Η εις Πρεσβύτερον χειροτονία του π. Γεωργίου Καραθανάση

Την Κυριακή 14 Νοεμβρίου στον Ι. Καθεδρικό Ναό του Αγίου Δημητρίου, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του π. Γεωργίου Καραθανάση.

Η εις Πρεσβύτερον χειροτονία του π. Γεωργίου ΚαραθανάσηΤον π. Γεώργιο θα δυσκολευθούμε λίγο να τον προσφωνούμε πλέον πατέρα Γεώργιο, ή παπα-Γιώργη, αφού υπηρέτησε ως Διάκος πεντέμιση χρόνια, και μάλιστα στο μεγαλύτερο διάστημα ήταν ο μοναδικός Διάκος που υπηρετούσε τον Αρχιερέα, και έτσι τον έχουμε συνηθίσει ως Διάκο. Υπηρέτησε δε με απλότητα και φιλότιμο την Τοπική Εκκλησία, τους Ιερείς του Αγίου Δημητρίου και τον Αρχιερέα.

Ο π. Γεώργιος κατάγεται από το Καταφύγιο και έχει νυμφευθή την κ. Χρυσοβαλάντου, κόρη του π. Αντωνίου Ζωητάκη. Τοποθετήθηκε στην Ενορία του Ασπριά, όπου και τέλεσε για πρώτη φορά θεία Λειτουργία την Κυριακή 21 Νοεμβρίου, με την συμμετοχή πολλών Ασπριωτών από το χωριό αλλά και την Ναύπακτο.

Εν συνεχεία παραθέτουμε την ομιλία του Σεβασμιωτάτου κατά την χειροτονία του π. Γεωργίου.

Ευλαβέστατε διάκονε και αγαπητέ π. Γεώργιε,

Διακόνησες την Εκκλησία του Χριστού και την τοπική αυτή Μητρόπολη πεντέμιση χρόνια, και τώρα ήλθε η ώρα να διακονήσης την Εκκλησία από μια άλλη πλευρά, από τον βαθμό του Πρεσβυτέρου.

Η περίπτωσή σου έχει μια ιδιαιτερότητα, γιατί υπήρξες Διάκονος τριών Αρχιερέων, ήτοι του Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου, νυν Μητροπολίτου Μαντινείας, κ. Αλεξάνδρου, ο οποίος σε εχειροτόνησε Διάκονο, του μακαριστού προκατόχου μου κυρού Νικοδήμου και εμού. Έτσι κατά κάποιον τρόπο υπενθυμίζεις τρεις τοπικές εκκλησιαστικές περιόδους.

Έπειτα, καίτοι σήμερα θα χειροτονηθής Πρεσβύτερος, εν τούτοις, δεν θα παύσης να είσαι διάκονος. Ο Κληρικός, σε όποια βαθμίδα και αν βρίσκεται, είναι διάκονος του Θεού και του λαού. Απλώς η διακονία αλλάζει μορφή, σκοπό και περιεχόμενο.

Μεγάλο το έργο και υψηλός ο σκοπός της ιερωσύνης, ξεφεύγει από τα εγκόσμια διακονήματα, είναι άλλης μορφής και προελεύσεως.

Για το ποιό είναι το έργο της ιερωσύνης θα ήθελα να σού υπενθυμίσω ένα καταπληκτικό χωρίο του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά, του οποίου την μνήμη εορτάζει σήμερα η Εκκλησία του Χριστού, αφού αυτήν την ημέρα εκοιμήθη, δηλαδή μετατέθηκε από τα παρόντα στα αιώνια, τα οποία ζούσε και από αυτή ζωή. Μιλώντας στο ποίμνιό του της Θεσσαλονίκης για τους πειρασμούς, ιδιαιτέρως τους ψυχικούς, και αναλύοντας τον τρόπο με τον οποίο κανείς τους αντιμετωπίζει, αναφέρθηκε στο έργο του Χριστού και το έργο της ιερωσύνης.

Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, λέγει, “τών μελλόντων αγαθών αρχιερεύς εστιν, ου των προσκαίρων”. Δηλαδή, ο Μέγας Αρχιερεύς Χριστός είναι Αρχιερεύς των αιωνίων αγαθών και όχι των προσκαίρων, αφού ποιμαίνει τους Χριστιανούς για να απολαύσουν τα αιώνια και μέλλοντα αγαθά. Και βέβαια αυτό πρέπει να συμβαίνη και με τους Ποιμένας του λαού του Θεού, οι οποίοι είναι “τή χάριτι αυτού διάκονοι” του λαού. Οι Ποιμένες, ιδιαιτέρως οι Επίσκοποι, είναι εις τύπον και τόπον της παρουσίας του μεγάλου Αρχιερέως Χριστού, και η ποιμαντική τους πρέπει να συντονίζεται στην ποιμαντική του μεγάλου Αρχιερέως.

Έχοντες υπ’ όψη του αυτήν την θεολογική τοποθέτηση, στην συνέχεια λέγει: “καί ημείς ήκομεν κομίζοντες, την αιώνιον απολύτρωσιν, ει γε πείθεσθε, των ψυχικών πειρασμών, αλλ’ ου των σωματικών”. Οι Ποιμένες δεν έχουν έργο να ασχολούνται απλώς με την απαλλαγή των Χριστιανών από τους σωματικούς πειρασμούς, αλλά κυρίως με την απολύτρωση από τους ψυχικούς πειρασμούς. Δεν εξαντλούνται σε ένα απλώς κοινωνικό έργο, αλλά στην ποιμαντική τους έχουν μια εσχατολογική προοπτική. Και βέβαια αυτό γίνεται με την υπακοή των ποιμενομένων, “ει γε πείθεσθε”, γιατί τίποτε δεν γίνεται στην Εκκλησία με την στέρηση της ελευθερίας.

Αναφερόμενος δε στον τρόπο της ποιμαντικής διακονίας, χρησιμοποιεί ένα χωρίο του Αποστόλου Παύλου και λέγει: “τά όπλα ου σαρκικά, αλλά δυνατά τω Θεώ προς καθαίρεσιν οχυρωμάτων, ου των αισθητών, αλλά των υπό του νοητού πολεμίου καθ’ ημών γεγονότων”. Οι ποιμένες, δηλαδή, δεν χρησιμοποιούν τρόπους κοσμικούς, που είναι εστερημένοι από το Πνεύμα το Άγιον και επομένως χαρακτηρίζονται σαρκικοί, αλλά τρόπους εμπνευσμένους από την ενέργεια του Θεού, γιατί δεν πρόκειται για αισθητά οχυρώματα, αλλά για επιθέσεις που γίνονται υπό του νοητού δαίμονος. Τα πνευματικά προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται με κοσμικούς τρόπους. Τα δαιμόνια δεν πολεμούνται με στοχασμούς και ηθικολογίες, αλλά με την δύναμη του Αγίου Πνεύματος.

Όμως, ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς βλέπει και την υπάρχουσα πραγματικότητα, αφού διαπιστώνει ότι οι Χριστιανοί του δεν αισθάνονται αυτήν την ουσία της ποιμαντικής διακονίας. Τους λέγει ότι ούτε αντιλαμβάνονται ούτε ζητούν την απολύτρωσή τους από ψυχικούς πειρασμούς, αλλά ζητούν την απαλλαγή τους από πειρασμούς για τους οποίους έπρεπε να χαίρωνται, αφού δια των σωματικών πειρασμών εξασφαλίζεται το αιώνιο μέλλον. Και με ένα, τρόπο τινά, παράπονο λέγει ο άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, ο καλός αυτός Ποιμένας: “Παρ’ εμού ζητείτε την άνεσιν των σωματικών πειρασμών, ής εγώ μάλλον καταφρονήσας προς ημάς ήλθον συμπάσχειν υμίν αιρούμενος”. Δηλαδή, ο ίδιος κατεφρόνησε την άνεση και πήγε για να υποφέρη μαζί τους, ενώ αυτοί ζητούν να τους βοηθήση να ελευθερωθούν από αυτούς τους πειρασμούς και να αποκτήσουν την σωματική άνεση.

Φαίνεται στο χωρίο αυτό του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά ότι ο λαός πολλές φορές αναζητά από τους Ποιμένες άλλα πράγματα, και αντί να θεραπεύουν τα ψυχικά τραύματα των ανθρώπων, να ασχολούνται με ένα κοινωνικό έργο. Κανείς βέβαια δεν αντιλέγει ότι οι Ποιμένες πρέπει να ενδιαφέρονται και για τα βιωτικά, υλικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα, γιατί δεν είμαστε μονοφυσίτες, αλλά οι άνθρωποι δεν πρέπει να αγνοούν ότι δεν μπορούν να περιορίζονται μόνο σε αυτά, ή μάλλον και αυτά πρέπει να τα βλέπουν μέσα από την προοπτική της θεραπείας των ψυχικών παθών. Το βασικότερο έργο του Ιερέως είναι να οδηγή τον άνθρωπο από το κατ’ εικόνα στο καθ’ ομοίωση, που γίνεται βέβαια με την άκτιστη Χάρη του Θεού.

Πολύ επίκαιρος είναι αυτός ο λόγος σήμερα. Όπως γνωρίζεις, γίνεται πολύς λόγος για την εκκοσμίκευση που κυριαρχεί σε μερικούς Χριστιανούς. Θα μπορούσε να πη κανείς πολλά για να οριοθετήση την εκκοσμίκευση. Εκείνο που πρέπει να υπογραμμισθή είναι ότι εκκοσμίκευση είναι η απώλεια της αιωνίου προοπτικής του ανθρώπου και ο εγκλεισμός του στο σχετικό, το ιστορικό, όταν οι Κληρικοί ασχολούνται μονομερώς με την επίπεδη διάσταση της ζωής του ανθρώπου και παραθεωρούν την κάθετη διάστασή του προς τον Θεό, όταν κοινωνικοποιούν τον αποκαλυπτικό λόγο του Θεού. Όπως έχει σημειωθή, η ιστορία είναι μια πρόσκαιρη διέλευση της Εκκλησίας, και δεν είναι μόνιμη παραμονή της, αφού η Εκκλησία πορεύεται από το ιστορικό στο αιώνιο. Το να σχετικοποιούμε το καθολικό και να ιστορικοποιούμε το έσχατο, το να αφήνουμε άλυτα τα πραγματικά προβλήματα του ανθρώπου και να ασχολούμαστε μόνο με τα ψευτοπροβλήματα, αυτό λέγεται εκκοσμίκευση.

Δυστυχώς σήμερα επικρατεί η νοοτροπία, όπως έλεγε ένας αείμνηστος Ιεράρχης οι άνθρωποι να ζητούν από την Εκκλησία την λύση των υλικών προβλημάτων που θα έπρεπε να ζητούν από το Κράτος, και αναζητούν από το Κράτος την ειρήνη, την ελευθερία που θα έπρεπε να αναζητούν από την Εκκλησία. Αυτή η σύγχυση αρμοδιοτήτων είναι το σύγχρονο μεγάλο πρόβλημα είναι και λέγεται εκκοσμίκευση. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι όταν και οι Ποιμένες ανταποκρίνονται σε αυτήν την συγκεχυμένη αναζήτηση του λαού, αγνοώντας το βαθύτερο σκοπό της ποιμαντικής διακονίας.

Αγαπητέ μου π. Γεώργιε,

Θα ήθελα να τελειώσω αυτήν την προσφώνηση με ευχαριστίες και ευχές. Να σε ευχριστήσω γιατί με διακόνησες τα τέσσερα αυτά χρόνια με ζήλο, καθαρότητα, ταπείνωση, υπακοή και αγαθή καρδιακή διάθεση. Λειτουργήσαμε πολλές φορές μαζί. Με συνόδευσες στα χωριά της ορεινής Ναυπακτίας, σε βουνά και λαγκάδια, με καλή διάθεση, και αισθάνομαι την ανάγκη να σε ευχαριστήσω αυτήν την επίσημη στιγμή.

Επί πλέον θα ήθελα να σού ευχηθώ να γίνης καλός Ιερεύς, να παραμείνης, ακόμη και τώρα που είσαι Πρεσβύτερος, ένας απλός διάκονος του λαού, και να υπηρετήσης τον Θεό και να διακονήσης τον λαό με αγνή διάθεση, καθαρότητα λογισμών για να αξιωθής των αγαθών της απολαύσεως. Αμήν.

  • Προβολές: 1178

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance