Γεγονός καὶ Σχόλιο: Δημοσιογραφία εξ αποστάσεως

Είναι γνωστός ο Γιάννης Χατζηφώτης, ένας από τους πρωτεργάτες της εκκλησιαστικής Δημοσιογραφίας, που έχει και πολλές άλλες επιδόσεις στον γραπτό λόγο, όπως την λογοτεχνία, την ιστορία, την ταξιδιωτική περιγραφή, και την συγγραφή.

Τον θυμάμαι μια περίοδο που έδινε αγώνες για την ενημέρωση του λαού πάνω σε εκκλησιαστικά ζητήματα, και μαζί αγωνισθήκαμε σε πολλούς τομείς για την προβολή της ελληνορθοδόξου παραδόσεως. Ο ίδιος, πριν από λίγο καιρό, πέρασε από μια περιπέτεια της υγείας του -είναι κατά κάποιο τρόπο ένας «τραυματίας» του πολέμου της δημοσιογραφίας και ενημερώσεως- και γι’ αυτό ο λόγος του είναι αξιοπρόσεκτος.

Πρόσφατα διάβασα μια συνέντευξή του που αναφέρεται και σε ένα θέμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Πρόκειται για το πως βλέπει τα πράγματα που εκτυλίσσονται στον «χώρο» μας, τώρα που κατά κάποιο τρόπο έχει αποστασιοποιηθή από αυτά. Δύο σημεία θα υπογραμμισθούν από την συνεντευξή του αυτή, που αποκαλύπτουν, θα έλεγα, μια δημοσιογραφική άποψη εξ αποστάσεως, γι’ αυτό και είναι πνευματική.

Το πρώτο είναι ότι πολλά που λέγονται στον ρυθμό της επικαιρότητας είναι επιπόλαια και εύκολα ανατρέπονται. Λέγει: «Είναι φορές που παρακολουθώντας την επικαιρότητα, έχοντας και περισσότερο καιρό τώρα τελευταία, μένω κατάπληκτος από την ευχέρεια που παρατηρείται στη διατύπωση "θεωριών", στην έκδοση συμπερασμάτων, στη δημιουργία εντυπώσεων στα μέσα ενημερώσεως, που ανά πάσα στιγμή ανατρέπονται άρδην από άλλες ανάλογες ενέργειες αντιθέτων προς τα προηγούμενα συμφέροντα». Και πιο κάτω αναφέρεται στο «πέπλο της τεχνητής ασυναρτησίας και της αφόρητης ασχετοσύνης, που μαζί με την ημιμάθεια σκεπάζει τον ορίζοντα του σήμερα».

Το δεύτερο σημείο, που είναι και το σοβαρότερο, είναι ότι αισθάνεται πως η περιπέτεια της υγείας του του έδωσε την δυνατότητα να εξέλθη από αυτήν την κατάσταση και να δη τα πράγματα από μια άλλη προοπτική. Και ευχαριστεί τον Θεό γι αυτό. Λέγει: «Μερικές φορές σκέφτομαι πως ο Θεός με ελέησε με ένα γερό εγκεφαλικό για να βγω τελείως έξω από το χορό αυτό που θα ήμουν υποχρεωμένος να πάρω μέρος στην περίπτωση που θα ήμουν υγιής». Και πιο κάτω λέγει, με αφοπλιστική ειλικρίνεια και προσωπική εμπειρία: «Η περιπέτεια της υγείας μου με γλίτωσε από μεγαλύτερες περιπέτειες. Παράλληλα με έμαθε να ζυγίζω τα πράγματα αλλιώς… και προσεύχομαι. Μεγάλη η δύναμη της προσευχής». (Ορθόδοξη Κατάθεση Ιανουάριος 2006).

Δεν μπορεί κανείς να αρνηθή την προσφορά της καλής και θετικής δημοσιογραφίας και να μη συγκινηθή από το ότι πολλοί δημοσιογράφοι στην εκτέλεση του καθήκοντός τους υποβάλλονται σε πολλές και μεγάλες θυσίες, φθείρουν ακόμη και αυτήν την υγεία τους. Αλλά συγκινείται κανείς και από την ομολογία, σαν κι’ αυτή του Γιάννη Χατζηφώτη, ότι υπάρχει και μια άλλη αθέατη πλευρά των πραγμάτων που δίνει στον άνθρωπο νόημα ζωής. Όταν μάχεται κανείς στην πρώτη γραμμή του πυρός, δημοσιογραφεί δυναμικά, και όταν αποστασιοποιείται από αυτήν, για διαφόρους λόγους, στοχάζεται, φιλοσοφεί και προσεύχεται.

Η άποψη αυτή του δημοσιογράφου και εκκλησιαστικού ανδρός Γιάννη Χατζηφώτη έχει βαρύνουσα σημασία και μας παραδίδει μαθήματα φιλοσόφου ήθους και εκκλησιαστικής αγωγής. Μας δείχνει και το ποιόν της δημοσιογραφίας, αλλά και την αξία της φιλοσόφου και πνευματικής αντιμετωπίσεως των δυσκολιών της ζωής μας. Η φράση του «ο Θεός με ελέησε με ένα γερό εγκεφαλικό για να βγω τελείως έξω από τον χορό αυτό» και η άποψή του ότι κατάλαβε μέσα από την δοκιμασία αυτήν πολύ περισσότερο την δύναμη της προσευχής, είναι ομολογία πίστεως που αξίζει περισσότερο από πολλά άρθρα και πολλές συνεντεύξεις.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1719

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἱστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance