Γεγονότα καὶ Σχόλια: Το σύνδρομο λατρείας διασημοτήτων - Η συζήτηση για τα πρότυπα

Το σύνδρομο λατρείας διασημοτήτων

Στην κοινωνική ψυχολογία έχει δημιουργηθεί ο όρος “σύνδρομο λατρείας διασημοτήτων”. Σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής της 28ης-12-2003, με τίτλο “Λατρεία, στα όρια της τρέλας” επισημαίνεται η νοσηρότητα αυτού του συνδρόμου, το οποίο θεωρείται ψυχική διαταραχή, με τρεις κύριες διαβαθμίσεις, σύμφωνα με τους ειδικούς, ως προς την έντασή του: την ήπια, την μέτρια και την ισχυρή. Στην πρώτη περίπτωση το αναγνωριστικό σύμπτωμα είναι οι καθημερινές φιλικές συζητήσεις για τα “λαμπερά” πρόσωπα της επικαιρότητας, δηλαδή, το ανώδυνο(;) ψυχαγωγικό κουτσομπολιό, το οποίο δείχνει την κόπωση απ’ την σοβαροφάνεια ή πιο συχνά το πνευματικό κενό των συνδιαλεγομένων. Στην δεύτερη περίπτωση εδραιώνεται στον ασθενή η πεποίθηση ότι έχει προσωπική σχέση με κάποια διασημότητα. Στην τρίτη περίπτωση, εκτός από το σύμπτωμα της δεύτερης, έχουμε και την εμφάνιση ακραίων ενεργειών, όπως είναι οι διάφορες υστερικές καταστάσεις ή ακόμη και κάποιες δολοφονίες διάσημων, όπως π.χ. του Τζόν Λένον.

Σε έρευνα της ομάδος του δόκτορος Τζέιμς Μάλτμπι, του Πανεπιστημίου του Λέστερ, πάνω σε δείγμα 3000 ατόμων, διαπιστώθηκε ότι στην πρώτη κατηγορία ανήκει το 15%, στη δεύτερη 10% και στην τρίτη το 1%. Δηλαδή, το 74% του πληθυσμού δεν ασχολείται μονομανώς με τους διασήμους, χωρίς αυτό να σημαίνη ότι δεν έχει κάποια άλλα υγιή πρότυπα στη ζωή τους.

Η συζήτηση για τα πρότυπα

Η λειτουργία των προτύπων μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων είναι από τα πιο κρίσιμα και νευραλγικά σημεία της ζωής και της εξέλιξής τους. Είναι λειτουργία που κρίνει τον περαιτέρω εκπολιτισμό ή την εκβαρβάρωσή τους. Όταν αυτή η λειτουργία δημιουργή δυσλειτουργίες στον κοινωνικό ιστό, τότε έχουμε την εμφάνιση επώδυνων συμπτωμάτων, κυρίως στην διαδικασία ωρίμανσης των νέων, οι οποίοι δεν προσανατολίζονται σωστά στην πορεία της ζωής τους. Γι’ αυτό στις μέρες μας γίνεται μεγάλη συζήτηση για τα πρότυπα που προβάλλει η σύγχρονη κοινωνία.

Η συζήτηση αυτή εστιάζεται σε δύο σημεία. Πρώτον, στην περιγραφή της υπάρχουσας κατάστασης· στο πώς, δηλαδή, λειτουργούν τα πρότυπα, που προβάλλει σήμερα η κοινωνία μέσω των διαφόρων φορέων αγωγής, αλλά και μέσα από τους διαφόρους μηχανισμούς (οικονομικούς, επικοινωνιακούς, πολιτικούς, πνευματικούς) που λειτουργούν στο σώμα της. Δεύτερον, στο τί πρέπει να γίνη στο μέλλον. Πιό ειδικά: συζητείται το τί μηνύματα θα πρέπη να μεταδίδουν τα πρότυπα της μελλοντικής πολυπολιτισμικής κοινωνίας ή, ακόμη, και το αν θα πρέπη να προβάλλονται πρότυπα μέσω των υπεύθυνων κρατικών φορέων, κυρίως μέσω του κρατικού εκπαιδευτικού συστήματος. Αυτό το τελευταίο είναι πιστεύω φανερό ότι προβάλλεται έντονα από εκείνους που μιλούν για ανοιχτές πολυπολιτισμικές κοινωνίες και δείχνουν ότι σέβονται υπερβολικά –μέχρι δικαιολογημένης παρεξηγήσεως– την διαφορετικότητα.

Πάντως, τα πρότυπα των αγίων που ακτινοβολούν την αγάπη, την ελευθερία και την “άληστη γνώση” είναι ό,τι το πιο αναγκαίο στην σύγχρονη “πολυκεντρική” πραγματικότητα.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1511

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance