Γεγονότα καὶ Σχόλια: Κατά την εικόνα του Μωϋσή - Εκσυγχρονισμένη νηστεία

Κατά την εικόνα του Μωϋσή

Έχουμε εισέλθει στο στάδιο της νηστείας των Χριστουγέννων, στο οποίο προπαρασκευαζόμαστε για την βίωση στην προσωπική μας ζωή του γεγονότος της ενανθρωπήσεως του Θεού. Σύμφωνα με τον άγιο Συμεών τον Θεσσαλονίκης η τεσσαρακονθήμερη νηστεία των Χριστουγέννων “εικονίζει την νηστείαν του Μωϋσέως, όστις νηστεύσας τεσσαράκοντα ημέρας και νύκτας έλαβεν εις πλάκας λιθίνους γεγραμμένους τούς λόγους του Θεού, ημείς δέ νηστεύοντες τεσσαράκοντα ημέρας βλέπομεν και λαμβάνομεν τον ζώντα Λόγον εκ της Παρθένου, όχι γεγραμμένον εν λίθοις, αλλά σεσαρκωμένον γεννηθέντα και αξιούμεθα να κοινωνούμεν την θειωτέραν αυτού Σάρκα”.

Στό κείμενο αυτό του αγίου Συμεών φαίνεται το νόημα της χριστιανικής νηστείας, όπως και κάποιες χαρακτηριστικές παράμετροι αυτής της σωματικής άσκησης. Η νηστεία των Χριστουγέννων εικονίζει τή νηστεία του Μωϋσή. Αυτό σημαίνει τρία πράγματα. Πρώτον, η νηστεία μας πραγματοποιείται μέσα στο ίδιο πνεύμα και έχει αντίστοιχα αποτελέσματα με την νηστεία του Μωϋσή. Αυτός έλαβε το νόμο, εμείς κοινωνούμε της σαρκός του Νομοδότη. Δεύτερον, η νηστεία εντάσσεται μέσα στή μίμηση του βίου ιερών προσώπων. Ο Μωϋσής νήστεψε και εμείς, όπως εκείνος, νηστεύουμε. Καί τρίτον, νοηματοδοτείται από τή μνήμη γεγονότων στα οποία ο Θεός αποκάλυψε, όσο ήταν δυνατό στούς θεόπτες, τον εαυτό Του. Έτσι η νηστεία δεν έχει αφ’ εαυτής της νόημα’ το νόημα βρίσκεται στή θεοφάνεια, δηλαδή, στην ανάπτυξη προφορικής σχέσεως με το Θεό.

Εκσυγχρονισμένη νηστεία

Η σύγχρονη πρακτική της νηστείας είναι μάλλον η προσαρμογή της λαιμαργίας μας στην ποιοτική αλλαγή των τροφών, διότι οι γεύσεις δεν αλλάζουν σημαντικά, ενώ η ποικιλία και η ποσότητα των τροφών μάλλον αυξάνουν.

Απ’ ότι φαίνεται, από εδώ και πέρα, όταν μιλούμε για νηστεία πρέπει να βλέπουμε τα πράγματα από τρείς πλευρές: από την πλευρά της ποιότητας, της ποσότητας και της γεύσεως.

Τό πάθος που συνδέεται με την απόλαυση των τροφών παρουσιάζει δύο βασικές μορφές: τή λαιμαργία και τή γαστριμαργία. Η λαιμαργία είναι η αχαλίνωτη επιθυμία ικανοποίησης της γεύσης’ την ενδιαφέρει η ηδονή του φαγητού και όχι η ποσότητά του. Η γαστριμαργία προτάσσει τον κορεσμό’ επιθυμεί την ποσότητα. Η νηστεία, μέχρι τώρα, πολεμούσε με σχετική επιτυχία τή λαιμαργία, χωρίς πολλές φορές να αποφεύγη τή γαστριμαργία. Σήμερα, με τις νέες τροφές, τα πολλά βιβλία με συνταγές για νηστήσιμα φαγητά, και την ανταγωνιστικότητα των μαγείρων στην ελεύθερη αγορά, η λαιμαργία αναπαύεται, και θα έλεγα, εξασκείται και με τή νηστεία.

Στίς μέρες μας νηστεύουμε αλλάζοντας την ποιότητα των υλικών που χρησιμοποιούμε, απολαμβάνοντας, όμως, τις ίδιες περίπου γεύσεις και καταναλώνοντας τις ίδιες ή και περισσότερες ποσότητες.

Πάντως, κοντά στην παντελή παραθεώρηση της νηστείας, αυτή η αλλαγή της ποιότητας των υλικών, κάτι είναι...

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1394

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance