Στυλιανού Γερασίμου: Πεντηκοστιανοί - αίρεση και πλάνη

του θεολόγου Στυλιανού Γερασίμου

Α' Τί είναι το χάρισμα της γλωσσολαλιάς

Συνεχίζοντας τα άρθρα μας για την Πεντηκοστιανή Κίνηση, θα αναφερθούμε και σε μία βασική πτυχή της διδασκαλίας των Πεντηκοστιανών, που είναι η διδασκαλία για το χάρισμα της γλωσσολαλιάς.

Παρατηρείται λοιπόν το φαινόμενο σε συνάξεις Πεντηκοστιανών, ομάδες ανδρών και γυναικών να ενθουσιάζονται, να εκστασιάζονται και να εκστομίζουν άναρθρες κραυγές, σε βαθμό που να μην καταλαβαίνει κανείς τα λεγόμενα. Το φαινόμενο αυτό αποτελεί απόδειξη, σύμφωνα με την διδασκαλία τους, πώς ο πιστός έλαβε την πληρότητα του Αγίου Πνεύματος και επομένως και την σωτηρία. Η κατάσταση της “γλωσσολαλιάς” είναι εκτός ελέγχου. Ο “γλωσσολαλών” ομιλεί αδιάκοπα μη κατανοώντας τα λεγόμενα. Αν ερωτηθούν για τα παράξενα και ακατανόητα υποστηρίζουν ότι πρόκειται περί υπερφυσικής και Αγιοπνευματικής καταστάσεως.

Οι Πεντηκοστιανοί υποστηρίζουν ότι το γεγονός της Πεντηκοστής δεν ήταν μοναδικό, αλλά επαναλαμβάνεται στον καθένα από αυτούς. Όπως οι Απόστολοι μίλησαν ξένες γλώσσες έτσι και αυτοί με το “Αγιοπνευματικό βάπτισμα” μιλούν “ξένες γλώσσες”. Εδώ όμως υπάρχει μια διαφορά. Οι Απόστολοι μιλούσαν και ο κάθε ακροατής άκουγε την ομιλία τους στην δική του γλώσσα, γιατί μιλούσαν “εν Πνεύματι Αγίω”. Γιατί η γλωσσολαλιά των Αποστόλων είχε σκοπό το κήρυγμα και την εισαγωγή των εθνών στην Εκκλησία. Αντίθετα, η γλωσσολαλιά των Πεντηκοστιανών δεν αποτελεί σημείο ενότητος, αλλά δημιουργεί συνεχώς νέα σχίσματα στον χώρο της Εκκλησίας. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι αποτελούν επανάληψη της Πεντηκοστής, αλλά οι “γλώσσες” που μιλούν δεν γίνονται κατανοητές. Αντίθετα, στην Πεντηκοστή όλοι κατανοούσαν τους Αποστόλους.

Στην Α' Κορ. ιδ', 2-27 αναφέρεται το χάρισμα της γλωσσολαλιάς. Όμως δε θεωρείται από τον Απόστολο Παύλο βασικό χάρισμα. Άλλωστε, κι ο ίδιος ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει ότι το χάρισμα τούτο στην εποχή του είχε ατονήσει. Κι ας μη ξεχνούμε ότι ο Απόστολος Παύλος λαμβάνει κριτική στάση απέναντι σ’ αυτό το φαινόμενο και διατηρεί επιφυλάξεις για την χρήση της γλωσσολαλιάς, ιδιαίτερα στις συναθροίσεις, κι αυτό γιατί υπήρχε η ανάγκη της ερμηνείας (Α' Κορ. ιβ' 10-30, ιδ' 13, 26-28). Μάλιστα, ο Απόστολος τοποθετεί την γλωσσολαλιά σε κατώτερο επίπεδο χαρισμάτων (Α' Κορ. ιβ' 28) και πολλές φορές ούτε κάνει αναφορά σε τούτο το χάρισμα (Ρωμ. ιβ', 4 εξ.). Εξάλλου οι πιστοί δεν έχουν ανάγκη ενθουσιαστικών καταπλήξεων, αλλά κατηχήσεως, μελέτης, πίστεως και διδασκαλίας. Και η Ορθόδοξος Εκκλησία στηριζομένη στην Αγιοπνευματική εμπειρία των Θεοφόρων Πατέρων, αντιμετωπίζει το σημερινό φαινόμενο της “γλωσσολαλιάς”, όπως παρουσιάζεται από τους Πεντηκοστιανούς και με την σημασία που του δίνουνε, ως απάτη του διαβόλου και πλάνη των ανθρώπων.

Β' Ποιά είναι η ψυχολογική κατάσταση των γλωσσολαλούντων

Οι σημερινοί γλωσσολαλούντες όπως είπαμε μιλούν σε κατάσταση ενθουσιασμού και εκστάσεως χωρίς να κατανοούν και να έχουν την αίσθηση των λεγομένων. Μάλιστα ισχυρίζονται ότι σε ανάλογες καταστάσεις βρίσκονταν οι Απόστολοι όταν μιλούσαν. Όμως έντονη είναι η αντίδραση του Πέτρου σ’ αυτές τις ιδέες, και τονίζει ότι οι ενεργούμενοι και μιλούντες εξ Αγίου Πνεύματος βρίσκονται σε κατάσταση ειρήνης και γνωρίζουν τί λένε, ερμηνεύοντας και την δική του εσωτερική κατάσταση.

Γ' “Γλώσσα των Αγγέλων”

Πολλοί από τους “χαρισματούχους γλωσσολαλούντες”, εκμεταλλευόμενοι το χωρίο “εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων” (Α' Κορ. ιγ', 1) ισχυρίζονται ότι αυτά τα οποία λένε είναι λόγια αγγελικά. Στην Γραφή συναντούμε αγγέλους να μιλούν, παρατηρούμε ότι κάνουν χρήση της γλώσσας των ανθρώπων στους οποίους απευθύνονται. Εάν σύμφωνα με την Γραφή οι Άγγελοι μιλούν ανθρωπίνως, τότε τί εννοεί ο Παύλος λέγοντας γλώσσες αγγέλων; Ο Μέγας Βασίλειος λέει ότι οι Άγγελοι δεν έχουν λόγο προφορικό όπως οι άνθρωποι, αλλά με νοήματα μεταδίδουν ο ένας στον άλλο τα θεία νοήματα (Α' Κορ. ιγ'). Τέλος ο άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός σημειώνει ότι οι Άγγελοι είναι δεύτερα πνευματικά φώτα, που παίρνουν τον φωτισμό από το πρώτο άναρχο φως και δεν έχουν ανάγκη γλώσσας και ακοής, αλλά χωρίς προφορικό λόγο μεταδίδουν μεταξύ τους τα προσωπικά διανοήματα και θελήματα (Έκδοσις ακριβής της ορθοδόξου πίστεως, Β' (3) περί Αγγέλων).

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι η χωρίς προϋποθέσεις, αντορθόδοξη διδασκαλία για το χάρισμα της γλωσσολαλιάς, οδηγεί σε πλάνη τους ανθρώπους, οι οποίοι τελικά μπορεί να απατηθούν και να χαρακτηρίσουν ως αγιοπνευματικές διάφορες άλλες ψυχολογικές –στήν καλύτερη περίπτωση– καταστάσεις. Και το πρόβλημα, βεβαίως εντείνεται, όταν οι καταστάσεις αυτές επενδύονται θρησκευτικά και παρουσιάζονται ως αποκαλύψεις του Θεού.

  • Προβολές: 1397

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance