Γεγονότα καὶ Σχόλια: Ο πειρασμός του Καρνάβαλου - Ανησυχητικά φαινόμενα

Ο πειρασμός του Καρνάβαλου

Το Τριώδιο πλησιάζει, ο καιρός της μετανοίας έρχεται, αλλά ταυτόχρονα ως πειρασμός έρχεται και ο Καρνάβαλος.

Έχει επισημανθή πολλές φορές από τις στήλες της “Παρέμβασης”, ότι την περίοδο του έτους που η Εκκλησία προσκαλεί τον λαό της να αφαιρέση τα προσωπεία της υποκρισίας και των παθών από την καρδιά του, ο πολύς κόσμος, δέσμιος σε μια παγανιστική παράδοση, γλεντά μασκοφορεμένος.

Βέβαια, για να είμαστε πιο αληθινοί, η παράδοση του Καρνάβαλου, όπως αναβιώνεται τα τελευταία χρόνια σε πολλά μέρη της Ελλάδος, αλλά και στη Ναύπακτο, δεν συνδέεται τόσο με την ειδωλολατρική ελληνική παράδοση, όσο με την παράδοση του Βραζιλιάνικου καρναβαλιού. Δεν εκφράζει δηλαδή τον παλαιό ειδωλολάτρη εαυτό μας, αλλά κάποιον ξένο, που προσπαθεί να καλύψη το πρόσωπό μας με την μορφή του.

Η Εκκλησία δεν μπορεί να συμφωνήση με τέτοιες παραδόσεις, έστω και αν είναι ή, μάλλον, αν ήταν ελληνικές. Κάθε παράδοση δεν σημαίνει ότι είναι κάτι το καλό. Η Εκκλησία μας είναι Εκκλησία της παραδόσεως, όχι όμως γενικά και αόριστα μιας παραδόσεως του ελληνικού λαού, αλλά της αποστολικής και πατερικής παραδόσεως, μέσα στην οποία ο άνθρωπος αναγεννάται και από το προσωπείο των παθών φθάνει στην βίωση του προσώπου συνδεδεμένος με τον Χριστό.

Ο Καρνάβαλος εκφράζει την αναζήτηση της ελευθερίας μέσα στο κλίμα της ειδωλολατρείας. Ο άνθρωπος που έχει κάνει τα πάθη του θεούς - αυτό είναι στην ουσία της η ειδωλολατρεία - αισθάνεται ως ελευθερία την αχαλίνωτη, χωρίς φραγμούς και κριτική, ικανοποίηση τους. Αυτή την δυνατότητα παρέχει ο Καρνάβαλος. Θέλει κάτω από το προσωπείο ο άνθρωπος να μην ντρέπεται για τις πράξεις του, να μην αισθάνεται συστολή για την συμπεριφορά του. Να μπορή να λέη ό,τι θέλει, να διακωμωδή ό,τι θέλει, καταστάσεις, πολιτικές, ανθρώπους, ακόμη και ιερά και όσια, όπως συνέβη πέρυσι στην πόλη της Ναυπάκτου. Κάτι τέτοιο βέβαια δεν μπορούμε να το ονομάσουμε πολιτιστική αναβάθμιση.

Ελπίζουμε φέτος να επικρατήση η σύνεση που επιβάλλει το πνεύμα του Τριωδίου.

Ανησυχητικά φαινόμενα

Δεν πρέπει να μείνουν ασχολίαστα κάποια γεγονότα με πρωταγωνιστές μαθητές, που είδαμε στις τηλεοράσεις κατά τις ημέρες των μαθητικών κινητοποιήσεων. Είναι γεγονότα που συνδέονται με το πρόσωπο του Υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων και δείχνουν μια βαθειά πληγή που υπάρχει στο σώμα της ελληνικής κοινωνίας.

Είδαμε, λοιπόν, μαθητές να καίνε πάνω σε αγχόνη το ομοίωμα του Υπουργού, άλλους να βάζουν το όνομά του πάνω σε διάφορα ζωντανά, άλλους να προσπαθούν να κάψουν την φωτογραφία του καί, επειδή δεν καιγόταν, να την βοβαρδίζουν με αυγά και να την ποδοπατούν με μίσος.

Κανείς δεν μπορεί να πη ότι όλα με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση είναι τέλεια και ότι και οι μαθητές, πνιγμένοι μέσα στο άγχος και το κυνηγητό της σύγχρονης ανταγωνιστικής κοινωνίας, δεν έχουν τα δίκια τους. Όμως, στις εντάσεις και στις δύσκολες καταστάσεις αποκαλύπτεται το ψυχικό υπόβαθρο του καθενός. Και αυτό είναι το ανησυχητικό. Οι εκδηλώσεις βίας που προανέφερα πρέπει να στεναχωρέσουν πολύ εκείνους από μας που θέλουν να έχουν κάποιες ευαισθησίες. Όχι τόσο για τα παιδιά που έκαναν αυτές τις πράξεις (έχουν, βέβαια, και αυτά ευθύνη, στο μέτρο που η λογική του εφήβου μπορεί να επιβληθή στον αυθορμητισμό και την ορμή της αμφισβήτησης), όσο για την ποιότητα ζωής που μεταγγίσαμε στη νέα γενιά, και τον πολιτισμό της ψυχής που τους κληρονομούμε.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1558

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance