Γεγονότα καὶ Σχόλια: Κοινή καταγωγή καί πολιτισμός - Δουλεία σέ αλλότριες παραδόσεις

Κοινή καταγωγή καί πολιτισμός

Η σχέση τής σύγχρονης Ελληνικής Πολιτείας μέ τήν εθνική μας παράδοση, η οποία είναι ζυμωμένη μέ τήν παράδοση τής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είναι ένα σκάνδαλο γι’ αυτούς πού θέλουν τόν πλήρη εκδυτικισμό τού Κράτους μας, ώστε νά γίνη σέ όλα όμοιο μέ τίς «μεγάλες» δυτικές δημοκρατίες.

Ο Νίκος Κ. Αλιβιζάτος στό βιβλίο του: Ποιά Δημοκρατία γιά τήν Ελλάδα μετά τήν κρίση; επιχειρεί νά προσδιορίση τά χαρακτηριστικά τών ανθρώπων μέ τούς οποίους μπορεί νά συζητήση γιά τήν δημοκρατία καί τήν μεταρρύθμισή της στήν Ελλάδα. Θεωρεί ότι δέν μπορεί νά συζητήση μέ πολλούς. Μεταξύ τών ανικάνων γιά συζήτηση είναι, κατά τήν γνώμη του, αυτοί πού θεωρούν ότι τούς ενώνει η κοινή καταγωγή, αλλά καί αυτοί πού γνωρίζουν ότι ο πολιτισμός μας δέν ταυτίζεται μέ τόν πολιτισμό τής Ευρώπης.

Γράφει: «Τί είναι τελικά αυτό πού μάς ενώνει: τό αίμα καί η κοινή μας καταγωγή ή η ειλικρινής προσήλωσή μας στό Σύνταγμα καί τίς θεμελιώδεις αξίες τής δημοκρατίας, τής ελευθερίας καί τής ισότητας πού αυτό κατοχυρώνει; Μόνον όσοι πιστεύουν τό δεύτερο μπορούν νά συμμετάσχουν ειλικρινά στή συζήτηση γιά τή δημοκρατία καί τή μεταρρύθμισή της».

Αυτά είναι λόγια ενός νομικού, γιά τόν οποίο είναι ίσως φυσικό νά περιορίζη τά στοιχεία πού συγκροτούν τήν ενότητα τής Πολιτείας στίς θεμελιώδεις αρχές πού κατοχυρώνει τό Σύνταγμα. Όμως, τό άξιο προσοχής είναι ότι μέ τό Σύνταγμα θέλει νά υπερκεράση, ως ενοποιητικά στοιχεία, «τό αίμα καί τήν κοινή μας καταγωγή». Προφανώς μόνον αυτά δέν αρκούν γιά νά επιτευχθή η ενότητα μιάς σύγχρονης Δημοκρατίας. Όμως, η κοινή καταγωγή δέν αφορά μόνο τήν βιολογία, γιατί δέν πρόκειται γιά τήν καταγωγή αλόγων ζώων, χωρίς πολιτισμό, χωρίς γλώσσα, χωρίς φιλοσοφία, χωρίς νόμους καί θεολογία. Η κοινή καταγωγή συνδέεται άμεσα μέ παράδοση πολιτισμού, παράδοση παιδείας καί οπωσδήποτε θεολογίας. Είναι αφύσικος ο διαχωρισμός τής κοινής καταγωγής από τήν «κοινή πίστη» σέ αρχές, πού είναι απόρροια ενός βιωμένου πολιτισμού. Τό θέμα γιά τήν ενότητα βρίσκεται στό άν ο σύμφυτος μέ τήν κοινή καταγωγή πολιτισμός έχη τήν ευρύτητα πού απαιτείται γιά νά στεγάση ή καί νά αφομοιώση τούς ετερογενείς.

Δουλεία σέ αλλότριες παραδόσεις

Επειδή πρέπει νά εξευτελιστή οπωσδήποτε κάθε αναφορά στήν ιδιαιτερότητα τής «οικουμενικής» πολιτιστικής μας παραδόσεως γράφονται κείμενα σάν τό ακόλουθο: «Στή συζήτηση λοιπόν γιά τή δημοκρατία καί τούς θεσμούς της δέν έχουν θέση ούτε οι θιασώτες τού “ανάδελφου” έθνους, πού τάχα διαφεντεύει μόνο του τίς τύχες του. Υποστηρικτές τής καλογερίστικης αντιδυτικής παράκρουσης τού Μέγα Δούκα Λουκά Νοταρά, οι άνθρωποι αυτοί δέν αντιλαμβάνονται ότι στόν αιώνα τής παγκοσμιοποίησης, δέν μπορούμε νά υπηρετήσουμε αποτελεσματικά τήν Ελλάδα, άν δέν πάρουμε ταυτόχρονα υπόψη τόν ευρύτερο γεωγραφικό χώρο στόν οποίο αυτή ανήκει οικονομικά καί προπαντός πολιτιστικά. Καί ο χώρος αυτός δέν είναι άλλος από τήν Ευρώπη».

Τό νά πάρουμε υπόψη μας (γιά τά συμφέροντα τής οικονομίας μας) τόν ευρύτερο γεωγραφικό χώρο στόν οποίο ανήκουμε οικονομικά, είναι λογικό καί κανείς δέν μπορεί νά φέρη σοβαρή αντίρρηση. Εκείνο, όμως, τό «…προπαντός πολιτιστικά», περνάει τήν συζήτηση σέ άλλο επίπεδο. Δείχνει τήν πολιτιστική δουλεία σέ αλλότριες παραδόσεις, από μειονεξία, χωρίς κανένα οικονομικό όφελος.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1997

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance