Η αγάπη δεν είναι ένστικτο

Τα επιτεύγματα της Γενετικής αποκαλύπτουν την υποκρισία του ανθρωπισμού μας, την υλιστική και μηχανιστική αντίληψη που επικρατεί στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του ανθρώπου. Ουσιαστικά καταρρίπτουν μύθους. Καταρρίπτουν τον μύθο για την φυσική αγάπη των γονέων προς τα παιδιά τους, ιδιαίτερα για το μητρικό φίλτρο, το οποίο ταυτίζουμε συνήθως με την ανιδιοτελή αγάπη.

Τα κατεψυγμένα γονιμοποιημένα ωάρια, που χρησιμοποιούνται σε πειράματα και σκοτώνονται, είναι για την Εκκλησία πλήρεις άνθρωποι, τέκνα των γονέων από τους οποίους προήλθε το σπέρμα και το ωάριο. Γι’ αυτά τα ασχημάτιστα παιδιά δεν υπάρχει γονική αγάπη; Γι’ αυτά δεν κινείται το μητρικό φίλτρο; Μια πρόχειρη δικαιολογία είναι ότι υπάρχουν, αλλά δεν τα βλέπουμε, δεν κουβεντιάζουμε μαζί τους, δεν αισθανόμαστε την παρουσία τους, δηλαδή, δεν εκδηλώνεται αγάπη γι’ αυτά επειδή δεν ικανοποιούν τις συναισθηματικές ανάγκες των γονέων τους. Αν η αγάπη ήταν φυσική δεν θα υπήρχε αυτή η δικαιολογία. Αν προχωρήσουμε λίγο παρά πέρα αν η αγάπη των γονέων συνδεόταν με την ελευθερία του προσώπου, άν, δηλαδή, δεν ήταν κατόρθωμα ελευθερίας, αποτέλεσμα του ασκητικού αγώνα εναντίον των παθών, τότε θα έπρεπε να μην υπάρχουν εγκαταλελειμένα βρέφη, ακόμη να μην υπάρχουν φόνοι εμβρίων. Αυτό σημαίνει ότι η αγάπη των γονέων δεν είναι φυσική. Το μητρικό φίλτρο δεν είναι ένστικτο.

Έχουμε λογικό και ελευθερία γι’ αυτό μπορούμε να διαστρέφουμε την φύση. Αυτό λέγεται με την έννοια ότι και τα ζώα έχουν εκδηλώσεις “φυσικής” αγάπης προς τα παιδιά τους, εκδηλώσεις που απουσιάζουν από πολλούς ανθρώπους. Οι άνθρωποι αγαπούν όταν με ελευθερία ασκηθούν στην υπέρβαση του ατομισμού τους, όταν έθισθούν στην ευαγγελική υπακοή, που νομοθετεί τις δυνάμεις της ψυχής στην φυσιολογική λειτουργία τους.

π.Θ.Α.Β.

  • Προβολές: 1506

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance