Γεγονός καὶ Σχόλιο: Η κοινωνία του τζόγου

Τον τελευταίο καιρό ολόκληρη η κοινωνία μας ασχολείται με τον τζόγο και κυρίως σχολιάζονται οι συνέπειες του τζόγου στην ζωή των ανθρώπων και της κοινωνίας. Θα κάνω ένα μικρό σχόλιο για την πραγματικότητα αυτή.

Κατ’ αρχάς, όπως υποστηρίζει ο Καθηγητής Γεώργιος Μπαμπινιώτης, η λέξη τζόγος παράγεται από το βενετικό ZOGO και είναι συνώνυμο του ιταλικού GIUOCO και του λατινικού JOCUS και με αυτό σημαίνεται η χαρτοπαιξία, το τυχερό παιχνίδι, καθώς επίσης «οποιαδήποτε διαδικασία ή κατάσταση έντονης και αμφίρροπης αντιπαράθεσης, η έκβαση και το αποτέλεσμα της οποίας εξαρτάται από αστάθμητους παράγοντες, εύστοχες κινήσεις, προβλέψεις και χειρισμούς».

Από πλευράς θεολογικής, τα τυχερά παιχνίδια δηλώνουν μία ροπή του ανθρώπου, που διαποτίζεται κυρίως από τύχη, την απροσδιοριστία, την κίνηση του ανθρώπου από το πρόσωπο σε μια αφηρημένη αρχή. Ο άνθρωπος σε αυτήν την κατηγορία, αντί να πιστεύη στην πρόνοια του Προσώπου του Θεού, δίνει το βάρος στις απρόσωπες, απροσδιόριστες δυνάμεις.

Από ψυχολογικής και κοινωνιολογικής απόψεως ο τζόγος είναι «ένα αναπόσπαστο στοιχείο της ανθρώπινης κοινωνίας και η ανθρώπινη φύση έχει την φυσική κλίση να παίζη, να ρισκάρη και να ανταγωνίζεται». Είναι μια προσπάθεια να ξεφύγη κανείς από την συνήθεια της καθημερινότητας και να εκλέγη νέους ρόλους, καθώς επίσης να διασκεδάζη με την προσμονή, την αναμονή, την αναστάτωση μιας πράξης. Και βέβαια, αυτό προϋποθέτει τον μαρασμό, την ακηδία, την ρουτίνα, την πλήξη, την ανία.

Από ανθρωποκεντρικής πλευράς ο τζόγος συνδέεται στενότατα με την εξάρτηση. Συνήθως, ισχυριζόμαστε ότι εκείνος που λαμβάνει εξαρτησιογόνες ουσίες είναι εξαρτημένος και εμμέσως κατά το α' ή β' τρόπο είναι ναρκομανής. Αλλά ναρκομανής και εξαρτημένος είναι και εκείνος που γίνεται εξάρτημα της μηχανής και μάλιστα των τυχερών παιχνιδιών.

Από οικονομικής θεωρίας «ο τζόγος θεωρείται άλλο ένα μέσο που παρέχει στον καταναλωτή άλλο ένα "εμπόρευμα", που με την μορφή διασκέδασης και ψυχικής αναστάτωσης του προσφέρει την ευκαιρία να κερδίση χρήματα».

Από πλευράς κοινωνικών σχέσεων ο τζόγος είναι μία διαπλοκή πολλών παραγόντων και πολλών παραμέτρων, ήτοι σύνδεση εμπορίου και πολιτικής, φεουδαρχίας και υποτέλειας, δημοσιογραφίας και εξουσίας.

Γίνεται, λοιπόν, φανερόν ότι ο τζόγος και τα λεγόμενα τυχερά παιχνίδια δεν είναι ένα απλό γεγονός, ούτε ερμηνεύεται μονοσήμαντα, αλλά είναι ένα πολύπλοκο κοινωνιολογικό, ψυχολογικό και θεολογικό γεγονός που δείχνει μια κοινωνία ανασφαλή και ανερμάτιστη, που στηρίζεται στις απρόσωπες αξίες και τα ανθρώπινα πάθη, μια κοινωνία που είναι στο έπακρο ανταγωνιστική, ανθρωποκεντρική και γι’ αυτό επικίνδυνη, μια ανεκκλησίαστη κοινωνία.

Είναι ανάγκη να δούμε το πρόβλημα από αυτήν την πολύπλοκη προοπτική, και κυρίως από το γεγονός ότι απαιτείται η εκκλησιαστικοποίηση του προσώπου και της κοινωνίας. Οι λύσεις που επιβάλλονται με νόμους και αγνοούν τον ανθρώπινο εμπαθή παράγοντα, είναι ψευτολύσεις. Και η προσπάθεια καθάρσεως της κοινωνίας είναι ουτοπία.

Ν. Ι.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΟ

  • Προβολές: 1464

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance