Προς την Α.Θ.Π., τον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον

Ἐπί τῆ Πρώτη τοῦ Ἔτους 2003

Χαιρετισμός του Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Ηρακλείας κ. Φωτίου

(Απόσπασμα)

http://www.epnet.gr/deltiotypou/Jan2003.htm

Παναγιώτατε,

Έθος αρχαίον και ωραίον συνεκέντρωσεν ημάς σήμερον ενταύθα. Τριπλής εορτής ο πανηγυρισμός: η μνήμη του Μεγάλου Βασιλείου, η ένδειξις και υπόμνησις της άκρας ταπεινώσεως του Θεανθρώπου, υποταγέντος εις τον νόμον της περιτομής, και η σύμπτωσις της αλλαγής του αστρονομικού έτους.

Τα δύο πρώτα γεγονότα προέρχονται εκ του ιστορικού βίου της πίστεως ημών, το δε τρίτον εκ της φυσικής ιστορίας, η οποία εντεταγμένη εις το σχέδιον της θείας οικονομίας, "συστενάζει και συνωδίνει" μετά του ανθρώπου, τελούσα εν αποκαραδοκία της σωτηρίας αυτής εν τω νηπιάσαντι Ιησού Χριστώ, τω καινούντι και σώζοντι τα πάντα.

Ο ταυτόχρονος πανηγυρισμός τριών συμβεβηκότων του παρελθόντος και του παρόντος, αποτελεί μίαν δι’ εσόπτρου εν αινίγματι βίωσιν υφ’ ημών της αιωνιότητος, η οποία είναι ο άχρονος χρόνος του μέλλοντος αιώνος. Βιούμεν αληθώς εν τω παρόντι την μέλλουσαν εκείνην κατάστασιν, καθ’ ήν το παρόν θα είναι η μόνη πραγματικότης, η οποία και θα συμπεριλαμβάνη εν εαυτή πάν ό,τι μέχρι τούδε εθεωρούμεν ως παρελθόν και μέλλον.

Η τοιαύτη βίωσις των πάντων ουχί ως ήδη γεγενημένων ή γενησομένων, αλλ’ ως γιγνομένων νύν, η οποία και αποτελεί θείαν κατάστασιν και προφητικήν δράσιν, μεταφέρει ημάς εις χώραν ελευθερίας, ελευθερίας από του παρόντος.

Πάντοτε το παρόν συμβαίνει να είναι δυσχερέστερον και κοπιωδέστερον του παρωχημένου ήδη κόπου, αλλά και της μελλούσης αναπαύσεως. Όπως όμως η ελπίς της συγκομιδής εξαφανίζει τον κόπον του γεωργού, τοιουτοτρόπως και η ελπίς του πιστού καθιστά ημάς ικανούς να είπωμεν μετά του Αποστόλου "ουκ άξια τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν αποκαλυφθήναι δόξαν".

Οι τα πάντα καλώς διαταξάμενοι θείοι πατέρες διήνθισαν την μακράν οδόν της ζωής δια σταθμών αναψυχής, των εορτών. Έχοντες σαφή επίγνωσιν της ανθρωπίνης ασθενείας και της συνεχούς ανάγκης περιοδικού πνευματικού ανεφοδιασμού, δεν ηθέλησαν απανδόχευτον την ζωήν, δηλαδή ανεόρταστον τον βίον ημών και ούτω κατεπλούτισαν ημάς δια των ιερών ημερών. Είναι δε αι εορταί τομαί της καθημερινότητας, προσωρινοί σταθμοί ανεφοδιασμού πνευματικού, ευκαιρίαι απολογισμού και προγραμματισμού, στάσεις και αφετηρίαι νέαι, αναψυχή και εμψύχωσις, τιμή και μίμησις των τιμωμένων, μνήμης επάνοδος και ζήλου υπέκκαυσις.

'Τοις εκείνων ρήμασι πειθόμενοι" και τοις ίχνεσιν αυτών κατακολουθούντες, εορτάζομεν και σήμερον την τρισσήν εορτήν, καθαγιάσαντες την ημέραν δια της τελέσεως της Θείας Λειτουργίας εν τω Πανσέπτω Πατριαρχικώ Ναώ του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου, απολαμβάνοντες της μετά της θριαμβευούσης Εκκλησίας κοινωνίας, δια της παρουσίας μεθ’ ημών και συλλειτουργίας πλήθους Αγίων Πατέρων της Μεγάλης Εκκλησίας, Μαρτύρων, Οσίων, Πατριαρχών, Ιεραρχών, Πατέρων και Αδελφών ημών, των εις τους μαρτυρικούς τούτους χώρους πιστώς και θεαρέστως διακονησάντων και εν τω φωτί Κυρίου αναπαυομένων απολαμβάνομεν ακόμη της μετ’ αλλήλων κοινωνίας, ημών των στρατευομένων και τον κάματον των μεριμνών της Εκκλησίας και της ενταύθα Ομογενείας βασταζόντων, με προεξάρχουσαν την Υμετέραν Σεπτήν Κορυφήν, τόον πολιόν και σθεναρόν Προκαθήμενον της Ορθοδοξίας, τον στεναγμοίς αλλαλήτοις, και σιωπώσης φωνής πολλάκις βαστάζοντα τον κάματον της ημέρας και το ψύχος της νυκτός, γρηγορούντα όμως πάντοτε, παρά το δυσχείμερον των καιρών, και φυλάσσοντα φυλακάς ημέρας και νυκτός, ποτέ απ’ το χρέος μη κινών, κατά τον ποιητήν.

Παναγιώτατε,

Αποτελούντες ενταύθα ολιγάριθμον όμιλον, εμπεπιστευμένον, ανεξιχνιάστω βουλή του Κυρίου, πολυάριθμους ευθύνας και σοβαράς, τα ύψιστα συμφέροντα της Ορθοδοξίας και του Γένους και ιδιαιτέρως του ιερού τούτου Κέντρου, δεν θα ηδυνάμεθα ασφαλώς να φαντασθώμεν εαυτούς πιστούς οικονόμους των εμπεπιστευμένων ημίν ταλάντων, εάν μη είχομεν την ελπίδα ημών επί την τα ασθενή θεραπεύουσαν και τα ελλείποντα αναπληρούσαν θείαν χάριν, και επί την Υμετέραν, Παναγιώτατε, πεφωτισμένην καθοδήγησιν, η προς την οποίαν, ως εις ασφαλή οδηγόν, καταφυγή, εδράζεται εις τα τάλαντα δι’ ών επροίκισεν ημάς ο Κύριος και εις την προς Αυτόν εμπιστοσύνην, ότι θα διατηρή την Υμετέραν Παναγιότητα επί πολλάς περιόδους ετών σώαν, έντιμον, υγιά, μακροημερεύουσαν και ορθοτομούσαν τον λόγον της αληθείας Αυτού.

Ταύτα λέγων διερμηνεύω και εκφράζω τα ευλαβή αισθήματα των τε ενταύθα και των εν τω εξωτερικώ αδελφών Ιεραρχών, ως και του πληρώματος της τε βασιλίδος των πόλεων και της καθόλου Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Και ήδη, δοξολογούντες το Όνομα του Δημιουργού και κατευθύνοντος τα ανθρώπεια και την ιστορίαν Κυρίου, προσερχόμεθα ενώπιον της Υμετέρας Σεπτής Κορυφής, τον τόπον και τύπον Εκείνου υπεχούσης, οι πάντες και ευχόμεθα επί τη ευσήμω ταύτη ημέρα της εγκόσμιου περί αλλαγής του ημερολογίου αντιλήψεως, όπως περικρατή Υμάς και κατά το ανατείλαν έτος εν δυνάμει και ισχύει ώστε να προωθήσητε τους ιερούς στόχους και σκοπούς της Εκκλησίας, επί σωτηρία του περιουσίου λαού και δόξη του αγίου Αυτού Ονόματος...

 

  • Προβολές: 1461

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance