Επίσκεψη στην Βουλγαρία

Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Ένας ορθόδοξος, όταν επισκέπτεται ορθόδοξες χώρες και μάλιστα στα Βαλκάνια, με τις οποίες μας συνδέουν πολλά κοινά γνωρίσματα, έχει πολλά να παρατηρήση και να χαρή. Αυτό συνέβη και με την πρόσφατη επίσκεψή μου στην Βουλγαρία. Τις τέσσερεις ημέρες που παρέμεινα στην Βουλγαρία απέκτησα πάρα πολλές εμπειρίες, είδα ανθρώπους και επικοινώνησα μαζί τους και αισθάνθηκα ιδιαίτερη ευλογία από τον Θεό.

Στην συνέχεια, για την ενημέρωση των αναγνωστών της «Εκκλησιαστικής Παρέμβασης» θα καταγράψω μερικές από τις εντυπώσεις μου.

1. Πρόσκληση στο Συνέδριο

Ο Μητροπολίτης Βάρνας και Βελίκι Πρεσλάβας κ. Κύριλλος με προσκάλεσε να συμμετάσχω στο Διεθνές Ορθόδοξο Συνέδριο με τίτλο «Εβδομάδα του Ορθοδόξου Βιβλίου», το οποίο πραγματοποιείται κάθε χρόνο στην Βάρνα και εφέτος πραγματοποιήθηκε για όγδοη φορά. Το Συνέδριο έγινε μεταξύ 15-21 Μαΐου ε.ε.

Η Ιερά Μητρόπολη Βάρνας με την συνεργασία νέων Κληρικών και νέων φοιτητών και σπουδαστών διοργανώνει κάθε χρόνο την εβδομάδα του ορθοδόξου βιβλίου, κατά την οποία εκθέτει ορθόδοξα βιβλία που εκδόθηκαν στην βουλγαρική γλώσσα, τα οποία κυρίως μεταφράζονται από άλλες γλώσσες και με την ευκαιρία αυτή κάθε μέρα διοργανώνονται σεμινάρια, εκδηλώσεις και ομιλίες, με θέματα επίκαιρα για την κοινωνία και για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Στις εκδηλώσεις αυτές λαμβάνουν μέρος διάφοροι πνευματικοί δημιουργοί, επιστήμονες και θεολόγοι, από την Βουλγαρία και το Εξωτερικό.

Το θέμα της φετινής εκδήλωσης κατά την Εβδομάδα ορθοδόξου βιβλίου ήταν: «Η ορθόδοξη πνευματικότητα στον σύγχρονο κόσμο». Όπως φαίνεται στον τίτλο, δύο ήταν τα κύρια θέματα, ήτοι τι είναι η ορθόδοξη πνευματικότητα και πως μπορεί αυτή να επιδράση και να βιωθή στον σύγχρονο κόσμο.

Επίσκεψη στην ΒουλγαρίαΜε προσκάλεσαν ιδιαίτερα να ομιλήσω για το θέμα αυτό, διότι εκτός των άλλων, μεταφράσθηκαν πρόσφατα δύο βιβλία μου στην βουλγαρική γλώσσα, το ένα με τίτλο «Μια βραδιά στην έρημο του Αγίου Όρους» και το άλλο με τίτλο «Μικρά Είσοδος στην Ορόδοξη Πνευματικότητα». Επίσης έχει ήδη μεταφρασθή στην βουλγαρική γλώσσα το βιβλίο μου «Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία», το οποίο πρόκειται σε λίγο καιρό να τυπωθή και να κυκλοφορήση ευρύτατα, πράγμα το οποίο αναμένουν οι Βούλγαροι αδελφοί μας.

Θα πρέπη να σημειωθή ότι το όλο πρόγραμμα της «Εβδομάδας Ορθοδόξου Βιβλίου» είχε ενδιαφέροντα θέματα. Μια μικρή παρουσίαση θα δείξη το «πνεύμα» των διοργανωτών της.

Την Δευτέρα 15 Μαΐου έγινε η έναρξη της εβδομάδας στην Αίθουσα των Συνεδριών του Δήμου Βάρνας, όπου βέβαια γίνονταν και όλες οι εκδηλώσεις. Επίσης έγινε προβολή της επιστημονικής ιστοσελίδας (site) της Μητροπόλεως Βάρνας, καθώς επίσης και παρουσίαση σε ηλεκτρονική μορφή της εκδόσεως του Ευαγγελίου του Αποστόλου Μάρκου στην Βουλγαρική γλώσσα, μεταφρασμένο μάλιστα στην σύγχρονη γλώσσα. Επίσης κάθε βράδυ γινόταν προβολή του ηλεκτρονικού αυτού προϊόντος έξω από τον Ιερό Ναό, και την παρακολουθούσαν πολλοί άνθρωποι.

Την Τρίτη 16 Μαΐου έγινε η παρουσίαση εκ μέρους μου των δύο βιβλίων που εκδόθηκαν και του ενός που αναμένεται η έκδοσή του.

Την Τετάρτη 17 Μαΐου έγινε η παρουσίαση του τρίτου τεύχους του Περιοδικού της Μητροπόλεως με τίτλο «Συνάντηση» και αμέσως μετά πραγματοποιήθηκε η βασική ομιλία μου με τίτλο: «Η Ορθόδοξη Πνευματικότητα στον σύγχρονο κόσμο».

Την Πέμπτη 18 Μαΐου έγινε εισήγηση από τον Καθηγητή του Πανεπιστημίου Αγίου Κυρίλλου και Μεθοδίου δρ. Πλάμεν Παυλώφ με τίτλο: «Οι πρώτοι Βούλγαροι και Χριστιανισμός».

Την Παρασκευή 19 Μαΐου πραγματοποιήθηκε εισήγηση από τον Καθηγητή Μποζιντάρ (Θεόδωρος) Δημητρώφ, Διευθυντή του Κρατικού Ιστορικού Μουσείου της Σόφιας με τίτλο: «Ο Χριστιανισμός στην αρχική του φάση στην Βουλγαρία».

Επίσης την ίδια μέρα έγινε παρουσίαση του βιβλίου της Ρωσίδος συγγραφέως Ιουλίας Βοζνεσένσκαγια με τίτλο: «Οι περιπέτειές μου μετά θάνατον».

Από την παράθεση του προγράμματος της Εβδομάδος φαίνεται η ποικιλία των θεμάτων, αλλά και το «πνεύμα» των διοργανωτών.

2. Η μετάβασή μου στην Βουλγαρία

Στο αεροδρόμιο της Σόφιας με ανέμενε ο Μητροπολίτης Βάρνας κ. Κύριλλος με πολύ μεγάλη αγάπη. Στο κενό χρόνου που είχαμε στην διάθεσή μας μέχρι να έλθη η ώρα της πτήσεως για την Βάρνα, επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, που βρίσκεται πλησίον του αεροδρομίου και οι αδελφές έδειξαν ιδιαίτερη αγάπη και σεβασμό.

Στην Βάρνα φιλοξενηθήκαμε σε ένα από καλύτερα ξενοδοχεία της πόλεως, σε μια περιοχή που θεωρείται θέρετρο και μάλιστα την φιλοξενία ανέλαβε ο ίδιος ο ιδιοκτήτης του ξενοδοχείου, ζωντανό μέλος της Ενορίας της πόλεως, ο οποίος, μαζί με την σύζυγό του, ενδιαφερόταν για όλα.

Η Βάρνα είναι αρχαία ελληνική πόλη, κτίσθηκε το πρώτο μισό του έκτου αιώνος π.Χ. από αποίκους της Μιλήτου, στον όρμο της Μαύρης Θάλασσας, όπου κατοικούσε η θρακική φυλή των Κροβύζων. Αρχικά ονομαζόταν Οδησσός και ήταν αφιερωμένη από τους ιδρυτάς της στον Οδυσσέα. Όταν στο τέλος του 7ου αιώνος μ.Χ. κυριεύθηκε από τους Βουλγάρους μετονομάσθηκε σε Βάρνα, αγνώστου ετυμολογίας. Η περιοχή της Βάρνας ήταν χώρος συνεχών συγκρούσεων μεταξύ Τούρκων και Ρώσων. Η ακμή του ελληνικού στοιχείου έγινε μετά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, με ελληνικά σχολεία και τότε η ελληνική γλώσσα εξαπλώθηκε ακόμη και μεταξύ του αυτόχθονου στοιχείου, των λεγομένων Γκαγκαούζων, στους οποίους είχε επιβληθή η τουρκική γλώσσα. Το 1949 η πόλη μετονομάσθηκε σε Στάλιν, αλλά το 1956 στην περίοδο της αποστασιοποιήσεως η εκτελεστική Επιτροπή της πόλεως κατήργησε την ονομασία Στάλιν και επανέφερε την ονομασία Βάρνα. Σήμερα η πόλη αριθμεί περίπου 450.000 κατοίκους, ζουν ακόμη μερικοί Έλληνες εκεί και η όλη συγκρότησή της έχει μια ανθρώπινη ζεστασιά.

Για την ιστορία να αναφερθή ότι την περιοχή αυτή εποίμανε ο Ιωακείμ Δημητριάδης, εκλεγείς Μητροπολίτης Βάρνης το 1864, όπου παρέμεινε δέκα έτη, και το 1874 εξελέγη Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης. Στην συνέχεια, το 1878, εξελέγη Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως ως Ιωακείμ Γ . Επίσης, στην Βάρνα γεννήθηκε ο αείμνηστος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης το 1882, ο οποίος ανήγειρε το Μητροπολιτικό Μέγαρο στο Μεσολόγγι και για ένα χρονικό διάστημα εποίμανε και την επαρχία Ναυπακτίας.

Οι Ιεροί Ναοί της πόλεως έχουν έντονη την επίδραση από την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία – Βυζάντιο και πολλές παλαιές εικόνες χαρακτηρίζονται με ελληνικά γράμματα και έχουν την βυζαντινή τεχνοτροπία. Τα περίχωρα της πόλεως είναι φαντασμαγορικά, ιδιαίτερη δε εντύπωση μας έκανε η περιοχή της Καλιάκρας (καλή άκρη), που μας υπενθυμίζει εν σμικρογραφία την χερσόνησο του Αγίου Όρους. Παλαιότερα η Καλιάκρα ήταν κέντρο μοναχικό και υπενθυμίζει τρόπον τινά την έρημο του Αγίου Όρους.

Η πόλη της Βάρνας είναι πανέμορφη και πολύ ανθρώπινη.

3. Η συμμετοχή μου στην Εβδομάδα Ορθοδόξου Βιβλίου

Σύμφωνα με το πρόγραμμα των διοργανωτών είχα στην διάθεσή μου δύο απογεύματα για εισηγήσεις και συζητήσεις με τους παρευρισκομένους. Οι εκδηλώσεις αυτές έγιναν στην πολύ ωραία επίσημη Αίθουσα συνεδριάσεων του Δήμου Βάρνας.

Η πρώτη εισήγηση αναφερόταν στην παρουσίαση των τριών βιβλίων μου που μεταφράσθηκαν στην βουλγαρική γλώσσα, ήτοι «Μια βραδιά στην έρημο του Αγίου Όρους», που εκδόθηκε από την Ιερά Μονή Ζωγράφου Αγίου Όρους, «Ορθόδοξη πνευματικότητα» και «Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία».

Προλόγισε την εκδήλωση ο Καθηγητής της Δογματικής στο Πανεπιστήμιο του Τυρνόβου κ. Μάριαν Στογιαντίνοφ, ο οποίος και μετέφρασε το βιβλίο στην βουλγαρική γλώσσα «Μικρά Είσοδος στην Ορθόδοξη Πνευματικότητα». Είπε χαρακτηριστικά ότι όταν διάβασε το βιβλίο αυτό στην ελληνική γλώσσα του ανοίχθηκαν καινούριοι ορίζοντες και είδε το βάθος της ορθοδόξου θεολογίας, που κινείται πέρα από την ορολογία και παρουσιάζει την κοινωνία του ανθρώπου με τον Θεό. Επίσης ανέφερε ότι ήταν το πρώτο βιβλίο το οποίο διάβαζε προκειμένου να μάθη την ελληνική γλώσσα. Επίσης τόνισε ότι το βιβλίο αυτό, καθώς και το άλλο, «Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία», το οποίο μετέφρασε ο ίδιος και πρόκειται να κυκλοφορήση σύντομα, μας βοηθούν να καταλάβουμε τι είναι πνευματική ζωή και εξέφρασε την χαρά του που ενώ ασχολείτο πολλά χρόνια με τα δύο αυτά βιβλία, τώρα γνώρισε προσωπικά και τον συγγραφέα του.

Στην εισήγησή μου έκανα λόγο για το πως έφθασα στο σημείο να γράφω βιβλία που αναλύουν την ορθόδοξη πνευματικότητα, ότι δηλαδή αυτό ήταν καρπός προσωπικής μου αναζήτησης, αλλά και καρπός προσπαθείας μου να βρω τον τρόπο για την ορθόδοξη ποιμαντική καθοδήγηση των Χριστιανών. Έκανα ιδαίτερη αναφορά για το Άγιον Όρος και το μυστικό παλμό του Αγίου Όρους που είναι η νοερά προσευχή, επίσης μίλησα για την ουσία της Ορθοδόξου Εκκλησίας και Θεολογίας, όπως επίσης ανέπτυξα το θέμα της ησυχαστικής παραδόσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας, την οποία μπορούμε να ονομάσουμε ορθόδοξη ψυχοθεραπεία.

Οι απόψεις αυτές δημιούργησαν έντονη συζήτηση. Τα ερωτήματα ήταν καίρια και σημαντικά. Θα αναφέρω μερικές από τις ερωτήσεις που μου ετέθησαν.

–Μου άρεσε η άποψη ότι η Εκκλησία είναι Πνευματικό νοσοκομείο. Αυτή είναι η ελπίδα μας. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα γι αυτό;

–Να μας αναπτύξετε περισσότερο τι είναι ο δαιμονισμός και πως μπορεί να απελευθερωθή ο άνθρωπος.

–Θα θέλαμε να μας αναφέρετε μερικά παραδείγματα από την ζωή των Πατέρων του Αγίου Όρους.

–Ποιά είναι η σχέση μεταξύ ψυχολογίας, ψυχιατρικής, και πνευματικής ζωής.

–Πως πρέπει να αντιμετωπίσουμε τους προτεστάντες που γίνονται ορθόδοξοι, αλλά στην πραγματικότητα διατηρούν ακόμη μερικές προτεσταντικές απόψεις και δημιουργούν προβλήματα στην Εκκλησία;

–Πως συνδέεται η βάπτιση με την κάθαρση;

–Στην χώρα μας περάσαμε μια περίοδο διωγμού της Εκκλησίας από τους αθέους κομμουνιστές. Πως μπορούμε όμως να ξεπεράσουμε το πρόβλημα όταν τους συναντούμε στην κοινωνική μας ζωή; Τι γίνεται στην Ελλάδα στο θέμα αυτό;

–Πως θα μάθουν οι Ιερείς να θεραπεύουν τους ανθρώπους;

Όπως γίνεται αντιληπτό τα ερωτήματα ήταν καίρια και βασικά. Απαντώντας προσπαθούσα και να ενημερώσω, αλλά και να καθοδηγήσω πνευματικά, ήτοι να θεραπεύσω μερικές πληγές. Δεν είναι δυνατόν να εκφράσω εγώ τουλάχιστον τις εντυπώσεις των ακροατών, αλλά απλώς να καταθέσω τρεις γνώμες που μου ετέθησαν. Ένας γιατρός που είχε σπουδάσει στο εξωτερικό μου είπε ότι πρώτη φορά άκουγε τόσο ισορροπημένες απόψεις γύρω από την ψυχολογία, τον σατανισμό και την θεολογία. Και κάποιος πρώην προτεστάντης μου είπε ότι τον εντυπωσίασαν τα όσα άκουσε.

Η όλη εκδήλωση κράτησε τρεις ώρες περίπου.

Η δεύτερη εισήγηση που ήταν το κεντρικό θέμα είχε τίτλο «Η Εκκλησιαστική-πνευματική ζωή στον σύγχρονο κόσμο», περιελάμβανε πέντε σημεία, ήτοι 1. Ορισμός της Ορθοδόξου Πνευματικότητος, 2. Ο σύγχρονος κόσμος, 3. Η Εκκλησία Σώμα Χριστού και Κοινωνία Θεώσεως, 4. Η Εκκλησιαστική ποιμαντική Διακονία, και 5. Κοινή πνευματική και πολιτιστική παράδοση στα Βαλκάνια. (Η περίληψη της εισηγήσεως δημοσιεύεται στις σελίδες 12-13 του παρόντος).

Στην Αίθουσα των Συνεδριών του Δήμου Βάρνας ήταν παρόντες περίπου τετρακόσια (400) άνθρωποι, η πλειονότητα ήταν νέοι κάτω των τριάντα (30) ετών.

Η ανάπτυξη του θέματος αυτού δημιούργησε ερωτήματα και έντονη συζήτηση. Θα παραθέσω τα κυριότερα ερωτήματα τα οποία μου ετέθησαν.

–Στην Βουλγαρία πλημμυρίσαμε από αιρέσεις και σχίσματα. Πως θα τα αντιμετωπίσουμε; Τι κάνετε στην Ελλάδα;

–Μιλήσατε για αρρώστους, θεραπευομένους και θεραπευθέντες. Πως νοείται ότι οι άγιοι είναι θεραπευθέντες;

–Υπάρχει ένα πρόβλημα που λέγεται «ανύπαντρες γυναίκες με εξώγαμα παιδιά». Συνήθως η κοινωνία τις καταδικάζει. Ποιά είναι η άποψη της Εκκλησίας.

–Μας μιλήσατε για ορθόδοξη πνευματικότητα, αλλ' όμως στην Ελλάδα υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν εμάς τους Βουλγάρους ως εχθρούς. Ποιά είναι η άποψή σας;

–Πως μπορεί να γίνη ώστε η Εκκλησία να ασκή και διοίκηση, αλλά ταυτόχρονα να θεολογή;

–Να μας πήτε μερικά πρακτικά πράγματα για την προσευχή και για το πως θα πολεμήσουμε τα πάθη.

–Ποιά είναι η διαφορά μεταξύ πραγματικής ταπείνωσης και ταπεινολογίας η περί βλακείας;

–Με ποιό τρόπο διδάσκονται στην Ελλάδα τα Θρησκευτικά στο σχολείο;

–Τι σημαίνει η προσευχή που λέμε στον Θεό «ελέησον ημάς»;

Η συζήτηση ήταν πολύ καθοριστική. Για τρισήμιση ώρες όλο το ακροατήριο παρέμενε ακίνητο στην θέση του και παρακολουθούσε με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον. Θα πρέπη να σημειωθή ότι ο συντονιστής της συζήτησης παρεκάλεσε να μην απαντήσω το ερώτημα ότι εμείς οι Έλληνες μισούμε τους Βουλγάρους, αλλά εγώ έδωσα πλήρη απάντηση, με αποτέλεσμα να χειροκροτήση όλο το ακροατήριο, και αυτό το έκανε και σε άλλες απαντήσεις. Στο τέλος σχηματίσθηκε μια μεγάλη «ουρά» για να τους υπογράψω τα βιβλία τα οποία είχαν αγοράσει και να λάβουν την ευλογία του Θεού.

Ιδιαίτερη εντύπωση τους προκάλεσε όταν ανέφερα το τι είπε ο άγιος Σάββας, ιδρυτής της Ορθοδόξου Σερβικής Εκκλησίας, ο οποίος έζησε από το 1169 έως το 1235:

«Στην αρχή είχαμε σαστίσει. Η Ανατολή μας θεωρούσε ότι ανήκουμε στην Δύση, ενώ η Δύση μας κατέτασσε στην Ανατολή. Μέσα στην σύγχυση αυτή των ιδεών μερικοί από εμάς εκτίμησαν λανθασμένα την θέση μας και ισχυρίζονταν μεγαλοφώνως ότι δεν ανήκουμε σε καμμία πλευρά. Ενώ από τους υπόλοιπους μερικοί έλεγαν ότι ανήκουμε αποκλειστικά στην μία πλευρά και οι άλλοι στην αντίθετη. Εγώ ωστόσο λέγω ότι η Μοίρα μας έταξε να είμαστε για την Δύση η Ανατολή και για την Ανατολή η Δύση και να αναγνωρίζουμε πάνω από τις κεφαλές μας μόνον την επουράνιο Ιερουσαλήμ και εδώ στην γη κανέναν».

4. Άλλες συναντήσεις

Όσοι συμμετέχουν πολλές φορές σε Συνέδρια γνωρίζουν ότι πολύ μεγάλη εργασία δεν γίνεται τόσο κατά την διάρκεια των εισηγήσεων, όσο προ, μετά και κατά τα διαλείμματα του Συνεδρίου. Το ίδιο ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση που αναφερόμαστε.

Οι διοργανωτές της Εβδομάδος προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την παρουσία μου και για άλλες εκδηλώσεις. Έτσι μπορώ να σημειώσω τρεις άλλες επικοινωνίες τις οποίες είχα.

Η πρώτη ήταν ότι κλήθηκα να συμμετάσχω σε συζήτηση στην πρωϊνή ζώνη σε τηλεοπτικό σταθμό της πόλεως που έχει πανεθνική εμβέλεια. Η δημοσιογράφος με πολύ ευγενικό τρόπο μου υπέβαλε διάφορες ερωτήσεις, όπως τι είναι η Ορθόδοξη Ψυχοθεραπεία και πως θεραπεύει η Εκκλησία, ποιό είναι το περιεχόμενο των βιβλίων μου που μεταφράσθηκαν στην βουλγαρική γλώσσα, τι μπορεί να προσφέρη η Ορθόδοξη Εκκλησία στους συγχρόνους νέους, ποιά είναι η αποστολή των ανθρώπων στην κοινωνία, με ποιό συγκεκριμένο τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε τις οικογένειες που διέρχονται κρίση κλπ.

Επίσκεψη στην ΒουλγαρίαΗ δεύτερη εκδήλωση ήταν ότι οι διοργανωτές είχαν κανονίσει συνέντευξη τύπου με τους δημοσιογράφους της πόλεως. Η συνέντευξη δόθηκε στο προαύλιο του Ιερού Ναού των Αγίων Αρχαγγέλων Μιχαήλ και Γαβριήλ, στον οποίο Ναό λειτουργεί και κέντρο αποτοξίνωσης νέων από τα ναρκωτικά με πολύ σημαντικά αποτελέσματα. Δηλαδή, παραμένουν περίπου δέκα νέοι, βοηθούνται από τους Κληρικούς και ειδικούς ψυχοθεραπευτές, καθώς επίσης οι Κληρικοί τους βρίσκουν εργασίες για να αυτοεξυπηρετούνται. Εκεί λειτουργεί και το πνευματικό κέντρο της Ενορίας. Πρόκειται για εκκλησιατικό χώρο, τον οποίο οι Κομμουνιστές είχαν μετατρέψει σε Μουσείο και τώρα το επέστρεψαν.

Στην συνέντευξη Τύπου παρευρίσκονταν δημοσιογράφοι δύο Ραδιοφωνικών Σταθμών, ο ένας ήταν ο κρατικός Ρ/Σ της Βάρνας και ο άλλος ο Ρ/Σ της Σόφιας. Επίσης, ήταν και δημοσιογράφοι από τρεις μεγάλες Εφημερίδες της πόλεως εκ των οποίων μία κυκλοφορεί σε όλη την Βουλγαρία. Επίσης στην συνέντευξη παρευρέθηκαν πολλοί Χριστιανοί. Τα ερωτήματα που μου ετέθησαν ήταν τα ακόλουθα:

–Ποιός είναι ο ρόλος της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο.

–Ποιά είναι η ουσία και ο σκοπός της Ορθοδόξου Ψυχοθεραπείας.

–Ποιά είναι η διαφορά μεταξύ θρησκείας και Εκκλησίας;

–Δεδομένου ότι η οικογένεια διέρχεται μεγάλη κρίση, πως αντιμετωπίζει η Εκκλησία την κρίση αυτή;

–Στην Χώρα μας περάσαμε από μια περίοδο μεγάλου διωγμού. Εσείς στην Ελλάδα δεχθήκατε διωγμό;

–Με ποιόν τρόπο διδάσκεται στα σχολεία σας η Αγία Γραφή.

–Πως αντιμετωπίζετε στην Ελλάδα τις αιρέσεις;

–Πως θα βοηθήση η Ορθόδοξη Εκκλησία την Ευρώπη, η μήπως η είσοδος της χώρας μας στην Ευρώπη θα δημιουργήση πρόβλημα στην Ορθόδοξη Εκκλησία;

–Ποιά είναι η άποψή σας για την παγκοσμιοποίηση;

Η τρίτη δυνατότητα επικοινωνίας έξω από το Συνέδριο ήταν κατά την διάρκεια των επισήμων γευμάτων. Κάθε μεσημέρι και κάθε βράδυ είχαν κανονίσει να είναι διάφοροι συνδαιτημόνες, οι οποίοι έθεταν έτσι διάφορα ερωτήματα, οπότε γινόταν σημαντική συζήτηση. Για παράδειγμα. Κατά την διάρκεια των γευμάτων συζητήσαμε τα εξής θέματα: για την θεολογία του γάμου, τα τελώνια, τις μεταθανάτιες εμπειρίες, τον χωρισμό Εκκλησίας - Πολιτείας, τον Παράδεισο και την Κόλαση, τις αιρέσεις και την Ευρωπαϊκή Ένωση, την σχέση μεταξύ θεολογίας και ποιμαντικής κλπ.

5. Προσωπικές μου εντυπώσεις

Η επικοινωνία μου με την Εκκλησία της Βουλγαρίας και ιδιαιτέρως με τους Χριστιανούς και μάλιστα με τους νέους της Ιεράς Μητροπόλεως Βάρνας, μου έδωσαν την δυνατότητα να σχηματίσω μερικές εντυπώσεις, τις οποίες καταγράφω με συντομία στην συνέχεια.

α) Η Εκκλησία της Βουλγαρίας βγήκε από μια περίοδο διωγμού και προσπαθεί με διαφόρους τρόπους να ανασυγκροτηθή.

Μέσα σε αυτήν την προοπτική πρέπει να ενταχθή η ανακαίνιση των Ιερών Μονών, η επιστροφή από το Κράτος των Ιερών Ναών που είχε καταλάβει, όπως π.χ. ο Ιερός Ναός του Αγίου Αθανασίου που λειτουργούσε ως μουσείο τέχνης και τώρα λειτουργεί ως ενοριακός Ναός, με Εφημέριο έναν νέο Ιερέα πολύ δραστήριο και με σύγχρονες απόψεις στην προσφορά της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον κόσμο.

Επίσης, εκδίδονται διάφορα βιβλία, κυρίως από άλλες Ορθόδοξες χώρες, περισσότερο από την Ελλάδα, με σκοπό να προβάλλουν την ορθόδοξη παράδοση.

Οι νέοι Ιερείς διοργανώνουν τακτικά συναντήσεις νέων ανθρώπων και προσπαθούν να έλθουν σε μια επικοινωνία με τους μεσήλικες. Μου είπαν ότι στην Εκκλησία έρχονται κυρίως νέοι και γέροντες στην ηλικία. Έχει χαθή η μέση γενιά, η οποία πέρασε μέσα από την περίοδο της αθεΐας, δηλαδή ενώ έπεσε το κομμουνιστικό καθεστώς, παρέμεινε η αθεΐα. Το γεγονός είναι ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων που εκκλησιάζονται είναι νέοι.

Ακόμη, γίνεται προσπάθεια διοργανώσεως της ενοριακής ζωής και της προσφοράς της Εκκλησίας στην κοινωνία και στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειες και οι νέοι.

β) Επιδιώκεται η στενή επικοινωνία των νέων από όλες τις χώρες των Βαλκανίων και σε αυτό συντελούν και οι διοργανώσεις διαφόρων εκδηλώσεων όπως αυτή που έγινε στην Βουλγαρία. Στις συναντήσεις αυτές συμμετέχουν νέοι από όλα τα Βαλκανικά Κράτη. Την Εβδομάδα αυτή στην Βουλγαρία ήταν νέοι και από τα Σκόπια. Ένας από αυτούς μου είπε: «Αισθανόμαστε πολύ μεγάλο πόνο στην καρδιά μας, επειδή η Εκκλησία των Σκοπίων βρίσκεται σε σχισματική κατάσταση και επειδή υπάρχουν αυτά τα προβλήματα με την Ελλάδα. Εμείς πάντως σας αγαπούμε και διαβάζουμε πολύ τα βιβλία σας και ευχόμαστε να λυθούν τα προβλήματα». Σημαντικό ρόλο σε αυτήν την συναδέλφωση και επικοινωνία των νέων παίζει η «Διαβαλκανική Ομοσπονδία Ορθοδόξων Νεολαιών», της οποίας αυτήν την περίοδο πρόεδρος είναι ο Βούλγαρος Καθηγητής Μάριαν Στογιαντίνοφ.

Υπάρχουν πολλοί νέοι στις Βαλκανικές Χώρες που μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, γιατί θέλουν να έχουν άμεση επικοινωνία με τις πηγές και την διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας. Επίσης, στα Πανεπιστήμια υπάρχουν έδρες διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας. Εδώ θα πρέπη να μνημονεύσω την κ. Ραντοσλάβα (Χαρούλα) Νέϊκοβα-Κονιδάρη που διδάσκει ελληνική γλώσσα στο Πανεπιστήμιο του Τυρνόβου και η οποία έκανε με μεγάλη υπομονή, ικανότητα και γνώση την μετάφραση των ομιλιών μου στην βουλγαρική γλώσσα.

γ) Οι Βαλκάνιοι Ορθόδοξοι ενδιαφέρονται πάρα πολύ να μάθουν τις εμπειρίες της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος στον θεολογικό, ποιμανικό και κοινωνικό τομέα. Μεταφράζονται θεολογικά βιβλία από την ελληνική γλώσσα, γιατί έτσι πιστεύουν ότι θα αποκτήσουν βαθύτερη αίσθηση της ορθοδόξου πνευματικής ζωής. Μάλιστα μου είπαν ότι έχουν διαπιστώσει ότι οι Έλληνες Ορθόδοξοι Κληρικοί και Θεολόγοι εκφράζουν στα έργα τους βαθειά θεολογική σκέψη και πνευματικότητα. Αυτό οφείλεται στο ότι έχουν την δυνατότητα να επικοινωνούν απευθείας με τα κείμενα των Πατέρων που εγράφησαν στην ελληνική γλώσσα και κυρίως στο ότι έχουν την δυνατότητα να έρχωνται σε άμεση επαφή με το Άγιον Όρος, όπου υπάρχουν μοναχοί που βιώνουν την ζωντανή θεολογία.

δ) Αυτήν την εποχή τους Χριστιανούς της Βουλγαρίας τους απασχολεί η είσοδος της χώρας τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Έχει προσδιορισθή, στην επόμενη χρονιά, η ένταξη της χώρας τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Βεβαίως με την άρνηση των Γάλλων και Ολλανδών να ψηφίσουν την Ευρωπαϊκή Συνθήκη, δημιουργούνται διάφορα προβλήματα, αλλ' όμως τους απασχολεί έντονα μήπως αυτή η ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση βλάψει την εκκλησιαστική παράδοση του τόπου τους, λόγω της διεισδύσεως στην χώρα τους των αιρέσεων. Στον τομέα αυτό ζητούν και την συμπαράσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ελλάδος, η οποία έχει μεγάλη πείρα στο θέμα αυτό.

Βέβαια πρέπει να σημειωθή ότι αυτήν την περίοδο οι Βαλκανικές χώρες και ιδίως η Βουλγαρία αντιμετωπίζει τρεις βασικούς πειρασμούς που προέρχονται από την Ουνία και την ποικίλη επίδραση της Καθολικής Εκκλησίας, από τους μουσουλμάνους και από τις διάφορες αιρέσεις και σέκτες. Πρέπει να σημειωθή ότι το 10% περίπου των Βουλγάρων είναι μουσουλμάνοι, και πολλοί από αυτούς τουρκικής καταγωγής.

Τα κοινωνικά προβλήματα είναι μεγάλα και η οικονομική κατάσταση βρίσκεται σε ανοδική πορεία, αλλά υπάρχουν προβλήματα. Σε μια εκδήλωση του Συνεδρίου ανακοινώθηκε ότι στις 1.000 γεννήσεις παιδιών στην Βουλγαρία, αντιστοιχούν 1.300 εκτρώσεις, δηλαδή οι εκτρώσεις υπερβαίνουν κατά πολύ τις γεννήσεις. Γι' αυτό στο περιοδικό της Εκκλησίας εξαναγκάσθηκαν να δημοσιεύουν φωτογραφικό υλικό από εκτρώσεις, πως τεμαχίζονται και δηλητηριάζονται τα έμβρυα, που προκαλεί τρόμο και βαθύτατη οδύνη.

Στην προσπάθεια ανασυγκροτήσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Βουλγαρίας, απ' ο,τι έχω παρατηρήσει, σημαντικό ρόλο παίζουν οι νέοι, οι οποίοι καθοδηγούνται και οδηγούνται από νέους Κληρικούς με ορθόδοξες ανησυχίες και ορθόδοξη εκκλησιαστική κατεύθυνση.

Παρά το γεμάτο πρόγραμμα της επισκοπικής μου διακονίας, η επικοινωνία και οι συναντήσεις με Χριστιανούς άλλων Κρατών βοηθά για να καταλάβουμε ότι δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο αυτόν, ότι πέρα από την βιολογική και εθνική συγγένεια, υπάρχει και μια άλλη πνευματική συγγένεια, την οποία αποκτούμε με το βάπτισμα, την θεία Ευχαριστία και γενικότερα με την ορθόδοξη Εκκλησιαστική ζωή. Πρέπει να αισθανόμαστε ότι ανήκουμε σε μια πνευματική οικογένεια που κινείται πέρα και πάνω από τις βιολογικές, κοινωνικές και εθνικές οικογένειες. Ο ορθόδοξος ησυχασμός μπορεί να μας βοηθήση να υπερβούμε τους εθνοφυλετισμούς, χωρίς να παραβλέπουμε τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις επιδιώξεις των διαφόρων εξουσιών.

Νομίζω εμείς οι Κληρικοί, όταν επικοινωνούμε με ορθόδοξους Χριστιανούς που ανήκουν σε άλλες χώρες, θα πρέπη να διακρινόμαστε από ένα πνεύμα αγάπης, φιλαδελφείας, τρυφερότητας, να αποδεσμευόμαστε από εθνικοφυλετισμούς και περιορισμένες παραδόσεις, χωρίς να παραβλέπουμε τα διάφορα προβλήματα που υπάρχουν, και κυρίως να προσφέρουμε όλο το πνεύμα της Ορθοδόξου Εκκλησίας που εκφράζεται μέσα από την ζωή και την διδασκαλία των θεουμένων αγίων μας. Επίσης θα πρέπη να διακατεχόμαστε από ένα πνεύμα πληρότητας, χωρίς φανατισμούς και αποβάλλοντας διαφόρους φόβους και ανασφάλειες. Η Ορθόδοξη πίστη είναι τόσο δυνατή, που δεν φοβάται τίποτε, αλλά γονιμοποιεί κάθε στοιχείο και κάθε παράδοση που προσφέρεται για πληρότητα.

Δοξάζω τον Θεό για την νέα αυτή ευκαιρία την οποία μου χάρισε.–

  • Προβολές: 1292

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἱστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance