Στο πανηγύρι της Ι. Μονής Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω

 

Στις 23 Ιανουαρίου πανηγύρισε η Ιερά Μονή του Αγίου Διονυσίου του εν Ολύμπω στο Λιτόχωρο Πιερίας. Της Ιεράς Μονής ηγείται θεοφιλώς ο Ναυπάκτιος, κατά σάρκα, Αρχιμ. π. Μάξιμος Κυρίτσης. Ο άγιος Καθηγούμενος και ο Σεβ. Ποιμενάρχης της Πιερίας κ. Αγαθόνικος κάλεσαν τον Σεβ. Μητροπολίτη μας να προστή της Ευχαριστιακής Συνάξεως και των Ιερών Ακολουθιών που λαμβάνουν χώρα προς τιμήν του αγίου Διονυσίου, προστάτου του Μοναστηριού και όλης της Πιερίας.

Η Ι. Μονή προσπαθεί και ακολουθεί σχεδόν κατά γράμμα το αγιορείτικο τυπικό, σε σημείο που να μπορούν να πούν και οι γυναίκες που εκκλησιάζονται στο εξωτερικό καθολικό της Μονής (γιατί η Μονή διατηρεί το άβατο) ότι επισκέφθηκαν και λειτουργήθηκαν σε ένα αγιορείτικο Μοναστήρι.

Ο Σεβασμιώτατος, αντιφωνώντας τον άγιο Καθηγούμενο μετά την υποδοχή που του επιφυλάχθηκε, εξέφρασε την συγκίνησή του και την χαρά του, γιατί βρέθηκε σε έναν τόπο αγιασμένο, τον οποίο αναμόρφωσαν εργάτες του Ευαγγελίου, άνδρες εκκλησιαστικοί, με τους οποίους είχε πολύ παλαιά γνωριμία, φιλία και συνεργασία. Στην ειρημένη Ι. Μονή εγκαταβιεί και ο Πανοσ. Ιεροκήρυκας π. Αθηναγόρας, ο οποίος είχε εργαστεί στην Ναυπακτία για πολλά χρόνια, αφήνοντας αγαθή μνήμη.

Στον πανηγυρικό Εσπερινό, που τελέσθηκε μέσα σε αγιορειτική ατμόσφαιρα, χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στην σημασία του όρου “κατά χάριν θεός” ή “θεούμενος”, καθώς και στους λόγους για τους οποίους τον προτιμούμε από τον όρο “κατά χάριν θεάνθρωπος”. Υπογραμμίζοντας δε το βαθύ νόημα και τον υψηλό στόχο της ζωής μας, δεήθηκε στον άγιο Διονύσιο να κάνη το μεγάλο θαύμα στην ζωή του καθενός μας, δηλαδή, να κατανοήσουμε τον σκοπό της δημιουργίας μας, συγχρόνως δε να ενισχυθή η θέλησή μας ώστε να επιτύχουμε την επίτευξη αυτού του σκοπού.

Στην θ. Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος συλλειτούργησε με τον Σεβ. Μητροπολίτη Καστορίας κ. Σεραφείμ και με τον οικείο Ποιμενάρχη κ. Αγαθόνικο, ο οποίος και τον παρεκάλεσε να προστή της θ. Λειτουργίας και να κηρύξη τον θ. λόγο. Σ’ αυτό το δεύτερο κήρυγμά του, κατά την διάρκεια της θ. Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην ιεράρχηση και τις προϋποθέσεις της αληθινής υπακοής, καθώς και στην σημασία της Ορθόδοξης Παράδοσής μας.

Να πούμε ότι η πρωινή ακολουθία με την θ. Λειτουργία άρχισε στις 5 π.μ. και τελείωσε στις 12.30 το μεσημέρι!

Στην εκκλησιαστική αυτή σύναξη συμμετείχε εν σώματι η τοπική Εκκλησία: ο Αρχιερέας, επί κεφαλής της τοπικής Εκκλησίας και προεστώς της ευχαριστιακής συνάξεως. Οι Πρεσβύτεροι, από τους οποίους εξέχουσα θέση κατέχει στην συνείδηση των πιστών ο Ηγούμενος του Μοναστηριού, ως πνευματικός καθοδηγός των μοναχών. Οι διάκονοι, οι περικυκλούντες τον Επίσκοπο και προτρέποντες τον λαό σε προσευχή. Οι Μοναχοί, που είναι η υψηλοτέρα τάξη των λαϊκών. Ήταν ακόμη οι άρχοντες και οι άλλοι λαϊκοί. Όλος ο πιστός λαός του Θεού, εν τη ιεραρχία των χαρισμάτων, καθώς με σοφία και τάξη τα έχει κανονίσει η Εκκλησία μας. Όλοι μαζί, σαν ένα σώμα, ύμνησαν τον Θεό, και δεήθηκαν στον άγιο Διονύσιο τον εν Ολύμπω. Αυτή είναι η τάξη της εκκλησιολογίας μας, η οποία δεν απορρίπτει κανένα χάρισμα, ούτε ακρωτηριάζεται. Και ακριβώς επειδή δεν απορρίπτει κανένα χάρισμα, παραμένει η μόνη ελπίδα μας να μην χαθή η καθολική (ολοκληρωμένη) ζωή, η καθολική διδασκαλία.

Ν.Γ.

  • Προβολές: 1449

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance