Κύριο θέμα: Τό πρόσωπο μέσα από την επικαιρότητα - Μέ το πρόσωπο στην Ανατολή

Πολλά σύγχρονα γεγονότα –παγκόσμια, κοινωνικά, προσωπικά– πολλές καταστάσεις, πολλές πληροφορίες, πολλά «δημόσια» και μη «πρόσωπα» παρελαύνουν, τρέχουν μπροστά στα μάτια μας. Ζητούν μια αξιολόγηση, μια ερμηνεία, μια τάξη. Ανάλογα με την άποψη του παρατηρητή, αλλάζουν και μέγεθος, σημασία και δύναμη όλα αυτά τα εξωτερικά ερεθίσματα. Ποια είναι, λοιπόν, η «μεγάλη είδηση»; Ποιο είναι το πραγματικό «πρόσωπο της ημέρας»;

Τήν εποχή του Χριστού έγινε ένα «συμβάν», ένα γεγονός, το οποίο διασώζει ως «είδηση» ο Ευαγγελιστής Ματθαίος. Είναι το επεισόδιο της Χαναναίας. Κάτι ασήμαντο για την «ειδησιογραφία», την τότε και την σημερινή, όμως πολύ σημαντικό για τον Ευαγγελιστή: Μιά γυναίκα, αλλοεθνής, ενοχλεί έναν Διδάσκαλο Ιουδαίο, έναν Ηγέτη, σε δημόσιο χώρο, για ένα προσωπικό της πρόβλημα. Οι συνοδοί ενοχλούνται από την φασαρία. Ο Διδάσκαλος αυτός της μιλά άσχημα, αυτή εξεφτελίζει ακόμη περισσότερο τον εαυτό της, και τελικά ο Διδάσκαλος την επαινεί για την στάση της και της δίδει υπόσχεση ότι θα ικανοποιηθή το αίτημά της.

Αυτό είναι το γεγονός.

Ποια είναι τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν σ’ αυτό το φαινομενικά ασήμαντο επεισόδιο της καθημερινότητας; Γιατί αυτή η γνωστή και άγνωστη συνάμα περικοπή, αυτή η τόσο τρυφερή μες στην σκληρότητά της, μας φανερώνει, ή μας κρύβει, πολλές πραγματικότητες, όπως συνηθίζει ο λόγος του Ευαγγελίου να κάνη. Τολμούμε να ξεχωρίσουμε:

· Την αναζήτηση της θεραπείας στο πρόσωπο του Χριστού' μια αναζήτηση που κονιορτοποιεί κάθε κατεστημένο, ρατσιστικό δικαίωμα, υπερβαίνει την ευδαιμονιστική ερμηνεία του κόσμου και έχει ως τέλος την υιοθεσία. · Την κατάλυση της πραγματικής τυραννίας. · Την κατάργηση της φυλετικής υιοθεσίας της Παλαιάς Διαθήκης, εφ’ όσον εκπληρώθηκε ο σκοπός της, που ήταν η γέννηση της Παναγίας, της Μητέρας Θεού. · Την διάκριση της πραγματικής από την «κληρονομική», «δικαιωματική», «κατεστημένη» Εκκλησία. · Την ορθή ερμηνεία και αντιμετώπιση του πόνου και της ατιμίας, που γίνεται στην πραγματικότητα «το κλειδί του παραδείσου».

Διαβάζοντας τα διάφορα κείμενα που δημοσιεύει το παρόν τεύχος της Ε.Π., μπορείτε να διακρίνετε την αναφορά τους σε αυτές τις πραγματικότητες. Συγκεκριμένα μπορούμε να διακρίνουμε · την αναζήτηση του προσωπικού Θεού από τούς «αλλοεθνείς» στην αναφορά μας για την κινέζικη μετάφραση –και τις προϋποθέσεις της– του βιβλίου του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ιεροθέου «Μια βραδυά στην Έρημο του Αγίου Όρους» (σελ. 7) · τις σύγχρονες προσπάθειες καταδυνάστευσης του προσώπου (κύριο άρθρο σελ. 1, σελ. 3, σελ. 12) · την σύγχρονη προσπάθεια διαθρησκειακού συγκρητισμού, ώστε να θεωρηθή κέντρο της ιστορίας ο Αβραάμ, και να υποβιβασθή ο Χριστός σε «τέκνο του Αβραάμ» (σελ. 14) · την φανέρωση της εκκλησιαστικής πραγματικότητας, μέσα από την «εκκλησιαστική» ειδησεογραφία (σελ. 8-9) · την κατεστημένη, ρατσιστική, ευδαιμονιστική θεώρηση του Χριστιανισμού (σελ. 12) · την τραγικότητα της άρνησης της ποιμαντικής και της ευθύνης, καθώς και την σκλαβιά της αμετανοησίας (σελ. 10-11).

Συμβατικά διακρίνουμε αυτές τις αλήθειες, οι οποίες πάλι γίνονται μία μές στην στοργική διήγηση της Χαναναίας: Η δια της θεραπείας ελευθέρωση του ανθρώπου εν τω προσώπω Ιησού Χριστού.

«Μιά βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους» στα κινέζικα

«Μιά βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους» στα κινέζικαΣτην Άπω Ανατολή κατοικεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της γης και είναι κέντρο της σύγχρονης τεχνολογίας και οικονομίας. Είναι λυπηρό που η παρουσία της Εκκλησίας μας εκεί είναι μικρή. Τελευταία μια σπίθα φαίνεται να ανάβη' δημιουργείται μια Ορθόδοξη ενορία στην Ταϊβάν. Η Ταϊβάν έχει 23.000.000 κατοίκους εκ των οποίων μόνο οι 500.000 είναι καθολικοί και προτεστάντες. Οι υπόλοιποι είναι βουδιστές και ταοϊστές.

Ιδρυτής της Ενορίας στην Ταϊβάν είναι ο πατήρ Ιωνάς, αγιορείτης μοναχός, αλλά και πρωτοπόρος της πληροφορικής. Είναι εγγεγραμμένος στο πανεπιστήμιο της Ταϊπέϊ όπου μαθαίνει κινέζικα, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα και την απαραίτητη βίζα. Ο π. Ιωνάς γράφει για το έργο του:

«Οι βουδιστές και ταοϊστές πρώτη φορά ακούνε για τη νοερά προσευχή και το μυστικισμό της Ορθοδοξίας, για κάτι ανώτερο δηλαδή από τον δικό τους μοναχισμό, διότι γνωρίζουν τον χριστιανισμό κυρίως από τούς προτεστάντες». Ακόμη: «οι Κινέζοι έχουν μυστικισμό, έχουν μοναχισμό πολύ πριν από εμάς και μόνο η Ορθοδοξία έχει να δείξει και να προσφέρει σ αυτούς κάτι που έχουν τις προϋποθέσεις να το δεχτούν: τη νοερά προσευχή».

Η διαφορά βρίσκεται στην έννοια του προσώπου. Η νοερά προσευχή στην Εκκλησία μας έχει προσωπική αναφορά, κάτι το οποίο είναι άγνωστο σε ολόκληρη την ανατολική παράδοση. Την «εσωτερική» ζωή την γνωρίζουν καλά. Αυτό που τούς λείπει είναι η φώτιση αυτής της «εσωτερικότητας» από τον Ζωντανό Θεό για να πάψη να την εκμεταλλεύεται ο διάβολος:

«Οι ειδωλολατρικοί τους ναοί είναι γεμάτοι από αγάλματα, που σχεδόν όλα έχουν φριχτές δαιμονικές μορφές. Ζούμε κυριολεκτικά στο βασίλειο του σατανά. Εδώ μπορεί να διαπιστώσει κανείς πραγματικά ποιο είναι το αληθινό πρόσωπο του γνωστού μας καρνάβαλου και πού έχει τις ρίζες του». «Το λεγόμενο φέγκ-σούϊ, δηλαδή η αρμονία με τη φύση, η καλή διάταξη των κοσμικών δυνάμεων, είναι πρωταρχικό εδώ. Οι σοβαρές αποφάσεις, ο γάμος ιδιαίτερα, πάντα με αυτές τις προϋποθέσεις λαμβάνονται» (όταν το φέγκ-σούϊ είναι καλό). «Γιά τούς Κινέζους υπάρχουν πνεύματα παντού. Όταν π.χ. κανείς αρρωστήσει, είναι πιο πιθανό να τον χτύπησε κάποιο κακό πνεύμα παρά μικρόβιο.» Όλα αυτά «βέβαια οι μορφωμένοι δεν τα παραδέχονται, αλλά και δεν τα απορρίπτουν...»

Στην Ταϊπέι βρέθηκαν άνθρωποι που έμειναν έκθαμβοι από αυτά που τούς έλεγε ο π. Ιωνάς. Γράφει: «Έδωσα ήδη ένα βιβλίο κατηχήσεως και θα δώσω και άλλα για μετάφραση σε ειδικά γραφεία που μεταφράζουν από τα αγγλικά στα κινέζικα. Το θαυμαστό είναι ότι ο μεταφραστής εντυπωσιάσθηκε. Έρχεται στην Εκκλησία και θέλει να μάθει για την Ορθοδοξία, διότι πρώτη φορά διάβασε τέτοια πράγματα».

Ένα από τα βιβλία που μεταφράσθηκαν στα Κινέζικα είναι και το βιβλίο του Σεβ. Μητροπολίτη μας «Μια βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους». Σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε ο π. Ιωνάς με τον Σεβασμιώτατο του ζήτησε την άδεια να μεταφρασθή το βιβλίο διαβεβαιώνοντας ότι στα μέρη εκείνα δεν ενδιαφέρει και τόσο η ασκητική με την έννοια της βίας του σώματος (υπάρχει αυτή ίσως εντονότερη στη δική τους παράδοση) όσο η θεολογία και η εμπειρία της Εκκλησίας μας, και μάλιστα η θεολογία του προσώπου. Ο Σεβασμιώτατος έδωσε την άδεια για την μετάφραση, αφιλοκερδώς, όπως κάνει άλλωστε σ’ όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις που του ζητείται να μεταφρασθή κάποιο βιβλίο του σε άλλη γλώσσα. Οι μεταφράσεις αυτές βοηθούν στην ποιμαντική και την ιεραποστολή. Το βιβλίο (στα Κινέζικα) βρίσκεται στο site του π. Ιωνά http://www.orthodox.cn/catechesis/onenight/index.html όπου υπάρχουν και πολλές πληροφορίες για το έργο του και την Ενορία της Ταϊβάν. http://www.orthodox.tw/

(Σημ: Τα αποσπάσματα του π. Ιωνά είναι από το περιοδικό του Ιεραποστολικού Συνδέσμου «Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός» Λαγκαδά 190, 564 29 Σταυρούπολη, Θεσσαλονίκη τηλ. 0310 606920 & 602602, όπου μπορεί να προσφέρη όποιος το επιθυμεί οικονομική βοήθεια για την ιεραποστολή στην Ταϊβάν).

Αρχ. Κ.Ε.Γ.-Χ.Α.Μ.

Προσωπική ευχή

Με την ευχή δεν αγωνιζόμαστε να συναντήσουμε έναν απρόσωπο Θεό. Δε επιδιώκουμε την ανύψωσί μας εις το «απόλυτον μηδέν», αλλά η προσευχή μας συγκεντρώνεται στον προσωπικό Θεό, τον Θεάνθρωπο Ιησού, εξ ού και το «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού». Στον Χριστό συναντάται η θεία και ανθρώπινη φύσι, δηλ. όλος ο Θεός Λόγος και όλος ο άνθρωπος, «εν αυτώ κατοικεί παν το πλήρωμα της θεότητος σωματικώς». Επομένως η ανθρωπολογία και σωτηριολογία του ορθοδόξου μοναχισμού συνδέεται στενά με την Χριστολογία. Εμείς αγαπούμε τον Χριστό και τηρούμε τις εντολές Του...

Η σωτηρία δεν είναι αφηρημένη κατάσταση, αλλά ένωσι με τον Τριαδικό Θεό «εν τω προσώπω» του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Αλλά αυτή η ένωσι δεν εξαλείφει τον ανθρώπινο παράγοντα. Δεν αφομοιούμεθα, εφ όσον είμαστε και μεις ιδιαίτερα πρόσωπα.

«Μια βραδυά στην έρημο του Αγίου Όρους» Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Η αρχή της Υποστάσεως

Κατέβαλον μέγα τίμημα δια τας περιπλανήσεις μου, εις τας οποίας ενεπλάκην επί επτά ή οκτώ έτη. Κρίνων κατ’ άνθρωπον, δεν θα ηδυνάμην δια μόνης της δυνάμεως μου να αποσπασθώ από της αβύσσου του υπερβατισμού του ανατολικού μυστικισμού, τουτέστι του Υπερ-προσωπικού Απολύτου. Κατά την φυσικήν και διανοητικήν μου νεότητα, η φιλοσοφία αύτη ενεφανίζετο εις το πνεύμα μου πλήρης μεγαλείου, υπερβαίνοντος τον χριστιανικόν συναισθηματικόν ψυχισμόν του «Αγαπήσεις τον Θεόν και τον πλησίον». Κατ’ εκείνην την εποχήν έτι και η λέξις «πρόσωπον-υπόστασις» εταυτίζετο εν τη συνειδήσει μου προς την έννοιαν της λέξεως «άτομον». Εσκεπτόμην «Δεν είναι άρα γε αφροσύνη να προβάλλω αυτό το κατηγόρημα εις το Απόλυτον Είναι»

Ότε όμως, κατά την Άνωθεν δωρεάν, εδόθη εις εμέ να εννοήσω την οντολογικήν θέσιν της αρχής της Υποστάσεως εν τω Θείω Είναι, τότε κατά τρόπον φυσικόν το παν ήλλαξε και παρουσιάσθη εν αντιθέτω προοπτική... Το Απόλυτον Πρωταρχικόν Ον είναι Υποστατικόν και ο άνθρωπος, η ομοίωσις του Απολύτου, είναι ωσαύτως υπόστασις. Αι σχέσεις αγάπης είναι ίδιον της Υποστάσεως, της εικόνος του Θεού της αγάπης.

«Οψόμεθα τον Θεόν καθώς εστιν» Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

Ετικέτες: ΚΥΡΙΟ ΘΕΜΑ

  • Προβολές: 1604

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance