Εκκλησιαστικός πουριτανισμός και μεσσιανισμός

Πρόσφατα ένας δημοσιογράφος που ασχολείται με εκκλησιαστικά θέματα, και κυρίως αναλίσκεται με την λεγομένη “δελφινολογία” για τον Αρχιεπισκοπικό θρόνο, έγραψε για δύο τάσεις - ομάδες που έχουν δημιουργηθή στην Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος σχετικά με την εκλογή μελλοντικού Αρχιεπισκόπου. Μεταξύ των άλλων έγραψε και τα εξής:

“Ως προς την Ιεραρχία, σήμερα έχουν διαμορφωθεί δυο σαφείς τάσεις. Η μία, που αποτελεί και την πλειοψηφία, θέλει την Εκκλησία να είναι παρούσα στις εξελίξεις που αφορούν στο Γένος και να προσφέρει γενικότερα στον άνθρωπο του 21ου αιώνα στο σωτηριολογικό μήνυμά της (SIC). Η άλλη αποτελείται από τους ιεράρχες εκείνους που δηλώνουν και είναι ευχαριστημένοι από την σημερινή κατάσταση, που είναι “βολεμένοι” και επιδιώκουν με κάθε τρόπο να μην αλλάξει τίποτε και με το νέο Αρχιεπίσκοπο”.

Είναι πολύ σημαντικό να υπογραμμισθή ότι στην λεγομένη δεύτερη ομάδα συγκαταλέγει τους Ιεράρχες εκείνους που υποστηρίζονται από Κληρικούς και λαϊκούς που κατέχουν σήμερα εκκλησιαστικές θέσεις, καθώς επίσης και από “ισχυρότατους οικονομικούς παράγοντες” και από “εκδότες, πολιτικούς και δημοσιογράφους”. Όλοι αυτοί επιδιώκουν να έχουν στο “χέρι” τους το νέο Αρχιεπίσκοπο.

Θεωρώ τις απόψεις αυτές πολύ επικίνδυνες για την υπόσταση του εκκλησιαστικού οργανισμού, γιατί εκτός των άλλων εισάγουν έναν πουριτανισμό μέσα στην Εκκλησία. Όταν χωρίζουν τους Αρχιερείς σε ομάδες με σαφείς διακρίσεις, όταν σε κάθε ομάδα αποδίδουν χαρακτηρισμούς επιπόλαιους, τότε πράγματι εισάγεται ένας πουριτανισμός, αφού μία ομάδα θεωρείται ως η καλή ενώ η άλλη ως η κακή. Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι Αρχιερείς που συγκαταλέγονται στην μια από τις δυο ομάδες της Ιεραρχίας, κατά τον αρθογράφο, είναι προδότες της ευθύνης που έχουν αναλάβει και δεν ενδιαφέρονται για την προσφορά της Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο. Δεν μπορώ να διανοηθώ τέτοιες αυθαίρετες απολυτοποιήσεις του τύπου άσπρο - μαύρο.

Πέρα από το ότι πρόκειται για πουριτανική αντίληψη που συνιστά μία οργανωσιακή νοοτροπία, συγχρόνως είναι και επιπόλαια διάκριση, όπως μπορεί να φανή σε ένα ερώτημα: Γιατί ο αρθρογράφος αποκλείει το γεγονός να συνεργάζεται η λεγομένη πρώτη ομάδα με οικονομικούς παράγοντες, με δημοσιογραφικά συγκροτήματα και να χρησιμοποιή κοσμικές αντιλήψεις επικρατήσεως, και γιατί πάλι απολυτοποιεί τα πράγματα όταν θεωρή ότι στην λεγομένη δεύτερη ομάδα, δεν υπάρχουν υγιή στοιχεία που βλέπουν τα πράγματα με φόβο Θεού και υπευθυνότητα; Τέτοιες αυθαίρετες διακρίσεις μόνο οι πουριτανοί και τα απολυταρχικά πολιτεύματα κατασκευάζουν. Επομένως, αυτές οι κατασκευασμένες διακρίσεις δείχνουν το ποιόν των ανθρώπων εκείνων που κρύβονται κάτω από τέτοια δημοσιεύματα.

Πιστεύω ότι τα πράγματα είναι διαφορετικά. Μπορεί να υπάρχουν Ιεράρχες που έχουν κάποια συγκεκριμένη προτίμηση, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ανήκουν σε ομάδες που συγκρούονται μεταξύ τους, ούτε ότι υποτιμούν τους άλλους Αρχιερείς οι οποίοι κάνουν κάποια διαφορετική επιλογή. Δεν μπορούμε να εισάγουμε το κοσμικό πνεύμα και τον κομματικό μηχανισμό μέσα στην Ιεραρχία.

Αν ισχύει αυτός ο χωρισμός που περιγράφει ο αρθρογράφος (προσωπικά πιστεύω ότι δεν ισχύει), τότε μπορώ να ισχυρισθώ μετά βεβαιότητος ότι “βολεμένοι” Αρχιερείς που υποστηρίζονται από οικονομικά και δημοσιογραφικά συγκροτήματα υπάρχουν και στην λεγομένη πρώτη ομάδα, καθώς επίσης αξιόλογοι Αρχιερείς υπάρχουν και στην λεγομένη δεύτερη ομάδα, αλλά δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο στο θέμα αυτό.

Πάντως, όποιος γνωρίζει από κοντά τα πράγματα μπορεί να διαπιστώση ότι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος διαθέτει ικανά στελέχη τα οποία έχουν φόβο Θεού, βαθειά κρίση, μεγάλη πείρα και, βέβαια, ικανή παιδεία και θεολογική μόρφωση. Τέτοιες προσωπικότητες δεν μπορούν να κλειστούν σε ομάδες και δεν διακρίνονται από σκοπιμότητες. Αυτοί οι Ιεράρχες όταν κληθούν να κάνουν την επιλογή τους, θα το πράξουν με φόβο Θεού, σεβασμό στην Εκκλησία και τον λαό του Θεού, απηλλαγμένοι από την προβληματική των δημοσιογράφων οι οποίοι πράγματι έχουν μια ιδιαίτερη σκοπιμότητα, όταν κάνουν τα εκκλησιαστικά ρεπορτάζ. Πιστεύω απόλυτα ότι οι σοβαροί και υπεύθυνοι Ιεράρχες την κατάλληλη ώρα θα ψηφίσουν αυτούς που δεν υποκινούν τέτοιες ενέργειες, δεν κάνουν τέτοιους διαχωρισμούς και δεν μετέρχονται κοσμικούς τρόπους για να επιβληθούν.

Τελικά πρέπει να το πιστεύσουμε ότι την Εκκλησία την διευθύνει ο Θεός δια μέσου των ανθρώπων, και θα γίνη το θέλημά Του. Είναι δυστύχημα, όμως, όταν εργαζόμαστε ανθρωποκεντρικά και σπέρνουμε ζιζάνια μέσα στον άγιο και σεβάσμιο χώρο της Εκκλησίας. Είναι κακό όταν καλλιεργούμε έντονα έναν ιδιότυπο μεσσιανισμό.

Θέλω να πιστεύω ότι Ιεράρχες της Εκκλησίας όχι μόνο δεν κρύπτονται κάτω από τέτοια δημοσιεύματα, αλλά και τα στιγματίζουν. Αν δεν το κάνουν αυτό, τότε προξενούν μεγάλη ζημιά στον εαυτό τους, στο έργο τους και προ παντός στην Εκκλησία.

Ν.Ι.

  • Προβολές: 1379

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance