Ἀπὸ τὸ Ἁγιολόγιο τοῦ μηνός: Προφήτης Μαλαχίας, 3 Ιανουαρίου

Πρωτ. π. Γεωργίου Παπαβαρνάβα

Ο Προφήτης Μαλαχίας καταγόταν από τήν φυλή του Λευΐ καί έζησε τόν 5ο αιώνα π.Χ. Γεννήθηκε μετά τήν επιστροφή τών Ιουδαίων από τήν Βαβυλώνια αιχμαλωσία. Τό όνομά του σημαίνει «ο αγγελιοφόρος μου ή ο άγγελός μου». Εργάσθηκε στήν Ιερουσαλήμ μετά τούς Προφήτες Αγγαίο καί Ζαχαρία, καί αυτό συμπεραίνεται από τό γεγονός ότι οι εργασίες γιά τήν ανοικοδόμηση τού Ναού είχαν ολοκληρωθή καί είχαν αρχίσει νά προσφέρονται οι θυσίες.

Τό βιβλίο γράφηκε πιθανώς μεταξύ τών ετών 433-400 π.Χ. καί αποτελείται από τέσσερα κεφάλαια καί έξι αυτοτελείς λόγους. Ομιλεί γιά τήν αγάπη τού Θεού πρός τόν λαό Του, επιπλήττει τήν απιστία, μέμφεται τήν ασεβή διαγωγή τού ιερατείου τής εποχής του καί καταφέρεται κατά τών μικτών γάμων καί τών διαζυγίων. Προαναγγέλλει τήν εμφάνιση τού Τιμίου Προδρόμου, ο οποίος θά προετοιμάση τόν δρόμο τού Χριστού καί θά προπαρασκευάση τόν λαό γιά νά Τόν δεχθή, καθώς επίσης αναφέρεται καί στήν μέλλουσα κρίση.

Εκοιμήθη εν ειρήνη καί ενταφιάσθηκε στόν αγρό τών προγόνων του.

Προφήτης ΜαλαχίαςΟ βίος καί η πολιτεία του μάς δίνουν τήν αφορμή νά τονίσουμε τά ακόλουθα:
Πρώτον. Όταν κανείς θέλη νά προσφέρη στόν Θεό κάποιο δώρο, αυτό θά πρέπει νά είναι ό,τι καλύτερο, επειδή έτσι φανερώνεται η αγάπη του καί ο σεβασμός του. Βέβαια, ο Θεός δέν έχει ανάγκη από τά δώρα μας, αλλά εάν εμείς θέλουμε νά τού αφιερώσουμε κάτι, αυτό θά πρέπει νά είναι τό πιό εκλεκτό, καί μάλιστα καλόν θά είναι νά έχη γίνει από εμάς τούς ιδίους μέ κόπο καί μεράκι. Αυτό, όμως, πού ζητά από εμάς ο Θεός είναι πρωτίστως καί κυρίως ο εαυτός μας, καί γι’ αυτό μάς λέγει ότι «ου ζητώ τά υμών, αλλά υμάς». Δηλαδή, ζητά νά τού προσφέρουμε τήν καρδιά μας, γιά νά τήν κάνη κατοικητήριο καί θρόνο Του, καί γι’ αυτό θά πρέπει νά αγωνισθούμε νά τήν καθαρίσουμε από τά πάθη.

Οι ιερείς τής εποχής τού Προφήτου Μαλαχία βεβήλωσαν τό θυσιαστήριο τού Θεού, επειδή πρόσφεραν μολυσμένους άρτους, καθώς καί άρρωστα καί κατεστραμμένα ζώα, γι’ αυτό καί ο Προφήτης τούς μεταφέρει τό μήνυμα τού Θεού, πού είναι συγχρόνως καί παράπονο, αλλά καί κλήση σέ μετάνοια. Καί τονίζει τά παρακάτω αξιοπρόσεκτα: «Τά χείλη τού ιερέως πρέπει νά φυλάττουν καί νά εκφράζουν πάντοτε τήν αληθή γνώση. Διότι οι άνθρωποι από τό στόμα του αναζητούν νά μάθουν τόν νόμο τού Θεού, αφού ο ιερεύς είναι αγγελιοφόρος τού Θεού τού Παντοκράτορος. Εσείς, όμως, σήμερα παρεξεκλίνατε από τήν ευθεία οδό, εσκανδαλίσατε πολλούς καί τούς εκάματε αδυνάτους στήν γνώση καί τήν τήρηση τού Νόμου». Τούς καλεί δέ νά διορθωθούν, αφού άλλωστε ο παρών βίος είναι καιρός μετανοίας καί επιστροφής στήν οδό τών Θείων εντολών. «Προσέξατε τήν καθαρότητα τού πνεύματός σας... Μετανοήστε καί επανέλθετε πρός εμέ καί εγώ θά επανέλθω προστάτης πρός εσάς, λέγει Κύριος Παντοκράτωρ». Καί φυσικά όποιος στηρίζει τήν ελπίδα του στόν Θεό καί παραμένει κάτω από τήν προστασία Του δέν έχει νά φοβηθή τίποτε, καμμιά κρίση καί κανέναν πειρασμό, επειδή λαμβάνει Χάρη καί δύναμη από τόν Θεό καί έτσι παραμένει ήρεμος, γαλήνιος, ειρηνικός καί χαρούμενος.

Σήμερα, όπως είναι γνωστόν, τά δώρα πού προσφέρονται από τούς πιστούς γιά τήν πραγματοποίηση τής αναιμάκτου θυσίας είναι κυρίως τό πρόσφορο καί τό νάμα. Καί, ασφαλώς, θά πρέπει νά είναι προσεγμένα. Δηλαδή, τό πρόσφορο θά πρέπει νά είναι ζυμωμένο στό σπίτι μέ προσοχή καί προσευχή καί τό νάμα νά είναι γνήσιο καί ανόθευτο. Αλλά καί τό κερί στούς Ιερούς Ναούς θά πρέπει νά είναι γνήσιο, δηλαδή μελισσοκέρι.

Δεύτερον. Ο Θεός είναι προστάτης τών ορφανών καί τών χηρών, καί γενικότερα όλων εκείνων οι οποίοι είναι αδύνατοι κατά κόσμον, καί όποιος τούς αδικεί θά δώση λόγο στόν Ίδιο τόν Θεό. Αυτό τονίζεται πολλές φορές στήν Παλαιά Διαθήκη από τόν Θεό, διά στόματος τών Προφητών. Διά τού Προφήτου Μαλαχία, ο Θεός προειδοποιεί όλους εκείνους οι οποίοι δείχνουν σκληρότητα καί ασπλαχνία πρός τίς χήρες καί τά ορφανά, αλλά καί όλους εκείνους τούς εργοδότες οι οποίοι αδικούν τούς εργαζομένους, καθώς καί εκείνους πού ορκίζονται ψευδώς στό όνομά Του, αλλά καί τούς μάγους καί τούς μοιχούς: «Θά σάς οδηγήσω», τούς λέγει, «σέ δίκη καί κρίση καί θά είμαι ταχύς μάρτυρας κατηγορίας εναντίον τών μάγων, τών μοιχαλίδων, τών ψευδομαρτύρων καί εκείνων πού αποστερούν τήν αμοιβή τού ημερομισθίου τού εργάτου, καθώς καί εκείνων πού δέν μέ φοβούνται καί καταδυναστεύουν τήν χήρα καί γρονθοκοπούν τούς ορφανούς».

Στό σημείο αυτό θά πρέπει νά λεχθή ότι καί στήν Καινή Διαθήκη, ο Χριστός, όχι μόνον αγάπησε τούς «ελαχίστους» τού κόσμου τούτου, ήτοι τούς φτωχούς καί αδυνάτους, αλλά καί ταύτισε τόν εαυτό του μέ αυτούς. Μάλιστα, συνέδεσε καί τόν τρόπο συμπεριφοράς πρός αυτούς μέ τόν τρόπο συμπεριφοράς πρός Αυτόν τόν Ίδιο. Όπως είναι γνωστόν από τήν ευαγγελική περικοπή, η οποία αναφέρεται στήν μέλλουσα κρίση, ο Χριστός επαίνεσε τούς δικαίους γιά τήν αγάπη πού έδειξαν πρός τό πρόσωπό Του, καί όταν εκείνοι τόν ερώτησαν μέ απορία: «πότε σέ είδαμε νά πεινάς καί σού δώσαμε φαγητό, πότε σέ είδαμε νά διψάς καί σού δώσαμε νερό, πότε σέ φιλοξενήσαμε καί πότε σέ επισκεφθήκαμε στήν φυλακή» κ.λ.π., ο Χριστός τούς απάντησε καί τούς είπε ότι «εφ όσον εποιήσατε ενί τούτων τών αδελφών μου τών ελαχίστων, εμοί εποιήσατε». Καί στήν συνέχεια, ήλεγξε τούς αμαρτωλούς γιά τήν έλλειψη αγάπης πρός Αυτόν καί όταν εκείνοι διαμαρτυρήθηκαν καί τού είπαν πότε σέ είδαμε νά πεινάς καί δέν σού δώσαμε φαγητό, δέν σέ φιλοξενήσαμε κ.λ.π., ο Χριστός τούς είπε: «εφ όσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων τών ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε». Καί όπως γίνεται φανερό από τήν ευαγγελική περικοπή, οι πρώτοι θά χαίρονται αιώνια, οι δέ δεύτεροι θά βασανίζονται καί θά υποφέρουν αιώνια.

Αγάπη, σεβασμός καί υπακοή στόν Θεό, σημαίνει αγάπη, σεβασμός καί υπακοή στήν Εκκλησία καί τούς εκκλησιαστικούς θεσμούς. Κανείς δέν μπορεί νά παίζη μέ τό αιώνιο μέλλον του καί κυρίως μέ τά θεία, επειδή ο Θεός «ου μυκτηρίζεται», αλλά καί επειδή είναι «φοβερόν τό εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος».

Ετικέτες: ΑΓΙΟΛΟΓΙΟ

  • Προβολές: 1810

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἱστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance