Πρόλογος Ναυπάκτου κ. Ἱεροθέου: Αφιερωματικό Λεύκωμα για την Ιερά Μονή Αμπελακιωτίσσης

Εφέτος εορτάζουμε στην Ιερά Μητρόπολή μας την επέτειο των 150 χρόνων από τα εγκαίνια του Καθολικού Ιερού Ναού της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως της Θεοτόκου Αμπελακιωτίσσης. Πρόκειται για μια σημαντική επέτειο και γι αυτό, εκτός από την τέλεση ευχαριστηρίου θείας Λειτουργίας, διοργανώσαμε και άλλες εκδηλώσεις για να εκφράσουμε τις ευχαριστίες μας στον Θεό για το σημαντικό αυτό γεγονός.

Αφιερωματικό Λεύκωμα για την Ιερά Μονή ΑμπελακιωτίσσηςΤα εγκαίνια ενός Ιερού Ναού μιας Ενορίας ή μιᾱς Ιεράς Μονής αποτελούν ένα γεγονός μεγάλης σημασίας. Και αυτό γιατί δεν πρόκειται για εγκαίνια ενός ευκτηρίου οίκου, κατά τρόπο προτεσταντικό, ούτε και μιας “ Εκκλησίας”, όπως συνήθως το έχουμε χαρακτηρίσει, από το ότι εκεί συναντάται η Εκκλησία —οι Χριστιανοί— για να λατρεύσουν τον Θεό, αλλά για Ιερό Ναό. Η διαφορά είναι μεγάλη.

Η λέξη ναός προέρχεται από το ρήμα “ναίω” που σημαίνει κατοικώ, διαμένω, ενοικώ. Στην περίπτωσή μας Ιερός Ναός δηλώνει τον τόπο εκείνο που κατοικεί ο Θεός, τον τόπο εκείνο που ο Θεός, ο Οποίος είναι μεν πανταχού παρών, αλλά εκεί εκδηλώνει τις άκτιστες ενέργειές Του. Δεν πρόκειται, λοιπόν, απλώς για έναν ευκτήριο οίκο, όπου προσέρχονται οι Χριστιανοί για να προσευχηθούν, ούτε για μια “Εκκλησία” όπου συνέρχεται το Σώμα του Χριστού για να λατρεύση τον Θεό, αλλά για οίκο του Θεού, όπου κατοικεί ο Ίδιος ο Θεός, με την έννοια ότι εκεί εκδηλώνονται οι ενέργειές Του.

Ο Σολομών όταν ωκοδόμησε τον Ναό που φέρει το όνομά του, “τόν οίκον Κυρίου”, προσευχήθηκε στον Θεό: “…τού είναι τους οφθαλμούς σου ηνεωγμένους εις τον οίκον τούτον ημέρας και νυκτός, εις τον τόπον τούτον, όν είπας· έσται το όνομά μου εκεί, του εισακούειν της προσευχής, ής προσεύχεται ο δούλός σου εις τον τόπον τούτον ημέρας και νυκτός” (Γ΄ Βασιλειών, η΄ 29).

Και ο Αρχιερεύς κατά την τελετή των εγκαινίων κάθε Ιερού Ναού προσεύχεται γονυκλινής: “πλήρωσον αυτόν φωτός αϊδίου· αιρέτισαι αυτόν εις κατοικίαν σήν· ποίησον αυτόν σκήνωμα δόξης σου· κατακόσμησον αυτόν τοις θείοις σου και υπερκοσμίοις χαρίσμασι· κατάστησον αυτόν λιμένα χειμαζομένων· ιατρείον παθών, καταφυγήν ασθενών, δαιμόνων φυγαδευτήριον, εν τω είναι τους οφθαλμούς σου ανεωγμένους επ' αυτόν, ημέρας και νυκτός...”.

Αυτήν την ευχή απηύθυνε και ο αείμνηστος προκάτοχός μου Μητροπολίτης Ναυπακτίας και Ευρυτανίας κυρός Άνθιμος, κατά την τελετή των εγκαινίων του Καθολικού της Ιεράς Μονής Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμπελακιωτίσσης, που έγιναν την 23η Μαΐου του έτους 1854, και έκτοτε ο ιερός αυτός Ναός είναι κατοικητήριο της δόξης του Θεού.

Κατοικεί ο Θεός σε αυτόν και με το Σώμα του Χριστού που βρίσκεται επάνω στην Αγία Τράπεζα, και με τα λείψανα των μαρτύρων που ετέθησαν κάτω από την Αγία Τράπεζα, κατά την τελετή των εγκαινίων, και οι οποίοι μάρτυρες είναι τα μέλη του Σώματος του Χριστού, και με το άγιον Χρίσμα με το οποίο χρίσθηκε η Αγία Τράπεζα. Έτσι, ο Ιερός αυτός Ναός είναι σκήνωμα της δόξης του Θεού.

Ιδιαίτερα ο Ιερός Ναός της Ιεράς αυτής Μονής έχει και δύο άλλους θησαυρούς, ήτοι την θαυματουργική εικόνα της Παναγίας, της επωνομαζομένης της Αμπελακιωτίσσης, και το εξαγιασμένο χέρι του αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Πολυκάρπου, του μεγάλου αυτού αποστολικού ανδρός.

Και όταν κανείς εισέρχεται στον Ιερό αυτό Ναό, αισθάνεται την ευλογία του Θεού, της Παναγίας και των αγίων, αναδύονται και οι προσευχές των Πατέρων της Ιεράς Μονής που προσευχήθηκαν κατά την διάρκεια όλων αυτών των ετών, αλλά αισθάνεται κανείς και την προσευχή των πονεμένων Χριστιανών, οι οποίοι μέσα στον Ναό αυτόν άνοιξαν την καρδιά τους και εξέφρασαν τους αλάλητους στεναγμούς και έχυσαν τους ποταμούς των δακρύων της μετανοίας και του πόνου τους. Όλα αυτά ως ευώδες θυμίαμα εξέρχονται και από τους τοίχους του Ιερού Ναού. Έτσι αυτός ο χώρος είναι ευλογημένος, ιερός.

Με την λαμπρή αυτή επέτειο αισθάνομαι την ανάγκη να προσευχηθώ για την ανάπαυση των ψυχών όλων εκείνων που συνετέλεσαν στην ανοικοδόμηση του Ιερού αυτού Ναού, καθώς επίσης να ευχαριστήσω τον Ηγούμενο και το Ηγουμενοσυμβούλιο της Ιεράς Μονής για τον κόπο που κατέβαλαν για την διοργάνωση αυτών των εκδηλώσεων, ιδιαιτέρως δε τον Αρχιμ. Καλλίνικο Γεωργάτο και τους συνεργάτες του, για τον κόπο που κατέβαλαν για την έκδοση αυτού του λευκώματος με την ευκαιρία της επετείου αυτής.

Αισθάνομαι την ανάγκη επίσης να ζητήσω τις πρεσβείες της Παναγίας μας και τις ευχές του αγίου ενδόξου ιερομάρτυρος Πολυκάρπου, για να διακονήσω καλώς το ποίμνιο που μου εμπιστεύθηκε ο Θεός, δια της Εκκλησίας, και να αξιωθώ να έχω καλήν απολογία στο φοβερό Βήμα του Χριστού, και να εισέλθω στην ουράνια πόλη στην οποία δεν υπάρχει κανένας Ναός, γιατί “ο Κύριος ο Θεός ο παντοκράτωρ ναός αυτής εστι και το αρνίον. και η πόλις ου χρείαν έχει του ηλίου ουδέ της σελήνης ίνα φαίνωσιν αυτή· η γαρ δόξα Κυρίου εφώτισεν αυτήν, και ο λύχνος αυτής το αρνίον” ( Αποκ. κα΄, 22-23).

Τελειώνοντας τον πρόλογο αυτόν αναφωνώ με τον ιερό υμνογράφο:

“Ουρανός πολύφωτος η Εκκλησία ανεδείχθη άπαντας φωταγωγούσα τους πιστούς· εν ω εστώτες κραυγάζομεν· τούτον τον Οίκον στερέωσον Κύριε”.-

  • Προβολές: 1128

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance