Γιορτή Χριστουγέννων 1999 της Μητροπόλεώς μας

Την Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 1999, στις 7μ.μ., πραγματοποιήθηκε στην Παπαχαραλάμπειο αίθουσα της Ναυπάκτου χριστουγεννιάτικη γιορτή, που οργάνωσε το τμήμα Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεώς μας σε συνεργασία με την Βυζαντινή Χορωδία Αγρινίου.

Γιορτή Χριστουγέννων 1999 της Μητροπόλεώς μαςΗ γιορτή περιελάμβανε ύμνους των Χριστουγέννων, κάλαντα από όλη την Ελλάδα και δημοτικά τραγούδια που απέδωσαν οι χορωδίες Εθνικής Παραδοσιακής Μουσικής της Μητροπόλεώς μας και η Βυζαντινή Χορωδία Αγρινίου, καθώς και απαγγελίες ποιημάτων και το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη “Στο Χριστό στο Κάστρο”, σε θεατρική προσαρμογή, που παρουσίασαν παιδιά των ενοριακών συνάξεων της Ναυπάκτου και της γύρω περιοχής.

Πρέπει να σημειωθή ότι στη γιορτή αυτή έκανε την πρώτη εμφάνισή της η Χορωδία Εθνικής Παραδοσιακής Μουσικής της Μητροπόλεώς μας, την οποία διδάσκει και διευθύνει ο κ. Κωνσταντίνος Λανάρας. Η “τόλμη” να εμφανισθή η χορωδία μπροστά στο κοινό, δύο μήνες μετά την έναρξη των μαθημάτων της, επιβραβεύθηκε με μια πολύ καλή εμφάνιση (γιά τις περιστάσεις, εννοείται, και τις προϋποθέσεις), η οποία έδωσε δύναμη και όρεξη για περισσότερη - καί, κυρίως, συστηματικώτερη - δουλειά.

Η Βυζαντινή Χορωδία Αγρινίου, που είναι μια από τις καλύτερες χορωδίες Βυζαντινής μουσικής που υπάρχουν σήμερα στον τόπο μας, κάλυψε όλο το δεύτερο μέρος της γιορτής, εκτελώντας με άριστο τρόπο θαυμάσιους ύμνους των Χριστουγέννων και κάλαντα. Την διεύθυνση της χορωδίας είχε ο κ. Ανδρέας Λανάρας.

Αυτό, όμως, που έδωσε ιδιαίτερο τόνο στην γιορτή ήταν το παπαδιαμάντικο θεατρικό. Σχετικά με αυτό το τμήμα της γιορτής ζητήσαμε να μας γράψη δυο λόγια η φιλόλογος καθηγήτρια του 2ου Γυμνασίου Ναυπάκτου κ. Χριστίνα Καρανικόλα - Σχοινά, η οποία έκανε την θεατρική προσαρμογή του διηγήματος “Στο Χριστό στο Κάστρο”. Το κείμενό της είναι το ακόλουθο:

Γιορτή Χριστουγέννων 1999 της Μητροπόλεώς μας“Ήταν κάποια μέρα των αρχών του περασμένου Νοεμβρίου, αν θυμάμαι καλά, όταν “έπεσε” η ιδέα να ετοιμάσουμε ένα θεατρικό για τη χριστουγεννιάτικη γιορτή της Μητροπόλεώς μας. Θέλαμε ένα έργο που να εκφράζη την ελληνορθόδοξη παράδοσή μας. Και από αυτή την άποψη ιδανικό φαινόταν το έργο του κορυφαίου μας λογοτέχνη Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη.

Από την πρώτη στιγμή ευχαρίστως θέλησα να βοηθήσω και άρχισα να “δουλεύω” μέσα μου την ιδέα αυτή, για το πώς θα μπορούσε να υλοποιηθή. Η σκέψη μου “κόλλησε” στο γνωστό διήγημα “στό Χριστό στο Κάστρο”. Πώς όμως θα μπορούσε να δραματοποιηθή; Η σκέψη και μόνο να επεξεργασθώ ένα κείμενο του Παπαδιαμάντη με τρόμαζε. Το ένοιωθα ως ιεροσυλία. Πώς να αποδοθή η μοναδική ατμόσφαιρα του διηγήματος, η ποίηση και η μουσικότητα της περιγραφής του, η απλότητα και ο ρεαλισμός των χαρακτήρων του. Πολύ δύσκολο. Αδύνατον.

Γι’ αυτό έγινε προσπάθεια να βρεθή κάτι άλλο, σε θεατρική μορφή. Οι αναζητήσεις, όμως, προς διάφορες κατευθύνσεις υπήρξαν άκαρπες. Δεν υπήρχε άλλη λύση: το συγκεκριμένο διήγημα φαινόταν όλο και πιο μεγαλειώδες, ιδανικό. Ο παπα-Φραγκούλης, ο πρωταγωνιστής του, ήταν ο πιο αυθεντικός Ρωμηός Ιερέας, για να δώση το μήνυμα της θυσιαστικής αγάπης προς τον συνάνθρωπο, παραμερίζοντας το “εγώ” του.

Με μεγάλο σεβασμό στο κείμενο έγινε η διασκευή. Οι διάλογοι των προσώπων έμειναν όπως ήταν ή εμπλουτίσθηκαν λίγο, για να γίνουν πιο σαφείς. Δόθηκε η χρονική σειρά στη δράση των προσώπων και έγινε προσπάθεια να αποδοθούν πιστά τα σημεία των περιγραφών.

Η πρώτη μεγάλη ενότητα αποδόθηκε σχετικά εύκολα και θα έλεγα ικανοποιητικά. Το δεύτερο μέρος, που αναφέρεται στην περιγραφή του δύσκολου ταξιδιού με την βάρκα του κυρ-Στεφανή, κρίθηκε σκόπιμο να αναγνωσθή, για να απολαύσουν οι ακροατές τη γοητεία της πέννας του συγγραφέα και τον λυρισμό και τη μαγεία της αφήγησής του, με ταυτόχρονη προβολή διαφανειών (σλάιτς) με αντίστοιχο θέμα. Στο τρίτο μέρος, έγινε προσπάθεια να δοθούν τα κυριότερα σημεία και να περάση το βασικό μήνυμα.

Η επιλογή των παιδιών - ηθοποιών έγινε από τα Μέσα Κατηχητικά των ενοριών της Ναυπάκτου. Πρέπει να τους αναγνωρισθή η φιλότιμη προσπάθεια και η υπομονή που έδειξαν στις λίγες πρόβες που έγιναν. Η φρεσκάδα της σκέψης τους και η επινοητικότητά τους έδωσαν λύσεις σε αρκετές δύσκολες σκηνές.

Η όλη προσπάθεια, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, έκρυβε πίσω της πολλή εργασία, πολύ καλές προθέσεις και κυρίως πολλή αγάπη, η οποία μπόρεσε και κάλυψε κάποιες αδυναμίες της παράστασης”.

Τα σκηνικά του θεατρικού, καθώς και η διακόσμηση της αφίσσας και του προγράμματος της γιορτής, ήταν της καθηγήτριας του 2ου Λυκείου Ναυπάκτου κ. Αθηνάς Αλεξοπούλου - Γεωργακάκου.

Κλείνοντας την εορτή ο Σεβασμιώτατος, ευχαρίστησε όσους προσφέρθηκαν και κοπίασαν για την ετοιμασία της εορτής και τον Δήμο Ναυπάκτου για την προσφορά της ηχητικής καλύψεως της εκδήλωσης. Αναφέρθηκε επίσης στις δύο μεγάλες αλήθειες γύρω από τις οποίες ξετυλίχθηκε η εορτή –τόσο οι ύμνοι και τα ποιήματα, όσο και το θεατρικό– δηλαδή την Σάρκωση του Λόγου του Θεού και την σάρκωση της θεολογίας της Ενσαρκώσεως στην ζωή και την παράδοση του λαού μας.

Στην κατάμεστη Παπαχαραλάμπειο Αίθουσα παρευρέθησαν επίσης και οι Δήμαρχοι Ναυπάκτου και Αποδοτίας.

  • Προβολές: 1432

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance