Γεγονότα καὶ Σχόλια: Τα θρησκευτικά στην Ευρώπη - Μύηση στην Εκκλησία - Η εξάρτηση από τον ξένο παράγοντα

Τα θρησκευτικά στην Ευρώπη

Σε σχόλιο του περιοδικού Εκκλησία (Μάρτιος 2004) διαβάζουμε για τον διχασμό των ευρωπαϊκών χωρών απέναντι στον Χριστιανισμό, απέναντι στην παραδοχή ή μη της συνεισφοράς του “στήν οικοδόμηση των ευρωπαϊκών αξιών”. Αυτός ο διχασμός γίνεται αισθητός στις αλλαγές στάσεως των διαφόρων κυβερνήσεων απέναντι στο μάθημα των Θρησκευτικών. Χαρακτηριστικά επισημαίνεται ότι “ενώ στις χώρες του πρώην Ανατολικού Συνασπισμού το μάθημα των θρησκευτικών επανέρχεται άλλοτε διστακτικά και άλλοτε πανηγυρικά, στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης παρατηρούνται αντιφατικές τάσεις”. Στη συνέχεια παρουσιάζονται ως αντιφατικά παραδείγματα η Ισπανία και η Μ. Βρετανία. “Στην Ισπανία προ ενός έτους επανήλθαν τα Θρησκευτικά στη Μέση Εκπαίδευση με περιεχόμενο ομολογιακό”, ενώ στην Μ. Βρετανία αποφασίσθηκε η αλλαγή του περιεχομένου του μαθήματος από ομολογιακό, που ήταν μέχρι τώρα, σε άχρωμο θρησκειολογικό.

Στην Ισπανία εκτός από τα Θρησκευτικά με νόμο που ψηφίσθηκε εισάγεται από τον Σεπτέμβριο στα Λύκεια και ένα νέο μάθημα με τίτλο: Κοινωνία, Πολιτισμός και Θρησκεία, το οποίο θα βασίζεται στη διδασκαλία των παπικών και φυσικά θα προβάλλη τα στοιχεία και τις απόψεις που επιθυμεί το Βατικανό. Αυτό το γεγονός δημιούργησε έντονες αντιδράσεις στους εκπροσώπους των γονέων και πολλές προεκλογικές συζητήσεις στους πολιτικούς, στους οποίους αντεπιτέθηκε η Σύνοδος των Ισπανών “Ρωμαιοκαθολικών” Επισκόπων, στηλεύοντας την ανοχή των πολιτικών και των Μ.Μ.Ε. σε θέματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης (Τόλμη, τ.39).

Είναι πολύ χαρακτηριστικό ότι αυτές οι αντίρροπες κατευθύνσεις, ως προς την θρησκευτική ενημέρωση των μαθητών, εντοπίσθηκαν σε δύο κράτη, τα οποία τον τελευταίο καιρό παρουσιάζονταν ενωμένα με τις Η.Π.Α. στη νέα “σταυροφορία” τους εναντίον του τρομοκρατικού Ισλάμ. Ήταν οι “αποφασισμένοι” εκπρόσωποι της Χριστιανικής Δύσης. Βέβαια, η διεθνής πρακτική τους έδειξε (καί δείχνει) ότι δεν κατάλαβαν καλά το περιεχόμενο που έχει το επίθετο “χριστιανική” δίπλα στην λέξη “Δύση”, την οποία θέλουν να εκπροσωπούν. Δείξαν ότι έχουν μια επιλεκτική –δηλαδή, αιρετική– αναφορά στην διδασκαλία του Χριστού. Παίρνουν μόνο ό,τι τους συμφέρει.

Μύηση στην Εκκλησία

Πρέπει να σημειώσουμε ότι μέσα στο πλαίσιο της Ορθοδοξίας δεν ικανοποιούμαστε από το μονοδιάστατα ομολογιακό περιεχόμενο του θεολογικού σχολικού μαθήματος. Το ομολογιακό περιεχόμενο εύκολα μπορεί να διολισθήση στον σχολαστικισμό. Το μάθημα αυτό χρειάζεται μια έξοδο από την τάξη.

Η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών είναι μια νομοθετημένη υποχρέωση της Πολιτείας, με την προϋπόθεση, βέβαια, του σεβασμού των ετεροθρήσκων και των ετεροδόξων. Η καλλιέργεια, λοιπόν, της θρησκευτικής συνειδήσεως των μαθητών από την Πολιτεία δεν μπορεί να επιτευχθή μόνο με υποχρεωτικά βαθμολογούμενα μαθήματα. Χρειάζεται τα μάθηματα αυτά, μαζί με τις απαραίτητες ιστορικές και δογματικές γνώσεις, να συνδέουν τον μαθητή με τη λατρεία και την μυστηριακή και ιεραρχική δομή της Εκκλησίας· να τον μυούν στη χάρη των μυστηρίων, στην ενοριακή του κοινότητα, στην κατανόηση και αποδοχή του ρόλου των Ιερέων και των Επισκόπων. Χρειάζεται να τον βοηθούν να ενταχθή συνειδητά στην Εκκλησία.

Η εξάρτηση από τον ξένο παράγοντα

Το “όχι” που είπαν οι Έλληνες της Κύπρου στο σχέδιο Ανάν, ήταν το τέλος μιας διαδικασίας που ανέδειξε αρετές αλλά και μειονεξίες μας.

Πολλοί —τρομοκρατημένοι από τις απειλές του …“διεθνή παράγοντα”— άφησαν την ανασφάλειά τους να εκφρασθή με τα πιο μελανά χρώματα για την επόμενη ημέρα του “όχι”. Ποιές βέβαια θα είναι οι επιπτώσεις από αυτήν την απόφαση των Ελλήνων Κυπρίων, μπορεί να είναι σε κάποιο βαθμό γνωστές μόνον σε εκείνους που γνωρίζουν καλά τις συνήθεις κινήσεις —επιθέσεις και άμυνες— που οργανώνονται πάνω στην σκακιέρα των διεθνών σχέσεων.

Πάντως, ζοφερό αναμένεται το μέλλον, αν κυριαρχήση στην πατρίδα μας η νοοτροπία αυτών των που υπεστήριζαν το “ναί” με κύριο επιχείρημα ότι με το “όχι” θα μας κακοχαρακτηρίσουν οι ξένοι.

Αυτής της μορφής η ανθρωπαρέσκεια συνιστά τήν εσωτερική βάση της εξάρτησης από τον “ξένο παράγοντα”.

π. Θ. Α. Β.

π.Θ.Α.Β.

Ετικέτες: ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΚΑΙ ΣΧΟΛΙΑ

  • Προβολές: 1538

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance