Συνεργάτης της “Παρέμβασης” εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε Διάκονος

Πώς εκλήθης αδελφέ; Ρωτούν τον νεοκαρέντα μοναχό οι πιστοί αμέσως μετά την κουρά του. Και αφού εκείνος πει το όνομά του, του εύχονται: Σωθείης! Αυτή η μονολεκτική ευχή ταιριάζει σ’ εκείνους που ο πόθος για τον Νυμφίο Χριστό και η αγάπη προς την μητέρα Εκκλησία τους οδηγεί στο να λάβουν το μοναχικό σχήμα.

Συνεργάτης της “Παρέμβασης” εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε ΔιάκονοςΤην ίδια ευχή, λοιπόν, δώσαμε και εμείς όλοι στον αγαπητό μας αδελφό Νικόλαο Γεωργάτο, ο οποίος κατά την κουρά του (ρασοφορία), που έγινε κατά τον αρχιερατικό Εσπερινό της 18ης Σεπτεμβρίου, στον άγιο Δημήτριο Ναυπάκτου, πήρε το όνομα Καλλίνικος. Ο μέχρι πριν από λίγο καιρό Νικόλαος Γεωργάτος γεννήθηκε στην Έδεσσα, μεγάλωσε και αναπτύχθηκε μέσα σε περιβάλλον εκκλησιαστικό, συνοδευόμενο πάντοτε από την παρουσία του Μακαριστού Μητροπολίτου Εδέσσης Καλλινίκου.

Αποφοίτησε το 1986 από την παιδαγωγική ακαδημία Ηρακλείου Κρήτης. Υπηρέτησε επτά χρόνια ως δάσκαλος σε σχολεία της Αθήνας και της περιφέρειας. Από μαθητής του Δημοτικού συνδέθηκε πνευματικά με τον Σεβ. Μητροπολίτη μας κ. Ιερόθεο, Ιεροκήρυκα τότε στην Ιερά Μητρόπολη Εδέσσης. Και όταν ο Αρχιμανδρίτης Ιερόθεος εξελέγη Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου ήλθε κοντά του. Από τότε εργάζεται στην Ιερά Μητρόπολη και συντελεί στην έκδοση της “Εκκλησιαστικής Παρέμβασης”.

Την κουρά έκανε ο Σεβ. Μητροπολίτης μας κ. Ιερόθεος μέσα σε μια ατμόσφαιρα πολύ συγκινητική, τόσο για μας όσο και για τον ίδιο. Η ακολουθία ήταν λιτή, αλλά και μεγαλειώδης. Πρόσωπα αγαπητά του π. Καλλινίκου από την Ναύπακτο, την Έδεσσα, την Αθήνα, την Βοιωτία και από άλλα μέρη της Ελλάδας συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου, για να συμπροσευχηθούν και να ευχηθούν στον νεοκαρέντα μοναχό το “σωθείης” ή το “νά ευαρεστήσης θεώ και ανθρώποις”.

Ο Σεβασμιώτατος στην ομιλία του (η οποία αποτελεί το κύριο άρθρο αυτής της “Παρέμβασης”) εξήρε την αξία του ορθοδόξου ησυχαστικού μοναχισμού. Μοιράστηκε μαζί μας αναμνήσεις από τον άγιο γέροντά του, Μακαριστό Μητροπολίτη Καλλίνικο, τον άνθρωπο που αγάπησε και υπηρέτησε με σταυρικό φρόνημα και αγάπη θυσιαστική τον σωτήρα Χριστό και την Εκκλησία Του. Ευχήθηκε ακόμη στον νεοκαρέντα π. Καλλίνικο να αποκτήση το ίδιο εκκλησιαστικό φρόνημα αυτού του ξεχωριστού ανθρώπου, καθώς και την ευγνώμονα καρδία του, μιας και αυτού το όνομα του έδωσε ο Σεβασμιώτατος, ως ένδειξη σεβασμού και αγάπης προς τον Γέροντά του.

Η μεγαλοδωρία, όμως, του Θεού δεν σταμάτησε εδώ, αφού την επομένη μέρα ακολούθησε η χειροτονία του π. Καλλινίκου σε διάκονο.

“Πάντων των Αγίων....” ακούσθηκε η εκφώνηση από τον καινούργιο διάκονο της Εκκλησίας του Χριστού και όλοι εμείς που τον γνωρίζουμε χρόνια, εντείναμε τις προσευχές μας, να τον οδηγή ο Κύριος εις πάν έργον αγαθόν και εις την καλήν διακονίαν του σώματος του Χριστού.

Στην χειροτονητήρια ομιλία του ο π. Καλλίνικος είπε:

“Ή και Σαούλ εν προφήταις;”

Αυτό ήταν το ερώτημα που γεννήθηκε στους τότε Ισραηλίτες, μόλις είδαν τον Σαούλ, τον υιό του Κίς, εν μέσω των προφητών.

Συνεργάτης της “Παρέμβασης” εκάρη μοναχός και χειροτονήθηκε ΔιάκονοςΈνα παρόμοιο ερώτημα έχει εντυπωθεί στην σκέψη μου, όταν πριν μερικούς μήνες μου αναγγείλατε, Σεβασμιώτατε, την πρόθεσή Σας να με χειροτονήσετε διάκονον της Εκκλησίας του Χριστού. Ένα παρόμοιο ερώτημα αισθάνομαι να κεντά και τις καρδιές των Χριστιανών που συνάχθηκαν στον Ιερό αυτό Ναό του Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου, καθώς με θεωρούν ανάμεσα στους αγίους Ιερείς, μπροστά στον Ποιμένα της Ναυπάκτου, και ενώ πρόκειται εντός ολίγου να συγκαταριθμηθώ στους Κληρικούς της Αγίας μας Εκκλησίας:

“Ή και Νικόλαος, νυν δε Καλλίνικος, εν διακόνοις;”

Τότε ο Σαούλ μεν έψαχνε τους όνους του πατέρα του, εκτελούσε δηλαδή έργο υπακοής. Εγώ, όμως, έβοσκα χοίρους, εκτελώντας έργο ανυπακοής, αφού πρώτα εδαπάνησα τον αμύθητο πλούτο, που μου είχε δοθή από τον ουράνιο Πατέρα μας. Πλούτο που δίδεται σε κάθε άνθρωπο ερχόμενον εις τον κόσμον. Εννοώ δε τα φυσικά χαρίσματα που είναι κοινά στην ανθρώπινη φύση, αλλά και τα εκκλησιαστικά χαρίσματα, που δίδονται στα μέλη της Εκκλησίας Του.

Μου δόθηκε, λοιπόν, περιουσία αμύθητη: πρώτα - πρώτα, η ύπαρξη μέσα από την ανυπαρξία, και μάλιστα ύπαρξη κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Πλάστη· μου δόθηκε νούς φωτεινός και απλός, ψυχή λογική, νοερά και αυτεξούσια, πνεύμα ζωοποιό του συνημμένου σώματος. Μου δόθηκε σώμα προς μετάνοιαν, αλλά και όλα τα απαραίτητα αγαθά για την συντήρησή του.

Με ανέθεσε ο Θεός σε γονείς που θυσιάστηκαν για μένα, ώστε να αναπτυχθώ χωρίς προβλήματα μέσα στον κόσμο αυτόν της φθοράς· γονείς που με οδήγησαν στην αγία κολυμβήθρα, για να γίνω μέλος της Αγίας μας Εκκλησίας· γονείς που οδήγησαν τα βήματά μου στον Ιερό Ναό, ώστε να συμμετέχω στην θ. Λειτουργία, και μάλιστα καθισμένος στο αναπαυτικότερο για τα νήπια κάθισμα: τα σκαλάκια μπροστά από την εικόνα του Χριστού.

Εγνώρισα, έτσι, από βρέφος τα άγια μυστήρια, αξιώθηκα να δεχθώ πάνω μου σταυροειδώς το άγιο χρίσμα. Γεύθηκα, βρέφος ών, το Ζωοποιό Σώμα και Αίμα του Δεσπότου της κτίσεως. Ασπάστηκα, νήπιος ών, χέρια ιερατικά, αγιασμένα. Έσκυψα παιδί ακόμη κάτω από το ιερό πετραχήλι, και μάλιστα το δικό σας πετραχήλι, Σεβασμιώτατε.

Αξιώθηκα, κατά τον ειπόντα, “νά ζήσω στην Έδεσσα του Καλλινίκου”, του μικρόσωμου αυτού πνευματικού άτλαντος, που έσκυψε με υψηλή ταπείνωση και εσήκωσε στους δύο έθραυστους ώμους του το ασήκωτο φορτίο της Εκκλησιαστικής Παραδόσεως και το πικρό φορτίο των ανθρωπίνων αδυναμιών. Αυτού που αξιώθηκε να δη στην δύση της ζωής του την Παναγία την Προυσιώτισσα, την οποία έτρεχε να προσκυνήση κρατώντας το φουστάνι της γιαγιάς του νήπιος ών. Αυτό το όραμα απεδείκνυε το γεγονός ότι έφθασε στην δύση της βιολογικής ζωής του, διατηρώντας την νηπιακή ψυχή, που είχε στην ανατολή της ζωής του.

Έζησα στην Έδεσσα του Καλλίνικου, αλλά δεν αξιώθηκα να ζήσω τον Καλλίνικο. Δεν ετίμησα και δεν εσεβάσθηκα προς στιγμήν τίποτε από όλα τα πολύτιμα δώρα που προανέφερα. Έγινα ξένος προς όλη αυτή την παράδοση. Και γνωρίζω καλώς ότι σε κείνα τα δύσκολα χρόνια της νεανικής μου ηλικίας οι εκτενείς προσευχές της Εκκλησίας υπέρ εμού, και τα έμπονα δάκρυα των συγγενών και φίλων μου, “έκαμψαν” τον Δεσπότη Χριστό, και βιαίως έσωσέ με η Δεξιά Αυτού.

Ο Σαούλ συνάντησε τον Βλέποντα, και εισήλθε στον χορό των προφητών. Ο Νικόλαος, νυν δε Καλλίνικος, συνάντησε τον δικό του Βλέποντα, Εσάς, Σεβασμιώτατε, και να τώρα εισέρχεται στον χορό των διακόνων. Σάς συνάντησα και με εθρέψατε με τους “λόγους της πίστεως και της καλής διδασκαλίας”, την οποία διδασκαλία αντλείται από τα καθάρια νάματα της πολυτίμου εκκλησιαστικής παραδόσεως, που κληρονομήσατε δια της μαθητείας από τους αγίους της Εκκλησίας μας, και μάλιστα από τον Γέροντά Σας, τον Εδέσσης Καλλίνικο.

Τί θα συναντήσω στο στάδιο που ανοίγεται μπροστά μου, δεν γνωρίζω· πώς θα διακονήσω, δεν γνωρίζω· αν είμαι άξιος, ούτε αυτό το γνωρίζω. Γνωρίζω όμως ότι η κρίση Σας σέβεται το πρόσωπο, υπακούει στο Ευαγγέλιο, φωτίζεται από τους Πατέρας, δεν προκαλεί τον χρόνο, υπολογίζει τον χώρο, γνωρίζει το τέλος, γνωρίζει τον σκοπό και την ενδελέχειά μας. Γνωρίζω ακόμη την αγάπη Σας προς το πρόσωπό μου, προς το πρόσωπο κάθε λογικού προβάτου που σάς έχει εμπιστευθή ο Χριστός. Μια αγάπη που είναι αληθινή, γιατί στηρίζεται στην γνώση. Πολλοί μας αγαπούνε, αλλά νομίζω ότι αγαπούν την εικόνα που έχουν οι ίδιοι σχηματίσει για το πρόσωπό μας, ή, ακόμη χειρότερα, αγαπούν την εικόνα που θέλουμε εμείς να έχουν οι άλλοι για το πρόσωπό μας. Όταν όμως μας γνωρίζουν, μας αποστρέφονται, και δικαίως. Πλήν όμως Εσείς με γνωρίζετε, και δεν με αποστραφήκατε. Και αυτό είναι το σημαντικότερο. Είμαι δε πεπεισμένος ότι αυτή η αγάπη Σας δεν πρόκειται να αφήση κανένα προσωπείο να επικαλύψη το πρόσωπο που μου χάρισε ο Θεός. Το γνωρίζω αυτό καλώς και το διατρανώνω και εδώ, ενώπιον της Εκκλησίας: Μισείτε τα προσωπεία, καθώς και ο Κύριος τα μισεί. Αυτό μου δίδει άπειρες ελπίδες ότι δεν πρόκειται να προδώσω την κρίση Σας, και δεν πρόκειται να προδώσω την αγάπη της Εκκλησίας, γιατί, ακόμη και αν η διεστραμμένη μου θέλησις οδηγήση με προς άλλας οδούς, βιαίως θα με επαναφέρετε προς την τελείωση της διακονίας που αναλαμβάνω. Εγώ το μόνο που εύχομαι είναι να μου δίδη ο Θεός δύναμη να διατηρώ πνεύμα μαθητείας.

Γνωρίζω ότι σήμερα δεν επιβραβεύομαι για κάτι, αλλά καλούμαι να ξεπληρώσω τα γραμμάτια της αγάπης που δέχθηκα απ’ όλους όσους συναναστράφηκα, απ’ όλους όσους με ευεργέτησαν ποικιλοτρόπως μέχρι σήμερα, και τους οποίους ευχαριστώ και ευγνομωνώ.

Ευχαριστώ τους γονείς μου για όλα όσα προανέφερα.

Ευχαριστώ τα αδέλφια μου, που μου συμπαραστάθηκαν στα ευτράπελα χρόνια της νεότητός μου.

Ευχαριστώ τους δασκάλους και καθηγητάς μου, που ανέχθηκαν έναν ατίθασο νεανία ως μαθητή τους.

Ευχαριστώ τους κατά πνεύμα αδελφούς και αδελφές μου, τα μέλη της Εκκλησίας, που με περιέβαλαν με την αγάπη τους, με μεγάλη υπομονή και συγκινητικό ενδιαφέρον.

Ευχαριστώ τα μέλη της κατά την Ναύπακτον Εκκλησίας, Κληρικούς και λαϊκούς, οι οποίοι με δέχθηκαν σαν παιδί και αδελφό τους.

Έζησα, λοιπόν, στην αγκαλιά της Εκκλησίας, και τώρα η Εκκλησία με καλεί να την διακονήσω· με καλεί να περιβληθώ το ένδοξο και τίμιο ράσο· μου ζητά να κρατώ το οράριο και να καλώ τον λαό σε δέηση και προσευχή· μου ζητά να διακονώ τον Ιερέα στην αναίμακτη θεία Λειτουργία, μου ζητά να παραστέκομαι και να διακονώ τον Αρχιερέα, και μάλιστα τον άγιο Ναυπάκτου. Ζητά από μένα να γίνω “καλός διάκονος Ιησού Χριστού, εντρεφόμενος τοις λόγοις της πίστεως και της καλής διδασκαλίας ή παρηκολούθηκα”.

Κι εγώ, για να ανταποκριθώ σ’ αυτό το υψηλό διακόνημα, ζητώ τις ευχές Σας, Σεβασμιώτατε, και άγιοι Πατέρες· ζητώ τις προσευχές της Εκκλησίας, γνωρίζοντας μετά βεβαιότητος ότι χωρίς αυτές θα είναι πάντα άξιον απορίας:

“Ή και Νικόλαος, νυν δε Καλλίνικος, εν διακόνοις;”, για να μη πώ: “Ή και Νικόλαος, νυν δε Καλλίνικος, εν ανθρώποις;”

Εύχεστε, άγιε Δέσποτα,

εύχεστε Πατέρες και αδελφοί”.

Θαυμάσιος ήταν και ο λόγος του Μητροπολίτου, ο οποίος “ανεβίβασε τον νού εις ύψος δυσανάβατον”, αναφερόμενος στην τάξη της εκκλησιαστικής Ιεραρχίας και στο πώς αυτή συντελεί στην σωτηρία των πιστών.

Την πνευματική τράπεζα ακολούθησε και υλική, ως ευχαριστία σε εκείνους που “εκ περάτων συνέδραμον” στην μεγάλη αυτή αγαθοδωρία.

  • Προβολές: 1952

Χρησιμοποιοῦμε cookies γιὰ νὰ βελτιώσουμε τὴν ἐμπειρία σας στὸν ἰστότοπο μας.  Διαβάστε Περισσότερα - Ἀποδοχή.

We use cookies to improve your site experience. Read More - Acceptance