Γερόντισσα Μακρίνα Μοναχή - Ιερεύς Σπυρίδων Κάκκος - Κώστας Καρακώστας - Βενιζέλος Σιμιανόπουλος

Γερόντισσα Μακρίνα Μοναχή

Γερόντισσα Μακρίνα ΜοναχήΕκοιμήθη πλήρης ημερών, σε ηλικία 90 ετών, η Μοναχή Μακρίνα, κατά κόσμον Ελένη Κομπούγια, κατά σάρκα αδελφή του Γέροντος Αρσενίου και Γερόντισσα του Ιερού Ησυχαστηρίου Παναγίας Γοργοεπηκόου.

Ήδη, στο προηγούμενο τεύχος γράψαμε για την κατ' ευχήν αλλαγήν στην ηγουμενία του Ησυχαστηρίου, λόγω της ασθένειας της αείμνηστης Γερόντισσας.

Να υπενθυμίσουμε, λοιπόν, ότι το 1948, όταν ο π. Αρσένιος ανέβηκε στο χωριό του, το Καταφύγιο, ως Ιερεύς, όπου ιερούργησε και κήρυξε, η αδελφή του Ελένη ζήτησε να τον ακολουθήση ως μοναχή.

Το 1955, μετά από μερικές μετακινήσεις, ο π. Αρσένιος εγκαταστάθηκε στην Ναύπακτο οριστικά. Το 1956, ήλθε και η αδελφή του κοντά του.

Όταν κοιμήθηκε ο Μητροπολίτης Ναυπακτίας Χριστοφόρος, εξελέγη Μητροπολίτης ο Δαμασκηνός, ο οποίος και τέλεσε την κουρά των πρώτων μοναζουσών (της Μακρίνας, της Χριστοφίλης, της Δαμασκηνής, της Διονυσίας και αργότερα της Φιλοθέης). Η Αδελφότητα εγκαταστάθηκε στο Ησυχαστήριο που κτιζόταν με χρήματα και προσωπική εργασία του π. Αρσενίου και που τότε αποτελείτο από το μικρό ναΐδριο και τα πρώτα Κελλιά.

Η μοναχή Μακρίνα Κομπούγια κατεστάθη Ηγουμένη της αδελφότητος και διηκόνησε από την θέση αυτή σχεδόν 45 έτη. Όπως λέγει ο π. Αρσένιος σ' αυτήν οφείλεται κατά κύριον λόγο η ύπαρξη της γυναικείας Αδελφότητος.

Πριν δύο περίπου έτη, όμως, προσεβλήθη από ζάχαρο, έχασε την όρασή της και παρέμεινε κατάκοιτη. Την περιποιόντουσαν με αγάπη όλες οι μοναχές, αλλά ιδιαιτέρως η αδελφή Δαμασκηνή, που δεν έφευγε από κοντά της.

Η Γερόντισσα έφυγε αθόρυβα το μεσημέρι της Τρίτης 17 Ιανουαρίου, ημέρα του Αγίου Αντωνίου του Μεγάλου, και η εξόδιος Ακολουθίας της εψάλη την επομένη, εορτή του Μεγάλου Αθανασίου. Την εξόδιο Ακολουθία ετέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας, ο οποίος κατά τον επικήδειο λόγο του αναφέρθηκε στην κεκοιμημένη, με την φράση της Αποκαλύψεως «μακάριοι οι νεκροί οι εν Κυρίω αποθνήσκοντες απ άρτι». Τόνισε τα χαρίσματά της, που ήταν η αοργησία της, η προσήνεια, η απλότητα, η σιωπή, η υπακοή, έφερε ως μάρτυρες της θεοφιλούς πολιτείας της όσους την γνώρισαν και την έζησαν, από τις μοναχές και τους προσκυνητές μέχρι τον Επίσκοπο, και εξέφρασε τον δίκαιο έπαινο της Εκκλησίας για την προσφορά της μέσω της μοναχικής της βιοτής.

Η Γερόντισσα ετάφη, κατά το μοναχικό τυπικό, στο κοιμητήριο της Μονής, δίπλα στην κατά σάρκα μητέρα της και κατά πνεύμα συμμονάστριά της, Θεοκτίστη, και την επίσης συμμονάστριά της Διονυσία.

Ας είναι αιωνία η μνήμη της και εμείς ας έχουμε την ευχή της.

Α.Κ.

Ιερεύς Σπυρίδων Κάκκος

Εκοιμήθη σε ηλικία 95 ετών ο Ιερεύς Σπυρίδων Κάκκος.

Ιερεύς Σπυρίδων ΚάκκοςΟ π. Σπυρίδων γεννήθηκε το 1912 στο χωριό Καλαβρούζα από τους γονείς Σταύρο και Σταυρούλα Κάκκου. Τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο του Αγραπιδόκαμπου και εργάσθηκε ως γεωργός. Το 1944 νυμφεύθηκε την Ελένη Αναγνωστοπούλου από την Ελατόβρυση Ναυπακτίας. Τον γάμο τους ευλόγησε ο αείμνηστος Ιερεύς Αθανάσιος Κάρμας. Απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον Σταύρο, τον Αντώνιο, τον Χρήστο και την Αναστασία. Φοίτησε στο Εκκλησιαστικό Φροντιστήριο Κορίνθου το 1952-1953. Χειροτονήθηκε Διάκονος στις 25-5-1952, στον Ιερό Ναό Αγίας Παρασκευής Ναυπάκτου, και Πρεσβύτερος μετά από τρεις ημέρες στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου Ναυπάκτου από τον αείμνηστο Μητροπολίτη Χριστοφόρο.

Τοποθετήθηκε Εφημέριος στην Ενορία Αγίου Νικολάου Γρηγορίου Ναυπακτίας, όπου υπηρέτησε ως το 1969.

Από το 1969 έως τις 30-11-1987 που συνταξιοδοτήθηκε, υπηρέτησε στην Ενορία Αγίου Γεωργίου Νεοκάστρου, εξυπηρετώντας και τις ανάγκες του Συνοικισμού Αγίου Θωμά. Στις 20-11-1984 χειροθετήθηκε Πνευματικός από τον Μητροπολίτη Ναυπάκτου Αλέξανδρο.

Κοιμήθηκε στις 10 Ιανουαρίου ε.ε.

Την εξόδιο ακολουθία ετέλεσε ο Σεβασμιώτατος κ. Ιερόθεος, ο οποίος μίλησε για τις αρετές του π. Σπυρίδωνος, για την ευλάβεια και την ευσέβειά του, για την ηθική ακεραιότητα, το λειτουργικό του ήθος και την αγάπη του στην Εκκλησία, για τις οποίες αρετές μαρτυρούν οι παλαιότεροι λαϊκοί και Ιερείς, όπως ο Γέροντας π. Αρσένιος, που τον εξομολογούσε και μαρτυρεί για την ευσέβειά του, οι οικείοι του που τον σέβονταν και τον αγαπούσαν και τον επένθησαν σαν να ήταν νέος. Αλλά και ο ίδιος ο Μητροπολίτης τον εγνώρισε σε μεγάλη ηλικία που εκκλησιαζόταν και κοινωνούσε ανελλιπώς στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος μέχρι και την τελευταία στην γη ονομαστική του εορτή, λίγες ημέρες πριν τον θάνατό του, όταν ήλθε πολύ καταβεβλημένος στον Ιερό Ναό για να εκκλησιαστή και να κοινωνήση.

Ευχόμαστε ο Θεός να τον αναπαύση.

Α.Κ.

Κώστας Καρακώστας

Εκοιμήθη λίγο μετά την είσοδο του νέου έτους ο Εκκλησιαστικός Επίτροπος του Αγίου Γεωργίου και Καθηγητής Κώστας Καρακώστας σε ηλικία 49 ετών. Ο αείμνηστος άφησε αγαθές αναμνήσεις ως οικογενειάρχης, Καθηγητής και Εκκλησιαστικός Επίτροπος. Την εξόδιο ακολουθία τέλεσε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος παρηγόρησε την οικογένειά του, την σύζυγο και τα τέσσερα παιδιά του, και μίλησε για την προσωπικότητά του. Στην εξόδιο ακολουθία συμμετείχαν οι ενορίτες, οι συνάδελφοί του και οι μαθητές του 3ου Γυμνασίου όπου εργαζόταν.–

Βενιζέλος Σιμιανόπουλος

Εκοιμήθη πλήρης ημερών, στις 14-12-2005, ο αγαπητός Ναυπάκτιος δικηγόρος, δημοσιογράφος και λογοτέχνης Βενιζέλος Σιμιανόπουλος.

Ο Β. Σιμιανόπουλος γεννήθηκε το 1913 και έλαβε το όνομα Βενιζέλος προς τιμήν του μεγάλου πολιτικού. Ήταν κατηρτισμένος στην επιστήμη του, στην συναναστροφή του πρόσχαρος και αγαπούσε υπερβολικά την Ναύπακτο, γι' αυτό και της χάρισε τα βιβλία του που μιλούν γι' αυτή. Επίσης σεβόταν τους θεσμούς και εξέφραζε την αγάπη του προς τον Μητροπολίτη.

Ως μνημόσυνο του αγαπητού συμπολίτη μας παραθέτουμε παραπλεύρως ένα κείμενό του με μερικές εκκλησιαστικές αναμνήσεις της Ναυπάκτου.–

Ιεροψάλτες του παληού Επάχτου

«Δύο ενορίες είχαμε στη Ναύπακτο εκείνη την εποχή. Την ενορία του Αη Δημήτρη, στην οποία υπαγόντουσαν οι Ναυπάκτιοι της μέσα γειτονιάς και του Αη Γιώργη στην οποία υπαγόντουσαν οι Ναυπάκτιοι της όξω γειτονιάς και του καινούργιου χωριού.

Ο Αη Στέφανος λειτουργούσε μόνο την τρίτη μέρα των Χριστουγέννων και του Πάσχα, η Αγία Παρασκευή ανήμερα στη χάρη της, ο Αη Λιας επίσης, και ο Αη Διονύσης δεν είχε ακόμα χτιστεί.

Στον Αη Δημήτρη είχαμε δύο ψαλτάδες. Το Θανάση το Νικολάου δεξιό, και τον Κώστα τον Κονταξή αριστερό. Ο Θανάσης ο Νικολάου, που εκτός των άλλων ήταν και δυναμικός άνθρωπος, αποτελούσε το βαρύ πυροβολικό στο ψάλσιμο, έχοντας βοηθούς του τα δυό του παιδιά, τον Κώστα, σήμερα ανώτερο αξιωματικό και τον Ηλία, τον αποβιώσαντα δυναμικό Μητροπολίτη Ελευθερούπολης, και ομάδα καλλίφωνων νέων της πόλης μας.

Αναπόσπαστος συνοδός στον «ίσο» ήταν κι ο μόνιμος κάτοχος του παραπλεύρως στασιδιού, ο παλιός καθηγητής Μήτσος Λαούρδας, που έπρεπε πάντοτε να συμμετέχει κι αυτός, διαβάζοντας σε ρυθμό απαγγελίας, τους Ψαλμούς του Δαβίδ.

Ο Θανάσης ο Νικολάου, εξαιρετικός άνθρωπος, απ’ τα Χώστια Θηβών, της περιοχής Δόμβραινας, έγινε περισσότερο Ναυπάκτιος, όταν έγινε εσώγαμπρος στον Έπαχτο. Δάσκαλος της Βυζαντινής μουσικής δεν δεχόνταν μύγα στο σπαθί του και πολλές φορές και στην ώρα ακόμη της λειτουργίας τα’ βαζε με το Μητροπολίτη Αμβρόσιο, αν αυτός τολμούσε να του κάνει καμιά υπόδειξη.

Ο Θανάσης ο Νικολάου ήταν περίφημος στη Βυζαντινή μουσική και πολλές φορές παρουσίαζε ωραιότατες μελωδικές εκπλήξεις, ιδιαίτερα στις ακολουθίες των Χαιρετισμών.

Ο Κώστας ο Κονταξής, αριστερός ψάλτης, μάλλον πρακτικός παρά θεωρητικός, όπως ο πρώτος, ακολουθούσε, όσο του ήταν δυνατό αυτόν, προσπαθώντας να βγάζει πέρα το μέρος του, όσο του ήταν δυνατό, ανώδυνα. Το «χαίρε νύμφη ανύμφευτε» και μάλιστα το τελευταίο έεεε προκαλούσε θυμηδία σαν επαναλαμβανόταν σε ρυθμό που θύμιζε βέλασμα προβάτου έεεεε!

Τακτικός στη θέση του πρωΐ η απόγιομα, ο Κώστας ο Κονταξής ήταν υπόδειγμα ήσυχου ανθρωπάκου. Ζούσε ήρεμα με τη γυναίκα του τη Σπυριδούλα, στον ισόγειο όροφο του σπιτιού των βουλευτών Φαρμάκη, κοντά στο παληό εργοστάσιο της ηλεκτρικής…»

(Βενιζέλου Σιμιανόπουλου «Ο Παλιός Έπαχτος»)

  • Προβολές: 2166

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance