Γεγονός καὶ Σχόλιο: “Η μοναξιά σε ωριμάζει”

 

Σε μια συνέντευξή του ο καλλιτέχνης Γιώργος Κόρδης, μεταξύ πολλών αξιοπρόσεκτων σημείων, μίλησε για την αξία της μοναξιάς. Σε ερώτηση του δημοσιογράφου: “βλέπουμε επίσης κάποιους μοναχικούς ονειροπόλους σε πίνακές σας. Η μοναξιά είναι λυτρωτική;”, απάντησε: “Η μοναξιά είναι κατ’ αρχάς απαραίτητη. Κάτι που είναι και της δικής μας παράδοσης... Το κατά μόνας είναι μια διαδικασία ωρίμανσης... Θα κάτσεις να βρής τον εαυτό σου, να τον μετρήσεις, να αναλογιστείς τον άλλον που απουσιάζει και να αισθανθής την ανάγκη του. Μια σημαντική διδασκαλία, την οποία σήμερα ο άνθρωπος την αποφεύγει όσο τίποτε άλλο. Φοβάται τον εαυτό του στην πραγματικότητα”.

Η υγιής μοναξιά είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα όλων των ανθρώπων που θέλουν να δημιουργήσουν. Οι επιστήμονες ερευνητές απομονώνονται στα εργαστήριά τους, οι καλλιτέχνες ωριμάζουν μέσα στην σιωπή και την ησυχία, όσοι κατέχουν θέσεις μέσα στην κοινωνία, στην μοναξιά στην οποία είτε είναι αναγκασμένοι να ζουν είτε είναι η ζωή που επιλέγουν, βρίσκουν λύσεις σε διάφορα προβλήματα. Πόσα δεν χρωστά ο κόσμος σε τέτοιες απομονώσεις που γίνονται με αγάπη και από αγάπη; Δηλαδή, αγαπά κανείς κάτι και θέλει να το αντιμετωπίση σωστά.

Στον λόγο του καλλιτέχνου αυτού υπάρχουν μερικές φράσεις που είναι κλειδιά και δείχνουν την αξία της δημιουργικής μοναξιάς.

Η μοναξιά “είναι μια διαδικασία ωρίμανσης”. Παρατηρεί κανείς στις σύγχρονες κοινωνίες ότι παρατείνεται η εφηβική ζωή και σε “ώριμες” βιολογικά ηλικίες. Άλλο είναι η βιολογική ωριμότητα και άλλο είναι η ψυχολογική ωριμότητα. Ο άνθρωπος πρέπει να ωριμάζη συνεχώς και σε αυτό βοηθά αποτελεσματικά η μοναξιά, το να τα βρη κανείς με τον εαυτό του.

Μέσα στην μοναξιά ο άνθρωπος βρίσκει τον εαυτό του. “Θα κάτσης να βρής τον εαυτό σου, να τον μετρήσης”. Σε περίοδο έντονης κοινωνικής και επαγγελματικής δραστηριότητας ο άνθρωπος δεν μπορεί να τα βρη με τον εαυτό του, να δη τις εσωτερικές του πλευρές. Το να καθησυχάση κανείς για λίγες ώρες στο σπίτι του μόνος βοηθιέται πάρα πολύ. Τότε έρχονται από τα βάθη του εαυτού του όλες οι πραγματικές του καταστάσεις και τουλάχιστον τις γνωρίζει.

Ταυτόχρονα, η απουσία του άλλου τον κάνει να δη την πραγματική του πλευρά. “Να αναλογιστής τον άλλον που απουσιάζει και να αισθανθής την ανάγκη του”. Πολλές φορές δεν μπορούμε να αισθανθούμε τον άλλο, δεν μπορούμε να τον καταλάβουμε με την παρουσία του. Η απουσία του κάνει αίσθηση. Πολλές φορές μέσα από την αφαίρεση αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα καλύτερα. Και μάλιστα, αυτό γίνεται όταν αφαιρούμε πράγματα που προκαλούν δυσαρέσκεια. Για παράδειγμα όταν επιστρέφουμε από μια εκδρομή, χαιρόμαστε εκείνα που ζήσαμε, αφού εν τω μεταξύ αφαιρέσαμε την κούραση και την ακαταστασία.

Δυστυχώς, ο άνθρωπος αυτήν την δημιουργική μοναξιά, που είναι διαδικασία ωρίμανσης, αφού στις ώρες της όχι μόνο γνωρίζει τον εαυτό του, αλλά καταλαβαίνει και την αξία του άλλου, την αποφεύγει. “Σήμερα ο άνθρωπος την αποφεύγει όσο τίποτε άλλο”, και αυτό γιατί “φοβάται τον εαυτό του στην πραγματικότητα”.

Όλοι μας χρειαζόμαστε ώρες δημιουργικής μοναξιάς για να πραγματοποιήσουμε αυτά που πρέπει, αλλά κυρίως για να ενοποιήσουμε τον τραυματισμένο και τεμαχισμένο εαυτό μας και να αποκαταστήσουμε τις πραγματικές διαπροσωπικές σχέσεις.

Ν.Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1528

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance