθή την μαρτυρία των λαϊκών και των Κληρικών και να αποφασίση, με προσευχή και φόβο Θεού, την χειροτονία. Εκείνος έχει άλλα κριτήρια για το έργο αυτό, γιατί, κατά τον άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη, αυτός είναι ο αρμόδιος για τις ιεραρχικές τελειώσεις, και βεβαίως αυτός θα δώση πρωτίστως λόγο στον Θεό για τις χειρονίες που κάνει. Είναι ο κατ’ εξοχήν υπόλογος ενώπιον του Θεού.

Αλλά το τρισσόν αυτό κελευστικό δεν ερμηνεύεται εξωτερικά, ως μια απλή μαρτυρία. Είναι έκφραση της εσωτερικής μαρτυρίας ολοκλήρου του εκκλησιαστικού πληρώματος, σε ανάλογα επίπεδα. Η μαρτυρία των λαϊκών αναφέρεται στα λεγόμενα εξωτερικά γνωρίσματα, τα ηθικά και κανονικά, που συνιστούν το επίπεδο της καθάρσεως. Η μαρτυρία των Κληρικών αναφέρεται στα εσωτερικά γνωρίσματα, που συνιστούν το επίπεδο του φωτισμού του νοός. Και η ενέργεια του Επισκόπου έρχεται ως επιβεβαίωση και επισφράγιση αυτής της μαρτυρίας. Και πρέπει να λειτουργούν και τα τρία αυτά είδη μαρτυρίας, προκειμένου να δεχθή κάποιος τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης. Οι λαϊκοί και Κληρικοί δίνουν την μαρτυρία της φερεγγυότητος του προσώπου, και ο Επίσκοπος επιβεβαιώνει την μαρτυρία του εκκλησιαστικού φρονήματος και στην συνέχεια τον σφαγίζει “εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος”, οπότε δίδει την εντολή να τον προσαγάγουν στο ιερό Θυσιαστήριο.

Αν ο Επίσκοπος δεν έχη εσωτερική μαρτυρία, εάν δεν κρίνη κατάλληλον κάποιον για να τον χειροτονήση, κανείς δεν μπορεί να τον βιάση και να τον πιέση να το κάνη. Και είναι φοβερή καταδίκη αυτών που προκειμένου να χειροτονηθούν προβαίνουν σε ποικίλους εκβιασμούς του Επισκόπου, ακόμη καταφεύγουν και στην κοσμική εξουσία και την κοσμική δικαιοσύνη –φοβερή όντως κατάπτωση!– για να επιτύχουν να γίνουν Κληρικοί. Δηλαδή με τέτοιες κοσμικές ενέργειες, εκτός του ότι δείχνουν ότι δεν έχουν ίχνος εκκλησιαστικού φρονήματος, συγχρόνως επισύρουν την καταδίκη τους από τον Θεό. Ακόμη κι αν ο Επίσκοπος χειροτονή με άλλα κριτήρια, όχι εκκλησιαστικά, εννοώ τα χρήματα, και τότε διαπράττει το κανονικό αδίκημα της σιμωνίας, οπότε κατακρίνεται και καταδικάζεται και ο χειροτονών και ο χειροτονούμενος. Πολλώ μάλλον όταν μερικοί επιδιώκουν να εκβιάσουν τον Επίσκοπο με ποικίλους τρόπους, ακόμη και με την επέμβαση της κοσμικής εξουσίας και δικαιοσύνης, δείχνουν ότι είναι ανάξιοι και εντελώς ακατάλληλοι για το έργο αυτό.

Αγαπητέ π. Γαβριήλ

Όσα είπα πιο πάνω για την τρισσή μαρτυρία συνδέονται με την σημερινή χειροτονία σου. Δεν εδόθη η μαρτυρία αυτή σήμερα, αλλά στον παρελθόντα χρόνο. Ανεζήτησα επισταμένως αυτήν την μαρτυρία. Οι λαϊκοί, ιδιαιτέρως της Ενορίας σου αυτής που μεγάλωσες, έδωσαν την έξωθεν καλήν μαρτυρία για σένα. Σε γνωρίζουν από μικρό παιδί και βεβαιώνουν ότι τα αισθήματά σου για την Εκκλησία είναι αγνά, δεν έδωσες καμμία αφορμή για να σε ψέξουν. Οι Κληρικοί, Διάκονοι και Πρεσβύτεροι, που σε γνώρισαν από μικρό παιδί στο Ιερό Βήμα και στο Ψαλτήρι, καθ΄ όλην την διάρκεια των σπουδών σου, στην Ιερατική Σχολή Καρπενησίου και την Θεολογική Σχολή, ακόμη και οι πλησιόχωροι Ιερείς αυτής της Ενορίας έδωσαν για σένα την καλή μαρτυρία της ταπεινώσεως και της αγάπης σου προς τον Θεό. Ο Επίσκοπός σου, τα δύο περίπου χρόνια που σε παρακολουθεί ως Διάκονο διεπίστωσε ότι ξεκινάς καλά την πορεία της ιερατικής σου ζωής, έδειξες πολλά δείγματα αφοσιώσεως στην Εκκλησία και υπακοής οπότε όλα εξελίχθηκαν κατά τον καλύτερο και ικανοποιητικό τρόπο. Εύχεται δε να συνεχίσης και να αυξήσης τον ζήλο σου.

Όλα αυτά τα χαρίσματα που έδειξες έως τώρα, θα πρέπει να τα αξιοποιήσης κατά τον αρτιότερο τρόπο στην συνέχεια. Ξεκινάς καλά, αλλά θα πρέπει να τελειώσης την διακονία σου και καλά. Θα πρέπει να αποκτήσης την μαρτυρία όχι μόνο των λαϊκών, των Κληρικών και του Επισκόπου σου, αλλά και του Ιδίου του Θεού, που θα δοθή ιδίως κατά την Δευτέρα Του Παρουσία. Αυτό έχει την μεγαλύτερη αξία και σπουδαιότητα. Τί θα σε ωφελήση, όπως έλεγε ένας άγιος Πρεσβύτερος, αν όλοι οι άνθρωποι σε τιμούν και σε αγαπούν, αλλά το Άγιον Πνεύμα αρνείται να παραμένη μέσα στην καρδιά σου; Και τί θα σε βλάψη εάν όλοι οι άνθρωποι έχουν κακή γνώμη για σένα, άλλα το Άγιον Πνεύμα επιβεβαιώνει ότι είσαι υιός του Θεού και κληρονόμος της Βασιλείας Του;

Θα πρέπη να είσαι καλός Πρεσβύτερος της Εκκλησίας. Απεφάσισες, καίτοι τελείωσες την Θεολογική Σχολή, να υπηρετήσης στο ορεινό χωριό της γενετείρας σου, μακρυά από τις αστικές Ενορίες. Αυτό σε τιμά και αποτελεί μια λαμπρή εξαίρεση ως προς τον τρόπο που σκέπτονται άλλοι νέοι στην ηλικία σου, που έχουν άλλες βλέψεις και άλλες προτιμήσεις. Αλλά θα πρέπη να αγαπήσης ακόμη περισσότερο τον Θεό, με την επίδοσή σου στην ησυχαστική-νηπτική ζωή της Εκκλησίας και αυτό θα εκφρασθή με την αγάπη σου προς τον Ναό, την μεγάλη σου αγάπη στις ιερές ακολουθίες και στην τέλεση των ιερών Μυστηρίων, ιδιαιτέρως της θείας Ευχαριστίας. Κάθε μέρα να κτυπάς την καμπάνα –χειμώνα-καλοκαίρι– και να τελής τις ιερές ακολουθίες για όλους τους Χριστιανούς της Ενορίας αυτής και να τελής την θεία Λειτουργία, προσευχόμενος και για τους διαμένοντας στο χωριό και για τους ξενητεμένους. Αλλά θα πρέπη να αγαπήσης και τον λαό, με μια αγάπη ειλικρίνειας και καθαρότητας και χωρίς διακρίσεις.

Αγαπητέ π. Γαβριήλ,

Με την Χάρη του Θεού, τις ευχές του Επισκόπου σου, τις προσευχές των Κληρικών και των λαϊκών θα ανέλθης στο Ιερό Θυσιαστήριο για να λάβης τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης.

Μετά την λήψη της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος για να διακονήσης με τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης, και την ώρα που θα σού προσφέρω τα διακριτικά άμφια του βαθμού αυτού της ιερωσύνης θα σού φωνάξουμε το “άξιος”. Αυτό το “άξιος” έχει δύο έννοιες. Η πρώτη είναι επιβεβαιωτική, αφού όλοι οι παριστάμενοι επιβεβαιώνουν ότι καλώς έγινες Πρεσβύτερος, και η δεύτερη είναι ευχετική, δηλαδή ευχόμαστε να αναδειχθής και να αναδεικνύεσαι συνεχώς, με τον αγώνα σου, πρωτίστως με την Χάρη του Θεού, άξιος της διακονίας σου και να σού πη το “άξιος” ο Ίδιος ο Χριστός, κατά την Δευτέρα Του Παρουσία.

Εύχομαι με όλη μου την ψυχή από το επιβεβαιωτικό “άξιος”, που είναι η καλή αρχή, να προχωρήσης στο ευχετικό “άξιος”, να γίνεσαι συνεχώς άξιος, και να φθάσης στον έπαινο του Χριστού, που έχει μεγαλύτερη αξία, δηλαδή το “εύ δούλε αγαθέ και πιστέ, επί ολίγα ής πιστός επί πολλών σε καταστήσω είσελθε εις την χαράν του Κυρίου σου”. Αυτό το “εύ” του Χριστού είναι το κατ΄ εξοχήν άξιος που έχει σχέση με την σωτηρία σου.—

  • Προβολές: 1501

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance