Γραπτά Κυρήγματα: Κυριακή 25 Αυγούστου 2002, Το Μυστήριο του Γάμου

Η Εκκλησία, αγαπητοί μου αδελφοί, ενδιαφέρεται για όλες τις στιγμές του ανθρωπίνου βίου και ευλογεί όλες τις ενέργειες του ανθρώπου και βεβαίως και τον γάμο, διά του οποίου- αναπτύσσεται η οικογένεια και διαιωνίζεται η ζωή, αλλά και γίνεται ο προθάλαμος της Βασιλείας του Θεού.

Ο γάμος, δηλαδή η κοινωνία του ανδρός με την γυναίκα με συνέπεια την γέννηση των παιδιών, ευλογήθηκε δύο φορές από τον Θεό. Τήν μία, αμέσως μετά την δημιουργία της Εύας. Γράφει η Παλαιά Διαθήκη ότι ευλόγησεν αυτούς ο Θεός και είπε: «αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν» (Γεν. α', 28). Βέβαια, κατά την ερμηνεία των Πατέρων, ο Θεός ευλόγησε το ανδρόγυνο την ώρα εκείνη, έδωσε την δυνατότητα να προέλθουν από το ανδρόγυνο τα παιδιά, αλλά αυτό πραγματοποιήθηκε μετά την πτώση του ανδρογύνου. Γιατί ο τρόπος με τον οποίο γεννιούνται σήμερα οι άνθρωποι είναι καρπός και αποτέλεσμα της πτώσεως. Τήν δεύτερη φορά που ευλογεί ο Θεός τον γάμο είναι κατά την διάρκεια του μυστηρίου του γάμου. Ακριβώς επειδή προηγήθηκε η πτώση του Αδάμ και της Εύας γι’ αυτόν τον λόγο ο γάμος πρέπει να περάση μέσα στην Εκκλησία και να ευλογηθή, γιατί ο εκτός και έξω από την Εκκλησία κόσμος είναι ο κόσμος της πτώσεως και της φθοράς. Άλλωστε ο Χριστός το πρώτο θαύμα επιτέλεσε στον γάμο της Κανά, όπου ευλόγησε το νερό και το μετέτρεψε σε κρασί, και αυτό φανερώνει ότι ο Χριστός μετατρέπει την βιολογική ένωση σε ευλογημένη σχέση.

Ο σκοπός του γάμου, όπως φαίνεται καθαρά μέσα στο μυστήριο του γάμου, είναι διπλός. «Ίνα σωφρονώμεν και ίνα πατέρες γενώμεθα». Ο πρώτος σκοπός είναι η σωφροσύνη. Εάν κανείς δεν μπορεί να ακολουθήση τον δρόμο της παρθενίας, όπως το έκαναν οι Απόστολοι και οι ασκητές, μπορεί να αποκτήση την αρετή της σωφροσύνης, διά της οποίας θεραπεύεται ποικιλοτρόπως η αμαρτία και το πάθος της φιληδονίας. Ο δεύτερος σκοπός του γάμου είναι η γέννηση των παιδιών, που είναι αποτέλεσμα της αγάπης των συζύγων και τα οποία παιδιά όχι απλώς διαιωνίζουν την ζωή, αλλά μπορούν να γίνουν μέλη της Εκκλησίας και άγιοι. Γι’ αυτό και ο γάμος αποκαλείται πατήρ αγίων. Οι γονείς δεν αποβλέπουν μόνον στην διαιώνιση της ζωής, αλλά στην ανάδειξη αγίων.

Τό μυστήριο του γάμου έχει καταπληκτικές ευχές, που δείχνουν τον σκοπό του γάμου, όπως τον έχει προσδιορίσει η Εκκλησία. Έχει ακόμη και πολλά συμβολικά γεγονότα και πράξεις, όπως το δακτυλίδι, το στεφάνι, το νυφικό, τις λαμπάδες, το ποτήριο κ.λ.π. Κάθε ένα από αυτά έχει υψηλό και βαθύ συμβολικό νόημα και μεγάλη σημασία. Θά ήθελα να σταθώ σε ένα από αυτά.

Στό τέλος της τελετής γίνεται ο λεγόμενος χορός του Ησα|α και μαζί με άλλα τροπάρια ψάλλεται και το τροπάριο «άγιοι Μάρτυρες οι καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες πρεσβεύσατε προς Κύριον ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών». Μάλιστα του χορού προηγείται ο ιερεύς κρατώντας το ιερό Ευαγγέλιο. Αυτό θέλει να πή ότι τα βήματα της ζωής του ανδρογύνου θα είναι μαρτυρικά, γι’ αυτό και επικαλούμαστε τις πρεσβείες των αγίων Μαρτύρων. Γιά να μπορέση το ανδρόγυνο να βαδίση αισίως τον δρόμο αυτόν, απαιτείται να προηγήται της ζωής του ο πνευματικός πατέρας, ο οποίος θα τούς καθοδηγή με το ιερό Ευαγγέλιο, δηλαδή με τις εντολές του Χριστού. Άλλωστε σε όλα τα πράγματα απαιτείται η ύπαρξη ενός ειδικού. Γιά τα αθλήματα χρειάζεται ο προπονητής και ο διαιτητής, για την απόκτηση της ανθρώπινης γνώσης είναι αναγκαίος ο επιστήμονας, ο διδάσκαλος, ο καθηγητής. Γιά την θεραπεία των σωματικών ασθενειών είναι απαραίτητος ο θεραπευτής ιατρός. Έτσι και στον γάμο είναι απαραίτητος ο πνευματικός πατέρας, ο οποίος θα τούς καθοδηγή διακριτικά, σοφά, με πνεύμα σοφίας και διακρίσεως, χωρίς να καταργή την ελευθερία τους.

Η βοήθεια του πνευματικού πατέρα δεν περιορίζεται και δεν εξαντλείται σε μερικές λεπτομέρειες του συζυγικού βίου, αλλά κυρίως στο πώς ο γάμος θα συνδεθή με το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας και θα αντλή από αυτήν δύναμη και φωτισμό. Άλλωστε όλα τα μυστήρια έχουν σκοπό να οδηγήσουν τούς ανθρώπους στην θεία Ευχαριστία, στην θεία Κοινωνία, αφού το μυστήριο της θείας Ευχαριστίας είναι το κέντρο και ο σκοπός όλων των μυστηρίων. Χωρίς τον Χριστό κανένα πράγμα δεν έχει αξία. Μέ τον Χριστό, όλα τα πράγματα και όλες οι στιγμές και οι πτυχές του ανθρώπινου βίου λαμβάνουν νόημα και σκοπό. Η αγάπη του ανδρογύνου πρέπει να εμπνευσθή από την αγάπη του Χριστού προς την Εκκλησία και οι δυσκολίες και το μαρτύριο του γάμου πρέπει να λαμβάνη δύναμη από την κένωση και την θυσιαστική προσφορά του Χριστού.

Επίσης, ο πνευματικός πατέρας προσπαθεί να οδηγήση την αγάπη των συζύγων και γενικά όλη την οικογενειακή ζωή προς την πνευματική αγάπη και την ζωή του πνευματικού γάμου, της Βασιλείας του Θεού, όπως το τονίζουν πολλές παραβολές που είπε ο Χριστός. Μέσα από την προοπτική της Βασιλείας του Θεού και μέσα στο πνεύμα της θείας Ευχαριστίας, ο γάμος αποκτά νόημα και σκοπό. Τό πώς θα γίνη αυτό είναι θέμα της διαθέσεως του ανδρογύνου, αλλά και της σοφίας του πνευματικού πατέρα.

Άς ευχηθούμε και άς αγωνισθούμε η ζωή μας να αγιάζεται από τα μυστήρια της Εκκλησίας, κυρίως από την ίδια την Βασιλεία του Θεού.

† Ο Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου ΙΕΡΟΘΕΟΣ

Ετικέτες: ΓΡΑΠΤΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ

  • Προβολές: 2092

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἱστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance