Στυλιανού Γερασίμου: Ὁδοιπορικὸ στὰ Προσκυνήματα τῆς Κύπρου

Μια σύντομη περιήγηση στην κατεχόμενη “αγία γη”

του Στυλιανού Γερασίμου, Θεολόγου – Μουσικού

Τον προηγούμενο μήνα ο Θεός με αξίωσε να επισκεφθώ για μια ακόμη φορά την Κύπρο. Το αναφέρω γιατί, κάθε φορά που επισκέπτομαι την νήσο των αγίων, γεύομαι την αποκάλυψη του Θεού στην κτίση και την ιστορία. Γεύομαι την συνεχή αναμονή για κάτι καινούριο. Κι αυτό το καινούριο είναι οι άγιοι. Οι άγιοι, οι οποίοι στέλνουν την χαριτόβρυτη αύρα τους σε ελεύθερη και κατεχόμενη Κύπρο.

Μια σύντομη περιήγηση στην κατεχόμενη “αγία γη”Όταν ο Μητροπολίτης Μόρφου Νεόφυτος ένα απόγευμα μου ανέφερε ότι “αύριο θα επισκεφθούμε τα κατεχόμενα”, με κατέλαβε μια συγκίνηση και μια απορία. Γιατί τούτο το δράμα της ιστορίας της Κύπρου με βασάνισε από τα παιδικά μου χρόνια.

Μετά την Λευκωσία, στο βόρειο τμήμα της, μπαίνει πλέον κανείς στο τουρκικό ψευδοκράτος. Όλα θυμίζουν κατοχή και εμπόλεμη κατάσταση. Σαν να χτύπησε όλη τη φύση και τα σπίτια και τους δρόμους ένας σαρωτικός άνεμος. Παρατηρούσα τα πάντα με θλίψη και βαρειά αγωνία. Αντικρύζοντας τα ρημαγμένα σπίτια, τις γυμνές εκκλησιές, τους κατεστραμμένους δρόμους και τις μαυρισμένες σκυθρωπές φυσιογνωμίες των εποίκων, ένιωσα μέσα μου ότι αυτές οι στιγμές είναι οδυνηρές και ατελείωτες.

Τούτη η βουβαμάρα σταμάτησε, όταν επισκεφθήκαμε το πρώτο προσκύνημα, που είναι η βασιλική του αγίου Αυξιβίου, στους αρχαίους Σόλους. Αυτή η βασιλική είναι του 16ου αιώνος και θυμίζει σε αρκετά τμήματά της την Παναγία την Αχειροποίητο της Θεσσαλονίκης. Πρόκειται για ένα τέλειο λειτουργικό δημιούργημα. Ο Άγιος Αυξίβιος ήταν ρωμαϊκής καταγωγής και διετέλεσε κάτω από την σκέπη του Αποστόλου Βαρνάβα με μεγάλο ιεραποστολικό έργο στην αγία νήσο, ως Επίσκοπος Σόλων. Γνωστά είναι όχι μόνο τα θαύματά του, αλλά και τα ιαματικά του χαρίσματα.

Μέσα σε ένα ελαφρό κλίμα χαρμολύπης θαύμασα τη φύση γύρω από το ναό του αγίου. Θαύμασα την ομορφιά του τόπου, που δεν ήταν απλώς ένα αισθητικό επίτευγμα, αλλά ενέργημα και έργο του Θεού. Οι άγιοι ήταν φιλόκαλοι. Διάλεγαν, λες, τα καλύτερα μέρη, για να επιτύχουν με την βοήθεια του Θεού την ένωση του κτιστού –τής ανθρώπινης φύσεως– με το άκτιστο –καθαρτική, φωτιστική, αγιαστική χάρη του Θεού–, την υλική με την πνευματική ζωή.

Κάναμε μια βόλτα στην κατεχόμενη Μόρφου. Η ζωή των Τουρκοκυπρίων κυλά μέσα στα οδυνηρά δεδομένα που τους χάρισε το ψευδοκράτος. Ο σεβασμός και η ευγένεια έκδηλα στοιχεία στα πρόσωπά τους, καθώς βλέπουν το ορθόδοξο ράσο.

Η μεγάλη μου έκπληξη ήταν το προσκύνημα στον άγιο Μάμα. Εκεί όπου είναι ο μητροπολιτικός ναός, τα κελλιά της μονής και το Επισκοπείο της Μητροπόλεως Μόρφου. Εκεί ένιωσα την ευλογία του Θεού.

Μου ήρθε τότε στο νου το ποίημα του Νίκου Γκάτσου: “Μές στην ερημιά του κόσμου ένα χέρι γράφει εντός μου: Κάπου υπάρχει Θεός. Φίλοι σκύλοι μου μην κλαίτε μες τη συμφορά να λέτε: Κάπου υπάρχει Θεός”. Αυτό το ένιωσα ιδιαίτερα, όταν μπήκαμε στο ναό του αγίου, που είναι κτισμένος επί Τουρκοκρατίας. Τί να πρωτοθαυμάση κανείς; Τη θεολογία της εκκλησιαστικής τέχνης ή τον τάφο του αγίου που αναπέμπει ευωδία; Μέσα σε συγκινητική ατμόσφαιρα με τον Μητροπολίτη Μόρφου και τον διάκο του τελέσαμε την Παράκληση του αγίου. Την στιγμή που τα χείλη μας έψαλλαν “Άγιε του Θεού πρέσβευε υπέρ ημών” ένιωσα πώς δεν βρισκόμαστε σε κατεχόμενο έδαφος, αλλά σε ελεύθερο. Κατάλαβα έντονα πώς το πρόβλημα των κατεχομένων δεν είναι πολιτικό, αλλά πνευματικό. Τα πάντα γίνονται για να ταπεινωθούν οι καρδιές μας, αφού οι άγιοι στα κατεχόμενα στέλνουν το μήνυμά τους: “Εδώ είμαστε, εργαζόμαστε για τη νήσο των αγίων· κάντε υπομονή”. Πρώτα πρέπει να ελευθερωθή ο νους και η καρδιά μας και μετά η μάνα-γη. Και θα γίνη, όταν δεχθούμε όλοι μέσα μας “τής ζωής το φως το ξανθό” (Νίκος Γκάτσος), δηλαδή τον Χριστό. Συνεχίσαμε την πορεία μας ανεβαίνοντας στον Πενταδάκτυλο, ο οποίος είναι γεμάτος ασκητήρια και θυμίζει τα Μετέωρα της Ελλάδος. Και βγήκαμε στο Κάστρο του αγίου Ιλαρίωνα, που θεωρείται το μπαλκόνι της Κερύνειας. Από εκεί μέσα στην καταπράσινη και ευωδιαστή φύση θαυμάζεις την Κερύνεια, τον κόλπο της, ενώ στο βάθος φαίνονται τα βουνά της Τουρκίας. Στα κατεχόμενα ένιωσα περισσότερο ελεύθερος και ορθόδοξος, αφού σε κάθε γωνιά βρίσκεται ένας άγιος και ένας μάρτυρας. Στα κατεχόμενα νιώθει κανείς άνθρωπος, πάσχει και δοξάζεται.

Θα συνεχίσουμε σε επόμενα άρθρα το οδοιπορικό μας στη νήσο των αγίων, αναφερόμενοι σε αγίους που κοσμούν το εορτολόγιο της Εκκλησίας της Κύπρου, γιατί θα αναφερθούμε στους βίους τους. Θα ήθελα να εκφράσω τις ευχαριστίες μου στον Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο, ακάματο εργάτη της Εκκλησίας, τόσο στην ελεύθερη όσο και στην κατεχόμενη Μητρόπολή του και λάτρη της εκκλησιαστικής παραδόσεως, για τις πνευματικές ευκαιρίες που μου χαρίζει. Τη γνωριμία μου με τους Κυπρίους αγίους, που είναι και δική σας γνωριμία.–

  • Προβολές: 1179

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance